FLOGVIT
.bible

1. KorinterneKapittel 12

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis nådegavene9 gaver fra Ånden

Paulus underviser om Åndens gaver og hvordan de skal fungere i menigheten. Alle gavene er gitt til felles nytte, og ingen gave er viktigere enn andre.

1

Visdoms ord

Én får visdoms ord ved Ånden. Evne til å tale Guds visdom i konkrete situasjoner.

v.8
2

Kunnskaps ord

En annen får kunnskaps ord ved den samme Ånd. Innsikt i Guds sannheter.

v.8
3

Tro

Én får tro ved den samme Ånd. En særskilt tillit til at Gud vil handle.

v.9
4

Helbredelse

En annen får nådegaver til å helbrede ved den ene Ånd.

v.9
5

Kraftige gjerninger

Én får kraft til å gjøre mektige gjerninger. Mirakler og under.

v.10
6

Profetisk gave

En annen får profetisk gave. Å tale Guds ord inn i situasjoner.

v.10
7

Å bedømme ånder

Én får evnen til å bedømme ånder. Å skjelne mellom sannhet og løgn.

v.10
8

Tungetale

En annen får ulike slag tunger. Bønn i ukjent språk.

v.10
9

Tydning av tunger

Og atter en annen får tydning av tunger. Å oversette tungetalen.

v.10
Når det gjeld dei åndelege gåvene, søsken, vil eg ikkje at de skal vera uvitande.
De veit at då de var heidningar, vart de førte på villspor, dregne mot dei stumme avgudane.
Difor gjer eg dykk kjent med at ingen som talar ved Guds Ande, seier: «Forbanna er Jesus!» Og ingen kan seia: «Jesus er Herre» utan i Den Heilage Ande.
Det finst ulike nådegåver, men Anden er den same.
Det finst ulike tenester, men Herren er den same.
Det finst ulike kraftige verknader, men Gud er den same, han som verkar alt i alle.
Kvar einskild får ei openberring av Anden til det som er til gagn for alle.
For til éin blir visdomsord gjeve ved Anden, til ein annan kunnskapsord ved den same Anden.
Til ein annan blir tru gjeven ved den same Anden, til endå ein annan nådegåver til å lækja ved den eine Anden.
Til ein annan blir kraft til å gjera mektige gjerningar gjeven, til ein annan profetisk gåve, til ein annan evna til å skilja mellom ånder, til ein annan ulike slag tungetale, og til ein annan tyding av tungetale.
Alt dette verkar den eine og same Anden, som deler ut til kvar einskild slik han vil.
For liksom kroppen er éin og har mange lemer, og alle lemene på kroppen er éin kropp endå dei er mange, slik er det òg med Kristus.
For med éin Ande vart vi alle døypte til éin kropp, anten vi er jødar eller grekarar, slavar eller frie, og vi har alle fått drikka av éin Ande.
For kroppen er ikkje éin lem, men mange.
Om foten seier: «Fordi eg ikkje er hand, høyrer eg ikkje til kroppen» – høyrer han då ikkje til kroppen likevel?
Og om øyret seier: «Fordi eg ikkje er auge, høyrer eg ikkje til kroppen» – høyrer det då ikkje til kroppen likevel?
Om heile kroppen var auge, kvar ville då høyrsla vera? Om alt var høyrsle, kvar ville då luktesansen vera?
Men no har Gud sett kvart einskild lem på kroppen der han ville ha det.
Om alt var éin lem, kvar ville då kroppen vera?
Men no er det mange lemer, men éin kropp.
Auget kan ikkje seia til handa: «Eg treng deg ikkje.» Hovudet kan heller ikkje seia til føtene: «Eg treng dykk ikkje.»
Tvert imot! Dei lemene på kroppen som synest vera dei veikaste, er dei mest naudsynte.
Dei lemene på kroppen som vi meiner er mindre ærerike, kler vi med større ære. Og dei lemene vi skjemmest over, har meir sømd.
Dei sømelege lemene våre treng ikkje det. Men Gud har sett kroppen saman og gjeve større ære til det som mangla ære.
Dette var for at det ikkje skulle vera splitting i kroppen, men at lemene skulle ha same omsorg for kvarandre.
Om éin lem lid, lid alle lemene med. Om éin lem blir æra, gleder alle lemene seg med.
De er Kristi kropp, og kvar for seg lemer på han.
Og Gud har sett nokre i kyrkjelyden: først apostlar, for det andre profetar, for det tredje lærarar, deretter dei som gjer kraftige gjerningar, deretter dei med nådegåver til å lækja, dei som hjelper, dei som styrer, og dei som talar ulike slag tunger.
Er vel alle apostlar? Er alle profetar? Er alle lærarar? Gjer alle kraftige gjerningar?
Har alle nådegåver til å lækja? Talar alle i tunger? Kan alle tyda?
Men søk med iver etter dei største nådegåvene! Og eg vil visa dykk ein veg som er endå betre.
←→