FLOGVIT
.bible

MatteusKapittel 21

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis hendelseneJesus rir inn i Jerusalem

Palmesøndag markerer starten på Den stille uke. Jesus rir inn i Jerusalem som konge - men på et esel, i ydmykhet. Folket roper «Hosianna!», men samme folkemengde vil snart rope «Korsfest!»

1

Eselet hentes

Da de nærmet seg Jerusalem og kom til Betfage ved Oljeberget, sendte Jesus to disipler av sted og sa til dem: «Gå inn i landsbyen som ligger foran dere. Der vil dere straks finne et esel som står bundet, og en fole sammen med det. Løs dem og før dem til meg. Og om noen sier noe til dere, skal dere svare: Herren trenger dem. Da vil han straks sende dem.» Dette skjedde for at det skulle oppfylles som var talt gjennom profeten: «Si til Sions datter: Se, din konge kommer til deg, ydmyk, ridende på et esel, ja, på en fole, et lastedyrs føll.» Disiplene gikk og gjorde som Jesus hadde pålagt dem. De førte eselet og folen dit, la kappene sine på dem, og han satte seg oppå.

v.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
2

Profetien oppfylles

Dette skjedde for at det skulle oppfylles som var talt gjennom profeten: «Si til Sions datter: Se, din konge kommer til deg, ydmyk, ridende på et esel, ja, på en fole, et lastedyrs føll.»

v.4, 5
3

Hosianna-ropene

En stor folkemengde bredte kappene sine ut på veien, andre hogg greiner av trærne og strødde dem på veien. Og folkemengden som gikk foran ham og de som fulgte etter, ropte: «Hosianna Davids sønn! Velsignet er han som kommer i Herrens navn! Hosianna i det høyeste!»

v.8, 9
4

Hele byen i opprør

Da han dro inn i Jerusalem, ble hele byen satt i bevegelse, og de spurte: «Hvem er dette?» Og folkemengden svarte: «Det er profeten Jesus fra Nasaret i Galilea.»

v.10, 11
5

Tempelrenselsen

Jesus gikk inn i tempelet og drev ut alle som solgte og kjøpte der. Han veltet bordene til pengevekslerne og stolene til dem som solgte duer, og han sa til dem: «Det står skrevet: Mitt hus skal kalles et bønnens hus. Men dere gjør det til en røverhule.»

v.12, 13
6

Blinde og lamme helbredet

Blinde og lamme kom til ham i tempelet, og han helbredet dem.

v.14
7

Barn roper i tempelet

Men da overprestene og de skriftlærde så de underfulle gjerningene han gjorde og hørte barna som ropte i tempelet: «Hosianna Davids sønn!», ble de harme og sa til ham: «Hører du hva de sier?» Jesus svarte dem: «Ja. Har dere aldri lest: Fra munnen til småbarn og spedbarn har du beredt deg lovprisning?»

v.15, 16
8

Fikentreet forbanner

Tidlig om morgenen, da han var på vei tilbake til byen, ble han sulten. Han fikk øye på et fikentre ved veien og gikk bort til det, men fant ikke annet på det enn blader. Da sa han til det: «Aldri i evighet skal det komme frukt fra deg!» Og straks visnet fikentreet. Da disiplene så det, undret de seg og sa: «Hvordan kunne fikentreet visne så fort?» Jesus svarte dem: «Sannelig, jeg sier dere: Hvis dere har tro og ikke tviler, skal dere ikke bare gjøre det som skjedde med fikentreet, men selv om dere sier til dette fjellet: Løft deg opp og kast deg i havet! – så skal det skje. Og alt dere ber om i bønnen, skal dere få, så sant dere tror.»

v.18, 19, 20, 21, 22
Parallelle tekster5 paralleller i dette kapitlet
Spørsmål om Jesu fullmaktMML

Jødenes ledere utfordrer Jesus.

