FLOGVIT
.bible

2. MosebokKapittel 12

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Vis påskeordningenIsraels befrielse fra Egypt

2. Mosebok 12 beskriver den første påsken - natten da Israel ble frelst fra døden ved lammets blod. Påsken ble Israels viktigste høytid og peker direkte på Kristus, vårt påskelam.

1

En ny begynnelse

Herren sa til Moses og Aron i Egypt: «Denne månaden skal vera hovudmånaden for dykk, den første av månadane i året.

v.1, 2
2

Et lam for hvert hus

Tal til heile Israels forsamling og sei: Den tiande dagen i denne månaden skal kvar husfar ta seg eit lam, eitt lam for kvar husstand.

v.3
3

Et lyteløst lam

Lammet skal vera utan feil, eit årsgammalt hannlam. De kan ta det frå sauene eller frå geitene.

v.5
4

Slaktet i skumringen

De skal ta vare på det til den fjortande dagen i denne månaden. Då skal heile Israels forsamling slakta lamma i skumringa.

v.6
5

Blodet på dørkarmene

Så skal dei ta noko av blodet og stryka det på dei to dørstolpane og på bjelken over døra i dei husa der dei et lammet.

v.7
6

Stekt over ild

Kjøtet skal dei eta same natta, steikt over eld. Saman med usyra brød og bitre urter skal dei eta det.

v.8
7

Reiseklare

Slik skal de eta det: Med belte om livet, sandalar på føtene og stav i handa. De skal eta det i hast. Det er Herrens påske.

v.11
8

Dommen over Egypt

Denne natta skal eg fara gjennom Egypt og slå i hel alle førstefødde i landet, både menneske og dyr. Og over alle gudane i Egypt skal eg halda dom. Eg er Herren.

v.12
9

Blodet er tegnet

Blodet skal vera eit teikn for dykk på dei husa de er i. Når eg ser blodet, vil eg gå forbi dykk. Inga øydeleggjande plage skal råka dykk når eg slår Egypt.

v.13
10

En evig ordning

Denne dagen skal vera ein minnedag for dykk. De skal feira han som ei høgtid for Herren. I alle slekter skal de feira han som ei evig ordning.

v.14
11

Ved midnatt

Midt på natta slo Herren i hel alle dei førstefødde i Egypt, frå den førstefødde hos farao, som sat på trona, til den førstefødde hos fangen i fangehòlet, og alt førstefødt av feet.

v.29
12

Israel drar ut

Israelittane braut opp frå Ramses og drog til Sukkot, om lag seks hundre tusen mann til fots, forutan kvinner og born.

