FLOGVIT
.bible

4. MosebokKapittel 33

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Vis reiseruten40 år i ørkenen

4. Mosebok 33 dokumenterer alle stedene Israel slo leir under ørkenvandringen fra Egypt til Kanaan - 42 stopp over 40 år. Listen er en påminnelse om Guds trofaste ledelse gjennom ødemarken.

1

Fra Egypt til Sinai (stopp 1-12)

Ramses → Sukkot → Etam → Pi-Hakirot → gjennom Sivsjøen → Mara → Elim (12 kilder, 70 palmer) → ved Sivsjøen → Sin-ørkenen → Dofka → Alusj → Refidim → Sinai-ørkenen

v.5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15
2

Fra Sinai mot Kanaan (stopp 13-21)

Kibrot-Hattaava → Haserot → Ritma → Rimmon-Peres → Libna → Rissa → Kehelata → Sjefer-fjellet → Harada

v.16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24
3

Vandringsårene (stopp 22-33)

Makhelot → Tahat → Tarah → Mitka → Hasjmona → Moserot → Bene-Jaakan → Hor-Haggidgad → Jotbata → Abrona → Esjon-Geber → Sin-ørkenen (Kadesj)

v.25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36
4

Hor-fjellet

Ved grensen til Edom døde Aron, 123 år gammel. Moses og Eleasar kledde av ham presteklærne og førte dem over til Eleasar.

v.37, 38, 39
5

Mot Moabs sletter (stopp 34-42)

Hor-fjellet → Salmona → Punon → Obot → Ijje-Abarim → Dibon-Gad → Almon-Diblataim → Abarim-fjellene → Moabs sletter ved Jordan, fra Bet-Hajesjimot til Abel-Hasjittim.

v.40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49
Dette er reiseetappane til israelittane då dei drog ut frå Egypt, hær for hær, under leiing av Moses og Aron.
Moses skreiv ned kvar dei drog ut frå, etappe for etappe, etter Herrens ord. Dette er reiseetappane deira frå kvar dei drog ut:
Dei braut opp frå Ramses i den første månaden, på den femtande dagen i månaden. Dagen etter påske drog israelittane ut med lyft hand for auga på alle egyptarane.
Egyptarane heldt på å gravleggja alle dei førstefødde som Herren hadde slege ned hos dei. Over gudane deira hadde Herren halde dom.
Dei braut opp frå Sukkot og slo leir i Etam, som ligg ved kanten av øydemarka.
Dei braut opp frå Etam og vende tilbake til Pi-Hakirot, som ligg framfor Baal-Sefon, og slo leir framfor Migdol.
Dei braut opp frå Pi-Hakirot og gjekk tvers gjennom havet mot øydemarka. Dei gjekk tre dagsreiser gjennom Etam-øydemarka og slo leir i Mara.
Dei braut opp frå Mara og kom til Elim. I Elim var det tolv kjelder og sytti palmar, og der slo dei leir.
Dei braut opp frå Sivsjøen og slo leir i Sin-øydemarka.
Dei braut opp frå Sin-øydemarka og slo leir i Dofka.
Dei braut opp frå Alusj og slo leir i Refidim. Der fanst det ikkje vatn folket kunne drikka.
Dei braut opp frå Kibrot-Hattaava og slo leir i Haserot.
Dei braut opp frå Haserot og slo leir i Ritma.
Dei braut opp frå Ritma og slo leir i Rimmon-Peres.
Dei braut opp frå Rissa og slo leir i Kehelata.
Dei braut opp frå Sjefer-fjellet og slo leir i Harada.
Dei braut opp frå Harada og slo leir i Makhelot.
Dei braut opp frå Makhelot og slo leir i Tahat.
Dei braut opp frå Tahat og slo leir i Terah.
Dei braut opp frå Terah og slo leir i Mitka.
Dei braut opp frå Mitka og slo leir i Hasjmona.
Dei braut opp frå Hasjmona og slo leir i Moserot.
Dei braut opp frå Moserot og slo leir i Bene-Jaakan.
Dei braut opp frå Bene-Jaakan og slo leir i Hor-Hagidgad.
Dei braut opp frå Hor-Hagidgad og slo leir i Jotbata.
Dei braut opp frå Kadesj og slo leir ved Hor-fjellet, ved grensa til Edom.
Presten Aron gjekk opp på Hor-fjellet etter Herrens ord, og der døydde han. Det var i det førtiande året etter at israelittane hadde drege ut frå Egypt, på den første dagen i den femte månaden.
Den kanaaneiske kongen i Arad, som budde i Negev i Kanaan, fekk høyra at israelittane kom.
Dei braut opp frå Hor-fjellet og slo leir i Salmona.
Dei braut opp frå Salmona og slo leir i Punon.
Dei braut opp frå Obot og slo leir i Ije-Abarim ved grensa til Moab.
Dei slo leir ved Jordan, frå Bet-Jesjimot til Abel-Sjittim på Moab-slettene.
skal de driva ut alle som bur i landet, framfor dykk. De skal øydeleggja alle steinbileta deira, og alle støypte gudebilete skal de øydeleggja. Alle offerhaugane deira skal de riva ned.
De skal ta landet i eige og bu der, for eg har gjeve dykk landet til eigedom.
De skal dela landet mellom dykk ved loddkasting etter ættene dykkar. Dei som er mange, skal de gje ein stor arv, og dei som er få, skal de gje ein liten arv. Der loddet fell for kvar enkelt, der skal arven hans vera. Etter fedreættene skal de få arven dykkar.
Men om de ikkje driv ut dei som bur i landet, framfor dykk, då skal dei de lèt att av dei, verta som tornar i auga dykkar og som broddar i sidene dykkar. Dei skal trengja dykk i landet de bur i.
←→