Matteus(du leser)

23Då han hadde kome til tempelet og heldt på å undervisa, kom overprestane og dei eldste i folket til han og spurde: «Kva fullmakt har du til å gjera dette? Og kven har gjeve deg denne fullmakta?»

24Jesus svara: «Eg vil òg stilla dykk eit spørsmål. Dersom de svarar meg på det, skal eg seia dykk kva fullmakt eg har til å gjera dette.

25Johannes-dåpen, kvar var han frå? Frå himmelen eller frå menneske?» Dei tenkte med seg sjølve: «Seier vi: Frå himmelen, så vil han svara: Kvifor trudde de han då ikkje?

26Men seier vi: Frå menneske, må vi frykta folkemengda, for alle held Johannes for å vera ein profet.»

27Så svara dei Jesus: «Vi veit ikkje.» Då sa han til dei: «Så seier ikkje eg dykk heller kva fullmakt eg har til å gjera dette.»

MarkusMark 11:27-33

27Dei kom att til Jerusalem. Medan han gjekk omkring i tempelet, kom overprestane, dei skriftlærde og dei eldste bort til han.

28Dei spurde han: «Kva fullmakt har du til å gjera dette? Eller kven har gjeve deg denne fullmakta til å gjera dette?»

29Jesus sa til dei: «Eg vil stilla dykk eitt spørsmål. Svar meg, så skal eg seia dykk kva fullmakt eg har til å gjera dette.

30Johannes-dåpen, var han frå himmelen eller frå menneske? Svar meg!»

31Dei drøfta dette seg imellom og sa: «Kva skal vi svara? Seier vi: 'Frå himmelen', så vil han seia: 'Kvifor trudde de han då ikkje?'

32Men skal vi seia: 'Frå menneske'?» Dei var redde folkemengda, for alle heldt Johannes for å vera ein profet.

33Så svara dei Jesus: «Vi veit ikkje.» Då sa Jesus til dei: «Så seier heller ikkje eg dykk kva fullmakt eg har til å gjera dette.»

LukasLuk 20:1-8

1Ein dag då han underviste folket i tempelet og forkynte evangeliet, kom overprestane og dei skriftlærde saman med dei eldste bort til han.

2Dei sa til han: «Sei oss, kva fullmakt har du til å gjera dette? Og kven er det som har gjeve deg denne fullmakta?»

3Han svara dei: «Eg vil òg spørja dykk om ein ting. Sei meg:

4Dåpen til Johannes, var han frå himmelen eller frå menneske?»

5Dei drøfta dette seg imellom og sa: «Om vi seier: 'Frå himmelen', vil han seia: 'Kvifor trudde de han ikkje?'

6Men om vi seier: 'Frå menneske', vil heile folket steina oss, for dei er overtydde om at Johannes var ein profet.»

7Så svara dei at dei ikkje visste kvar han var frå.

8Då sa Jesus til dei: «Så seier heller ikkje eg dykk kva fullmakt eg har til å gjera dette.»

Fikentreet forbannesMM

Markus fortsetter i 11:20-25.

Matteus(du leser)

18Tidleg om morgonen, då han var på veg inn til byen att, vart han svolten.

19Han fekk auge på eit fikentre ved vegen og gjekk bort til det, men fann ikkje anna enn lauv. Då sa han til det: «Aldri meir skal det veksa frukt på deg!» Og straks visna fikentreet.

20Læresveinane såg det og undra seg: «Korleis kunne fikentreet visna så brått?»

21Jesus svara dei: «Sanneleg, eg seier dykk: Dersom de har tru og ikkje tvilar, skal de ikkje berre kunna gjera det same som hende med fikentreet. De kan òg seia til dette fjellet: Lyft deg opp og kast deg i havet! Og det skal skje.

22Og alt de bed om i bøn, skal de få, så sant de trur.»

MarkusMark 11:12-14

12Dagen etter, då dei gjekk ut frå Betania, vart han svolten.

13På avstand fekk han auge på eit fikentre som hadde lauv. Han gjekk bort for å sjå om han kunne finna noko på det. Men då han kom fram til det, fann han ikkje anna enn lauv, for det var ikkje tid for fiken.

