MarkusKapittel 1

21Då alt folket vart døypt, og også Jesus var døypt og bad, hende det at himmelen opna seg,

22og Den Heilage Ande steig ned over han i synleg skapnad som ei due. Og det kom ei røyst frå himmelen: «Du er Son min, som eg elskar. I deg har eg mi glede.»

1Medan Jesus stod ved Gennesaretsjøen, trengde folkemengda seg innpå han for å høyra Guds ord.

2Då såg han to båtar som låg ved stranda. Fiskarane hadde gått ut av dei og heldt på å skylja garna.

3Han gjekk ut i ein av båtane, den som høyrde Simon til, og bad han leggja litt ut frå land. Så sette han seg og underviste folkemengda frå båten.

4Då han var ferdig med å tala, sa han til Simon: «Legg ut på djupet og fir ut garna til fangst.»

5Simon svara: «Meister, vi har streva heile natta og ikkje fått noko. Men på ditt ord vil eg fira ut garna.»

6Då dei gjorde det, fekk dei så mykje fisk at garna heldt på å rivna.

7Dei gav teikn til arbeidslaget sitt i den andre båten at dei skulle koma og hjelpa dei. Dei kom, og dei fylte begge båtane så mykje at dei var nær ved å søkka.

8Då Simon Peter såg dette, fall han ned for knea åt Jesus og sa: «Gå frå meg, Herre! Eg er ein syndig mann.»

9For ei stor otte hadde gripe han og alle som var med han, over den fiskefangsten dei hadde fått.

10Like eins var det med Jakob og Johannes, sønene til Sebedeus, som var kompanjongane til Simon. Då sa Jesus til Simon: «Ver ikkje redd! Frå no av skal du fanga menneske.»

11Så rodde dei båtane til lands, forlét alt og følgde han.

1I det femtande året av regjeringstida til keisar Tiberius, medan Pontius Pilatus var landshovding i Judea, Herodes var landsfyrste i Galilea, Filip, bror hans, var landsfyrste i Iturea og Trakonitis-området, og Lysanias var landsfyrste i Abilene,

2medan Annas og Kaifas var øvsteprestar, då kom Guds ord til Johannes, son til Sakarja, i øydemarka.

3Han kom til heile området rundt Jordan og forkynte ein omvendingsdåp til tilgjeving for syndene,

4slik det står skrive i boka med orda til profeten Jesaja: «Ei røyst ropar i øydemarka: Førebu vegen for Herren, gjer stigane hans rette!

5Kvar dal skal fyllast, kvart fjell og kvar haug skal jamnast ut. Det krokete skal bli rett, og dei ujamne vegane skal bli slette.

6Og alt kjøt skal sjå Guds frelse.»

7Han sa til folkemengda som kom ut for å bli døypte av han: «De ormeyngel! Kven har lært dykk å flykte frå den komande vreiden?

8Ber då frukt som svarar til omvendinga! Og ta ikkje til å seie ved dykk sjølve: 'Vi har Abraham til far.' For eg seier dykk at Gud kan reise opp born for Abraham av desse steinane.

9Øksa ligg alt ved rota av trea. Kvart tre som ikkje ber god frukt, blir hogge ned og kasta på elden.»

10Folkemengda spurde han: «Kva skal vi då gjere?»

11Han svara dei: «Den som har to kjortlar, skal dele med den som ikkje har nokon. Og den som har mat, skal gjere det same.»

12Det kom òg tollarar for å bli døypte, og dei sa til han: «Meister, kva skal vi gjere?»

13Han sa til dei: «Krev ikkje inn meir enn det som er fastsett for dykk.»

14Også soldatar spurde han: «Kva skal vi gjere?» Han sa til dei: «Bruk ikkje vald mot nokon og kom ikkje med falske skuldingar, og ver nøgde med løna dykkar.»

15Folket venta i spenning, og alle tenkte i hjarta sitt om Johannes kanskje kunne vere Messias.

16Johannes svara og sa til alle: «Eg døyper dykk med vatn. Men det kjem ein som er sterkare enn meg. Eg er ikkje eingong verdig til å løyse sandalreima hans. Han skal døype dykk med Den Heilage Ande og eld.

17Han har kasteskovla i handa si for å reinse treskjevollen sin og samle kveiten i låven sin. Men agnene skal han brenne opp med eld som aldri sloknar.»

18Med mange andre formaningar forkynte han det gode bodskapet for folket.

1Jesus, full av Den Heilage Ande, vende attende frå Jordan og vart leia av Anden ut i øydemarka.

2Der vart han freista av djevelen i førti dagar. Han åt ingenting i dei dagane, og då dei var omme, vart han svolten.

3Djevelen sa til han: «Er du Guds Son, så sei til denne steinen at han skal verta til brød.»

4Jesus svara han: «Det står skrive: Mennesket lever ikkje av brød åleine.»

5Så førte djevelen han opp og synte han alle rika i verda på eit augneblink.

6Djevelen sa til han: «All denne makta og herlegdomen deira vil eg gje deg, for ho er gjeven til meg, og eg gjev henne til kven eg vil.

7Dersom du fell ned og tilbed meg, skal alt dette vera ditt.»

8Jesus svara han: «Det står skrive: Herren din Gud skal du tilbe, og han åleine skal du tena.»

9Så førte djevelen han til Jerusalem og sette han på tempeltinden og sa til han: «Er du Guds Son, så kast deg ned herifrå.

10For det står skrive: Han skal gje englane sine påbod om deg, at dei skal verna deg.

11Og: Dei skal bera deg på hendene, så du ikkje støyter foten din mot nokon stein.»

12Jesus svara han: «Det er sagt: Du skal ikkje setja Herren din Gud på prøve.»

13Då djevelen hadde fullført alle freistingane, drog han bort frå han til ei høveleg tid.