v.37
«Denne månaden skal vera hovudmånaden for dykk, den første av månadane i året.
Tal til heile Israels forsamling og sei: Den tiande dagen i denne månaden skal kvar husfar ta seg eit lam, eitt lam for kvar husstand.
Om husstanden er for liten til å eta opp eit lam, skal han og den næraste grannen ta eitt saman, alt etter kor mange dei er. De skal dela lammet etter kor mykje kvar kan eta.
Lammet skal vera utan feil, eit årsgammalt hannlam. De kan ta det frå sauene eller frå geitene.
De skal ta vare på det til den fjortande dagen i denne månaden. Då skal heile Israels forsamling slakta lamma i skumringa.
Så skal dei ta noko av blodet og stryka det på dei to dørstolpane og på bjelken over døra i dei husa der dei et lammet.
De må ikkje eta det rått eller kokt i vatn, men steikt over eld – med hovud, føter og innvolar.
De må ikkje la noko bli att til morgonen. Det som måtte bli att til morgonen, skal de brenna opp.
Slik skal de eta det: Med belte om livet, sandalar på føtene og stav i handa. De skal eta det i hast. Det er Herrens påske.
Denne natta skal eg fara gjennom Egypt og slå i hel alle førstefødde i landet, både menneske og dyr. Og over alle gudane i Egypt skal eg halda dom. Eg er Herren.
Blodet skal vera eit teikn for dykk på dei husa de er i. Når eg ser blodet, vil eg gå forbi dykk. Inga øydeleggjande plage skal råka dykk når eg slår Egypt.
Denne dagen skal vera ein minnedag for dykk. De skal feira han som ei høgtid for Herren. I alle slekter skal de feira han som ei evig ordning.
I sju dagar skal de eta usyra brød. Alt den første dagen skal de fjerna surdeig frå husa dykkar. Den som et noko som er syra, frå den første til den sjuande dagen, skal støytast ut frå Israel.
Den første dagen skal de halda ei heilag samling, og den sjuande dagen ei heilag samling. Ingen skal gjera noko arbeid desse dagane. Berre det som kvar treng å eta, det åleine kan de laga til.
De skal halda høgtida med dei usyra brøda, for på denne dagen førte eg hærane dykkar ut frå Egypt. De skal halda denne dagen i alle slekter som ei evig ordning.
I den første månaden, frå kvelden den fjortande dagen til kvelden den tjueførste dagen, skal de eta usyra brød.
I sju dagar skal det ikkje finnast surdeig i husa dykkar. Den som et noko som er syra, skal støytast ut frå Israels forsamling, anten han er innflyttar eller innfødd i landet.
De skal ikkje eta noko som er syra. Overalt der de bur, skal de eta usyra brød.»
Så kalla Moses saman alle dei eldste i Israel og sa til dei: «Gå og hent småfe til familiane dykkar, og slakt påskelammet.
Ta ein bunt isop og dypp han i blodet som er i skåla, og stryk noko av blodet på bjelken over døra og på dei to dørstolpane. Ingen av dykk må gå ut gjennom døra i huset sitt før om morgonen.
For Herren skal fara gjennom landet og slå egyptarane. Men når han ser blodet på bjelken over døra og på dei to dørstolpane, skal Herren gå forbi døra og ikkje la øydeleggaren koma inn i husa dykkar og slå dykk.
Dette skal de halda som ei ordning for deg og etterkomarane dine til evig tid.
Når de kjem inn i det landet Herren vil gje dykk, slik han har lova, skal de halda denne tenesta.
Og når borna dykkar spør dykk: 'Kva tyder denne tenesta for dykk?'
då skal de svara: 'Det er eit påskeoffer for Herren, som gjekk forbi husa til israelittane i Egypt då han slo egyptarane, men sparte husa våre.'» Då bøygde folket seg ned og tilbad.
Israelittane gjekk og gjorde dette. Slik Herren hadde pålagt Moses og Aron, slik gjorde dei.
Midt på natta slo Herren i hel alle dei førstefødde i Egypt, frå den førstefødde hos farao, som sat på trona, til den førstefødde hos fangen i fangehòlet, og alt førstefødt av feet.
Den natta stod farao opp, han og alle tenarane hans og alle egyptarane, og det lyfte seg eit stort klagerop i Egypt, for det fanst ikkje eit hus der det ikkje var ein som var død.
Då kalla farao Moses og Aron til seg om natta og sa: «Stå opp og dra bort frå folket mitt, både de og israelittane! Gå og ten Herren, slik de har sagt.
Ta med dykk småfeet og storfeet, slik de har sagt, og far! Og be om velsigning for meg òg.»
Egyptarane pressa på folket for å få dei raskt ut av landet, for dei sa: «Elles døyr vi alle!»
Så tok folket deigen sin før han var syra, og bar bakstetraua innsveipt i kleda sine på skuldrene.
Israelittane hadde gjort som Moses sa, og bede egyptarane om sølvting og gullting og om klede.
Herren gjorde at egyptarane såg med velvilje på folket, så dei gav dei det dei bad om. Slik tømde dei egyptarane.
Israelittane braut opp frå Ramses og drog til Sukkot, om lag seks hundre tusen mann til fots, forutan kvinner og born.
Av deigen dei hadde med seg frå Egypt, baka dei usyra kaker, for han var ikkje syra. Dei var drivne ut av Egypt og kunne ikkje drøya. Dei hadde heller ikkje fått laga seg niste.
Då dei fire hundre og tretti åra var til ende, på denne dagen, drog alle Herrens hærar ut frå Egypt.
Det var ei vakenatt for Herren, då han førte dei ut frå Egypt. Denne natta skal haldast som ei vakenatt for Herren, for alle israelittar i alle slekter.
I eitt og same hus skal han etast. Du skal ikkje bera noko av kjøtet ut or huset, og de skal ikkje bryta noko bein på han.
Heile Israels forsamling skal feira han.
Om ein innflyttar bur hos deg og vil feira påske for Herren, må alle menn i huslyden hans omskjerast. Då kan han koma og feira han, og han skal vera som ein innfødd i landet. Men ingen uomskoren skal eta av han.
Éi og same lov skal gjelda for den innfødde og for innflyttaren som bur mellom dykk.»
Alle israelittane gjorde dette. Slik Herren hadde pålagt Moses og Aron, slik gjorde dei.
På denne dagen førte Herren israelittane ut frå Egypt, hærflokk etter hærflokk.
←→