14Då sa han til treet: «Aldri i æva skal nokon meir eta frukt av deg!» Og læresveinane hans høyrde det.

TempelrenselsenMMLJ

Johannes plasserer dette tidlig i Jesu virke, synoptikerne i den siste uken.

Matteus(du leser)

12Jesus gjekk inn i tempelet og dreiv ut alle som selde og kjøpte der. Han velte borda til pengevekslarane og benkene til dei som selde duer,

13og han sa til dei: «Det står skrive: Huset mitt skal kallast eit bønehus. Men de gjer det til ei røvarhole.»

14I tempelet kom det blinde og lamme til han, og han lækte dei.

15Men då overprestane og dei skriftlærde såg dei undera han gjorde, og høyrde borna som ropa i tempelet: «Hosianna, Davids son!» vart dei harme

16og sa til han: «Høyrer du kva dei seier?» Jesus svara: «Ja. Har de aldri lese: Frå munnen til småborn og spedborn har du late lovprising lyda?»

17Så forlét han dei og gjekk ut av byen til Betania, og der overnatta han.

MarkusMark 11:15-19

15Dei kom til Jerusalem, og han gjekk inn i tempelet og tok til å driva ut dei som selde og kjøpte der. Han velte borda til pengevekslarane og stolane til dei som selde duer.

16Og han lét ingen bera noko gjennom tempelområdet.

17Han underviste dei og sa: «Står det ikkje skrive: 'Mitt hus skal kallast eit bønehus for alle folkeslag'? Men de har gjort det til ei røvarhole.»

18Overprestane og dei skriftlærde høyrde dette og leita etter ein måte å få teke livet av han på. For dei var redde han, sidan heile folkemengda var full av undring over læra hans.

19Då det vart kveld, gjekk dei ut av byen.

LukasLuk 19:45-48

45Så gjekk han inn på tempelplassen og byrja driva ut dei som selde der.

46Han sa til dei: «Det står skrive: 'Mitt hus skal vera eit bønehus.' Men de har gjort det til ei røvarhole.»

47Kvar dag underviste han i tempelet. Overprestane, dei skriftlærde og leiarane i folket prøvde å ta livet av han.

48Men dei fann ikkje ut korleis dei skulle gjera det, for heile folket hang ved han og høyrde på han.

JohannesJoh 2:13-22

13Det nærma seg påske for jødane, og Jesus drog opp til Jerusalem.

14I tempelet fann han dei som selde oksar, sauer og duer, og pengevekslarane som sat der.

15Han laga seg ei svepe av reip og dreiv alle ut av tempelet, både sauene og oksane. Han spreidde pengane til vekslarane utover og velte borda deira.

16Til dei som selde duer, sa han: «Få dette bort herifrå! Gjer ikkje huset til Far min til eit handelshus!»

17Læresveinane hans kom i hug at det står skrive: «Brennande iver for ditt hus skal fortæra meg.»

18Då tok jødane til orde og sa til han: «Kva teikn kan du visa oss, sidan du gjer dette?»

19Jesus svara dei: «Riv ned dette tempelet, og eg skal reisa det opp att på tre dagar.»

20Jødane sa: «Det har teke førtiseks år å byggja dette tempelet, og du vil reisa det opp att på tre dagar?»

21Men det tempelet han tala om, var kroppen hans.

22Då han hadde stått opp frå dei døde, kom læresveinane hans i hug at han hadde sagt dette, og dei trudde Skrifta og det ordet Jesus hadde sagt.

Inntog i JerusalemMMLJ

Palmesøndag. Jesus rir inn i Jerusalem på et esel.

Matteus(du leser)

1Då dei nærma seg Jerusalem og kom til Betfage ved Oljeberget, sende Jesus to av læresveinane av stad

2og sa til dei: «Gå inn i landsbyen som ligg framfor dykk. Der skal de straks finna eit esel som står bunde, og ein fole saman med det. Løys dei og før dei til meg.

3Og om nokon seier noko til dykk, skal de svara: Herren har bruk for dei. Då sender han dei straks.»

4Dette hende for at det skulle oppfyllast, det som var tala gjennom profeten:

5«Sei til Sions dotter: Sjå, kongen din kjem til deg, audmjuk, ridande på eit esel, på folen til eit lastedyr.»

6Læresveinane gjekk av stad og gjorde som Jesus hadde sagt til dei.

7Dei henta eselet og folen og la kappene sine på dei, og han sette seg oppå.

8Ein stor folkemengd breidde kappene sine på vegen, andre hogg greiner av trea og strødde på vegen.

9Og folket som gjekk føre han og dei som følgde etter, ropa: «Hosianna, Davids son! Velsigna er han som kjem i Herrens namn! Hosianna i det høgste!»

10Då han kom inn i Jerusalem, vart det uro i heile byen, og dei spurde: «Kven er dette?»

11Og folket svara: «Det er profeten Jesus frå Nasaret i Galilea.»

MarkusMark 11:1-11

1Då dei nærma seg Jerusalem og kom til Betfage og Betania ved Oljeberget, sende han to av læresveinane sine av stad

2og sa til dei: «Gå inn i landsbyen som ligg framfor dykk. Med det same de kjem inn, vil de finna ein eselfole som er bunden, ein som ingen menneske enno har sete på. Løys han og før han hit.

3Og om nokon spør dykk: 'Kvifor gjer de dette?' så sei: 'Herren har bruk for han.' Då sender han folen straks hit att.»

4Dei gjekk av stad og fann ein eselfole som var bunden ved ei dør ute ved gata, og dei løyste han.

5Nokre av dei som stod der, sa til dei: «Kva gjer de? Kvifor løyser de folen?»

6Dei svara slik som Jesus hadde sagt, og då lét dei dei gå.

7Dei førte folen til Jesus og la kappene sine på han, og han sette seg opp på folen.

8Mange breidde kappene sine ut på vegen, og andre strødde lauvkvistar som dei hadde skore av på markene.

9Og dei som gjekk føre, og dei som følgde etter, ropa: «Hosianna! Velsigna er han som kjem i Herrens namn!

10Velsigna er det komande riket til vår far David! Hosianna i det høgste!»

11Han kom inn i Jerusalem og gjekk til tempelet. Der såg han seg omkring på alt, men sidan det alt var seint på dagen, gjekk han ut til Betania med dei tolv.

LukasLuk 19:28-44

28Etter at han hadde sagt dette, gjekk han vidare opp mot Jerusalem.

29Då han nærma seg Betfage og Betania ved det fjellet som heiter Oljeberget, sende han to av læresveinane i veg

30og sa: «Gå inn i landsbyen som ligg framfor dykk. Når de kjem inn der, vil de finna ein eselfole som står bunden, og som aldri noko menneske har sete på. Løys han og før han hit.

31Og om nokon spør dykk: 'Kvifor løyser de han?' skal de svara: 'Herren treng han.'»

32Dei som var utsende, gjekk av stad og fann det slik som han hadde sagt dei.

33Då dei løyste folen, spurde eigarane: «Kvifor løyser de folen?»

34Dei svara: «Herren treng han.»

35Så førte dei folen til Jesus, og dei la kappene sine på folen og hjelpte Jesus opp.

36Og medan han reid, breidde dei kappene sine på vegen.

37Då han nærma seg nedgangen frå Oljeberget, byrja heile flokken av læresveinar å gleda seg og lovsyngja Gud med høg røyst for alle dei undergjerningane dei hadde sett.

38Dei ropa: «Velsigna er han, kongen, som kjem i Herrens namn! Fred i himmelen og ære i det høgste!»

39Nokre av farisearane i folkemengda sa til han: «Meister, tal læresveinane dine til rette!»

40Han svara: «Eg seier dykk: Om desse teier, skal steinane ropa.»

41Då han kom nærare og såg byen, gret han over han.

42og sa: «Hadde du berre denne dagen kjent det som tener til fred! Men no er det løynt for augo dine.

43For det skal koma dagar over deg då fiendane dine kastar opp ein voll omkring deg, omringar deg og stengjer deg inne frå alle kantar.

44Dei skal slå deg og borna dine til jorda, og dei skal ikkje lata stein vera att på stein i deg, fordi du ikkje kjende tida då du vart gjesta.»

JohannesJoh 12:12-19

12Dagen etter fekk den store folkemengda som var komen til høgtida, høyra at Jesus var på veg til Jerusalem.

13Då tok dei palmegreiner og gjekk ut for å møta han, og dei ropa: «Hosianna! Velsigna er han som kjem i Herrens namn, Israels konge!»

14Jesus fann seg eit ungt esel og sette seg på det, slik det står skrive:

15«Ver ikkje redd, Sions dotter! Sjå, kongen din kjem, ridande på ein eselfole.»

16Dette skjøna ikkje læresveinane hans først, men då Jesus var herleggjord, då minntest dei at dette var skrive om han, og at dei hadde gjort dette mot han.

17Folkemengda som hadde vore med han då han ropa Lasarus ut av grava og reiste han opp frå dei døde, vitna om det.

18Det var difor folkemengda gjekk ut for å møta han, fordi dei hadde høyrt at han hadde gjort dette teiknet.

19Då sa farisearane til kvarandre: «De ser at de ikkje oppnår noko. Sjå, heile verda spring etter han!»

Lignelsen om de onde vingårdsmenneneMML

En profetisk lignelse om Israels ledere og Messias.

Matteus(du leser)

33Høyr ei anna likning! Det var ein gong ein jordherre som planta ein vingard. Han sette gjerde rundt han, hogg ut ei vinpresse i berget og bygde eit vakttårn. Så leigde han bort vingarden til nokre vinbønder og drog utanlands.

34Då tida for innhaustinga nærma seg, sende han tenarane sine til vinbøndene for å henta avlinga.

35Men vinbøndene greip tenarane; éin prygla dei, ein annan drap dei, og ein tredje steina dei.

36Så sende han andre tenarar, fleire enn første gongen. Men dei gjorde det same med dei.

37Til sist sende han sonen sin til dei, for han tenkte: Dei vil vel ha respekt for sonen min.

38Men då vinbøndene fekk auge på sonen, sa dei til kvarandre: Der har vi arvingen. Kom, lat oss drepa han, så vi får arven hans!

39Så greip dei han, kasta han ut av vingarden og drap han.

40Når no herren over vingarden kjem, kva vil han då gjera med desse vinbøndene?»

41Dei svara: «Desse vonde mennene vil han la gå til grunne på elendig vis, og vingarden vil han leiga ut til andre vinbønder, som gjev han avlinga når tida er inne.»

42Jesus sa til dei: «Har de aldri lese i Skriftene: Steinen som bygningsmennene vraka, har vorte hjørnestein. Det er Herrens verk, og underfullt er det i våre auge.

43Difor seier eg dykk: Guds rike skal takast frå dykk og gjevast til eit folk som ber fruktene av det.

44Den som fell på denne steinen, skal slå seg i stykke, og den som steinen fell på, skal smuldrast opp.

45Då overprestane og farisearane høyrde likningane hans, skjøna dei at det var dei han tala om.

46Dei ville gjerne gripa han, men dei var redde folkemengda, for ho heldt han for å vera ein profet.

MarkusMark 12:1-12

1Så byrja han å tala til dei i likningar: «Ein mann planta ein vingard. Han sette opp eit gjerde rundt, grov ut ei vinpresse og bygde eit vakttårn. Så leigde han ut vingarden til nokre vinbønder og drog utanlands.

2Då tida var inne, sende han ein tenar til vinbøndene for å henta sin del av avlinga frå vingarden.

3Men dei greip han, slo han og sende han tomhendt bort.

4Så sende han ein annan tenar til dei. Dei slo han i hovudet og vanæra han.

5Han sende endå ein, og den drap dei. Det same hende med mange andre – somme vart slåtte, andre vart drepne.

6No hadde han berre éin att, den elska sonen sin. Til sist sende han han til dei og tenkte: 'Sonen min vil dei ha respekt for.'

7Men vinbøndene sa seg imellom: 'Dette er arvingen. Kom, lat oss drepa han, så blir arven vår!'

8Så greip dei han, drap han og kasta han ut av vingarden.

9Kva vil då eigaren av vingarden gjera? Han skal koma og gjera ende på vinbøndene og gje vingarden til andre.

10Har de ikkje lese dette skriftordet: 'Steinen som bygningsmennene vraka, han har vorte hjørnestein.

11Dette er Herrens verk, og underfullt er det i våre auge'?»

12Då ville dei gripa han, men dei var redde folkemengda. For dei skjøna at det var om dei han hadde fortalt likninga. Så lét dei han vera og gjekk bort.

LukasLuk 20:9-19

9Han tok til å fortelja folket denne likninga: «Ein mann planta ein vingard, leigde han ut til nokre vinbønder og reiste bort for lang tid.

10Då tida kom, sende han ein tenar til vinbøndene for at dei skulle gje han av avlinga frå vingarden. Men vinbøndene slo han og sende han tomhendt bort.

11Han sende endå ein tenar, men dei slo han òg, vanæra han og sende han tomhendt bort.

12Han sende ein tredje, men dei såra han òg og kasta han ut.

13Då sa herren over vingarden: 'Kva skal eg gjera? Eg vil senda son min, han som eg elskar. Kanskje dei vil ha respekt for han.'

14Men då vinbøndene såg han, drøfta dei seg imellom og sa: 'Dette er arvingen. Lat oss drepa han, så blir arven vår.'

15Og dei kasta han ut av vingarden og drap han. Kva vil då herren over vingarden gjera med dei?

16Han vil koma og gjera ende på desse vinbøndene og gje vingarden til andre.» Då dei høyrde dette, sa dei: «Det må aldri skje!»

17Men han såg på dei og sa: «Kva tyder då dette som står skrive: 'Steinen som bygningsmennene vraka, han har vorte hjørnestein'?

18Kvar den som fell på denne steinen, skal knusast, og den som steinen fell på, skal han mala til støv.»

19Dei skriftlærde og overprestane ville gripa han med det same, men dei var redde for folket. For dei skjøna at det var om dei han hadde fortalt denne likninga.

Då dei nærma seg Jerusalem og kom til Betfage ved Oljeberget, sende Jesus to av læresveinane av stad
Da de nærmet seg Jerusalem og kom til Betfage ved Oljeberget, sendte Jesus to disipler av sted
og sa til dei: «Gå inn i landsbyen som ligg framfor dykk. Der skal de straks finna eit esel som står bunde, og ein fole saman med det. Løys dei og før dei til meg.
og sa til dem: «Gå inn i landsbyen som ligger foran dere. Der vil dere straks finne et esel som står bundet, og en fole sammen med det. Løs dem og før dem til meg.
Og om nokon seier noko til dykk, skal de svara: Herren har bruk for dei. Då sender han dei straks.»
Og om noen sier noe til dere, skal dere svare: Herren trenger dem. Da vil han straks sende dem.»
Dette hende for at det skulle oppfyllast, det som var tala gjennom profeten:
Dette skjedde for at det skulle oppfylles som var talt gjennom profeten:
«Sei til Sions dotter: Sjå, kongen din kjem til deg, audmjuk, ridande på eit esel, på folen til eit lastedyr.»
«Si til Sions datter: Se, din konge kommer til deg, ydmyk, ridende på et esel, ja, på en fole, et lastedyrs føll.»
Læresveinane gjekk av stad og gjorde som Jesus hadde sagt til dei.
Disiplene gikk og gjorde som Jesus hadde pålagt dem.
Dei henta eselet og folen og la kappene sine på dei, og han sette seg oppå.
De førte eselet og folen dit, la kappene sine på dem, og han satte seg oppå.
Ein stor folkemengd breidde kappene sine på vegen, andre hogg greiner av trea og strødde på vegen.
En stor folkemengde bredte kappene sine ut på veien, andre hogg greiner av trærne og strødde dem på veien.
Og folket som gjekk føre han og dei som følgde etter, ropa: «Hosianna, Davids son! Velsigna er han som kjem i Herrens namn! Hosianna i det høgste!»
Og folkemengden som gikk foran ham og de som fulgte etter, ropte: «Hosianna Davids sønn! Velsignet er han som kommer i Herrens navn! Hosianna i det høyeste!»
Då han kom inn i Jerusalem, vart det uro i heile byen, og dei spurde: «Kven er dette?»
Da han dro inn i Jerusalem, ble hele byen satt i bevegelse, og de spurte: «Hvem er dette?»
Og folket svara: «Det er profeten Jesus frå Nasaret i Galilea.»
Og folkemengden svarte: «Det er profeten Jesus fra Nasaret i Galilea.»
Jesus gjekk inn i tempelet og dreiv ut alle som selde og kjøpte der. Han velte borda til pengevekslarane og benkene til dei som selde duer,
Jesus gikk inn i tempelet og drev ut alle som solgte og kjøpte der. Han veltet bordene til pengevekslerne og stolene til dem som solgte duer,
og han sa til dei: «Det står skrive: Huset mitt skal kallast eit bønehus. Men de gjer det til ei røvarhole.»
og han sa til dem: «Det står skrevet: Mitt hus skal kalles et bønnens hus. Men dere gjør det til en røverhule.»
I tempelet kom det blinde og lamme til han, og han lækte dei.
Blinde og lamme kom til ham i tempelet, og han helbredet dem.
Men då overprestane og dei skriftlærde såg dei undera han gjorde, og høyrde borna som ropa i tempelet: «Hosianna, Davids son!» vart dei harme
Men da overprestene og de skriftlærde så de underfulle gjerningene han gjorde og hørte barna som ropte i tempelet: «Hosianna Davids sønn!», ble de harme
og sa til han: «Høyrer du kva dei seier?» Jesus svara: «Ja. Har de aldri lese: Frå munnen til småborn og spedborn har du late lovprising lyda?»
og sa til ham: «Hører du hva de sier?» Jesus svarte dem: «Ja. Har dere aldri lest: Fra munnen til småbarn og spedbarn har du beredt deg lovprisning?»
Så forlét han dei og gjekk ut av byen til Betania, og der overnatta han.
Så forlot han dem og gikk ut av byen til Betania, og der overnattet han.
Tidleg om morgonen, då han var på veg inn til byen att, vart han svolten.
Tidlig om morgenen, da han var på vei tilbake til byen, ble han sulten.
Han fekk auge på eit fikentre ved vegen og gjekk bort til det, men fann ikkje anna enn lauv. Då sa han til det: «Aldri meir skal det veksa frukt på deg!» Og straks visna fikentreet.
Han fikk øye på et fikentre ved veien og gikk bort til det, men fant ikke annet på det enn blader. Da sa han til det: «Aldri i evighet skal det komme frukt fra deg!» Og straks visnet fikentreet.
Læresveinane såg det og undra seg: «Korleis kunne fikentreet visna så brått?»
Da disiplene så det, undret de seg og sa: «Hvordan kunne fikentreet visne så fort?»
Jesus svara dei: «Sanneleg, eg seier dykk: Dersom de har tru og ikkje tvilar, skal de ikkje berre kunna gjera det same som hende med fikentreet. De kan òg seia til dette fjellet: Lyft deg opp og kast deg i havet! Og det skal skje.
Jesus svarte dem: «Sannelig, jeg sier dere: Hvis dere har tro og ikke tviler, skal dere ikke bare gjøre det som skjedde med fikentreet, men selv om dere sier til dette fjellet: Løft deg opp og kast deg i havet! – så skal det skje.
Og alt de bed om i bøn, skal de få, så sant de trur.»
Og alt dere ber om i bønnen, skal dere få, så sant dere tror.»
Då han hadde kome til tempelet og heldt på å undervisa, kom overprestane og dei eldste i folket til han og spurde: «Kva fullmakt har du til å gjera dette? Og kven har gjeve deg denne fullmakta?»
Da han var kommet til tempelet og holdt på å undervise, kom overprestene og folkets eldste til ham og spurte: «Med hvilken myndighet gjør du dette? Og hvem har gitt deg denne myndigheten?»
Jesus svara: «Eg vil òg stilla dykk eit spørsmål. Dersom de svarar meg på det, skal eg seia dykk kva fullmakt eg har til å gjera dette.
Jesus svarte dem: «Også jeg vil stille dere ett spørsmål. Hvis dere svarer meg på det, skal jeg si dere med hvilken myndighet jeg gjør dette.
Johannes-dåpen, kvar var han frå? Frå himmelen eller frå menneske?» Dei tenkte med seg sjølve: «Seier vi: Frå himmelen, så vil han svara: Kvifor trudde de han då ikkje?
Johannes' dåp – hvor var den fra? Fra himmelen eller fra mennesker?» De overla med hverandre og sa: «Hvis vi sier: Fra himmelen, vil han si til oss: Hvorfor trodde dere ham da ikke?
Men seier vi: Frå menneske, må vi frykta folkemengda, for alle held Johannes for å vera ein profet.»
Men sier vi: Fra mennesker, må vi frykte folkemengden, for alle holder Johannes for en profet.»
Så svara dei Jesus: «Vi veit ikkje.» Då sa han til dei: «Så seier ikkje eg dykk heller kva fullmakt eg har til å gjera dette.»
Så svarte de Jesus: «Vi vet ikke.» Da sa han til dem: «Så sier heller ikke jeg dere med hvilken myndighet jeg gjør dette.
«Men kva meiner de? Ein mann hadde to søner. Han gjekk til den første og sa: Son min, gå og arbeid i vingarden i dag.
Men hva mener dere? En mann hadde to sønner. Han gikk til den første og sa: 'Sønn, gå og arbeid i vingården i dag.'
Han svara: Eg vil ikkje. Men seinare angra han og gjekk.
Han svarte: «Jeg vil ikke.» Men senere ombestemte han seg og gikk.
Så gjekk faren til den andre og sa det same. Han svara: Ja, herre. Men han gjekk ikkje.
Så gikk faren til den andre og sa det samme. Han svarte: «Ja, herre.» Men han gikk ikke.
Kven av dei to gjorde det faren ville?» Dei svara: «Den første.» Jesus sa til dei: «Sanneleg, eg seier dykk: Tollarar og skjøkjer går inn i Guds rike før dykk.
Hvem av de to gjorde farens vilje?' De svarte: «Den første.» Jesus sa til dem: «Sannelig, jeg sier dere: Tollere og skjøger går inn i Guds rike foran dere.
For Johannes kom til dykk på rettferds veg, og de trudde han ikkje. Men tollarane og skjøkjene trudde han. Og endå de såg det, angra de ikkje etterpå så de trudde han.
For Johannes kom til dere på rettferdighetens vei, og dere trodde ham ikke. Men tollerne og skjøgene trodde ham. Og selv om dere så det, angret dere ikke etterpå, så dere kunne tro ham.»
Høyr ei anna likning! Det var ein gong ein jordherre som planta ein vingard. Han sette gjerde rundt han, hogg ut ei vinpresse i berget og bygde eit vakttårn. Så leigde han bort vingarden til nokre vinbønder og drog utanlands.
Hør en annen lignelse: Det var en husbond som plantet en vingård. Han satte et gjerde rundt den, hogg ut en vinpresse og bygde et vakttårn. