FLOGVIT
.bible

SefanjaKapittel 3

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeHaggai →
Ve over den opprørske og besmittede byen, den undertrykkende byen!
Ve over den opprørske og ureine byen, undertrykkjarbyen!
Hun lyttet ikke til røsten, hun tok ikke imot tukt. Hun stolte ikke på Herren, hun søkte ikke nærhet til sin Gud.
Ho lydde ikkje på røysta, ho tok ikkje imot tukt. Ho sette ikkje si lit til Herren, ho kom ikkje nær til sin Gud.
Fyrstene i hennes midte er brølende løver. Dommerne hennes er ulver om kvelden som ikke levner noe til morgenen.
Fyrstane hennar er brølande løver, domarane hennar er kveldsulvar som ikkje let noko liggja att til morgonen.
Profetene hennes er lettferdige og troløse menn. Prestene hennes har vanhelliget det hellige og gjort vold mot loven.
Profetane hennar er lettferdige og svikefulle menn. Prestane hennar har vanhelga det heilage og gjort vald mot lova.
Herren er rettferdig i hennes midte, han gjør ikke urett. Morgen etter morgen lar han sin dom komme for lyset, han svikter aldri. Men den urettferdige kjenner ikke skam.
Herren er rettferdig midt i byen, han gjer ikkje urett. Kvar morgon let han sin dom koma fram i lyset, han sviktar aldri. Men den urettferdige kjenner ikkje skam.
Jeg har utryddet folkeslag, deres hjørnetårn er ødelagt. Jeg har lagt deres gater øde så ingen går der. Deres byer er herjet, uten mennesker, uten innbyggere.
Eg har utrydda folkeslag, festningstårnane deira ligg i ruinar. Eg har lagt gatene deira aude, så ingen går der. Byane deira er øydelagde, utan menneske, utan innbyggjarar.
Jeg sa: Sannelig, du vil frykte meg og ta imot tukt! Da skulle hennes bolig ikke bli utryddet, tross alt det jeg hadde bestemt over henne. Men de var ivrige etter å handle fordervet i alle sine gjerninger.
Eg sa: «Frykt meg då, ta imot tukt!» Då skulle bustaden hennar ikkje bli utrydda, slik eg hadde fastsett for henne. Men dei stod tidleg opp og forderva alle sine gjerningar.
Vent derfor på meg, sier Herren, til den dagen jeg reiser meg for å vitne. For min dom er å samle folkeslag, å samle riker for å øse min harme over dem, hele min brennende vrede. For i min nidkjærhets ild skal hele jorden bli fortært.
Vent difor på meg, seier Herren, til den dagen eg reiser meg som vitne. For det er min dom å samla folkeslag, å føra saman kongerike, for å ausa min harme over dei, heile min brennande vreide. For i min nidkjærleiks eld skal heile jorda bli fortært.
For da vil jeg gi folkene rene lepper, så de alle påkaller Herrens navn og tjener ham med ett sinn.
Då vil eg gje folka reine lepper, så dei alle skal kalla på Herrens namn og tena han skulder ved skulder.
Fra den andre siden av Kusjs elver skal mine tilbedere, mitt spredte folk, bringe meg offergaver.
Frå andre sida av elvane i Kusj skal mine tilbedarar, mitt spreidde folk, bera fram offergåva mi.
På den dagen skal du ikke lenger skamme deg over alle dine gjerninger som du syndet mot meg med. For da vil jeg fjerne fra din midte dem som jubler i stolthet, og du skal ikke lenger være hovmodig på mitt hellige fjell.
På den dagen skal du ikkje lenger skjemmast over alle dine gjerningar som du sette deg opp mot meg med. For då vil eg fjerna frå deg dei som jublar i hovmod, og du skal ikkje lenger vera stolt på mitt heilage fjell.
Jeg vil la det bli igjen i din midte et fattig og ringe folk, og de skal søke tilflukt i Herrens navn.
Eg vil la det vera att i deg eit folk som er audmjukt og ringe, og dei skal søkja tilflukt i Herrens namn.
Resten av Israel skal ikke gjøre urett og ikke tale løgn. Svikefull tunge skal ikke finnes i deres munn. For de skal beite og hvile, og ingen skal skremme dem.
Leivningen av Israel skal ikkje gjera urett og ikkje tala løgn, og ei svikefull tunge skal ikkje finnast i munnen deira. Dei skal beita og kvila, og ingen skal skremma dei.
Syng med fryd, Sions datter! Rop av glede, Israel! Gled deg og juble av hele ditt hjerte, Jerusalems datter!
Syng av glede, dotter Sion! Rop høgt, Israel! Gled deg og jubla av heile ditt hjarte, dotter Jerusalem!
Herren har tatt bort dommene over deg, han har ryddet bort din fiende. Israels konge, Herren, er i din midte. Du skal ikke lenger frykte noe ondt.
Herren har teke bort dommane over deg, han har rydda bort fienden din. Herren, Israels konge, er midt i deg, du skal ikkje lenger frykta noko vondt.
På den dagen skal det sies til Jerusalem: Frykt ikke, Sion! La ikke hendene synke!
På den dagen skal det seiast til Jerusalem: «Ver ikkje redd, Sion! Lat ikkje hendene dine siga ned!»
Herren din Gud er i din midte, en mektig helt som frelser. Han fryder seg over deg med glede, han fornyer deg i sin kjærlighet, han jubler over deg med jubelsang.
Herren din Gud er midt i deg, ein mektig helt som frelser. Han gleder seg over deg med fryd, han er stille i sin kjærleik, han jublar over deg med lovsong.
De som sørger borte fra høytidene, vil jeg samle fra deg – de bar skammens byrde over henne.
Dei som sørgjer borte frå høgtidene, samlar eg frå deg – dei som bar vanæra som ei bør.
Se, på den tiden vil jeg ta meg av alle som undertrykker deg. Jeg vil frelse den haltende og samle den fordrevne. Jeg vil gjøre dem til lovsang og til ære over hele jorden, der de ble til skamme.
Sjå, på den tida vil eg ta meg av alle som plagar deg. Eg vil frelsa den haltande og samla den bortdrivne, og eg vil gjera dei til lov og ære over heile jorda der dei var til skam.
På den tiden vil jeg føre dere hjem, på den tiden vil jeg samle dere. For jeg vil gjøre dere til ære og lovsang blant alle jordens folk, når jeg vender deres skjebne for deres øyne, sier Herren.
På den tida skal eg føra dykk heim, og då vil eg samla dykk. For eg vil gjera dykk til ære og lov mellom alle folk på jorda, når eg vender skjebnen dykkar framfor auga dykkar, seier Herren.
←→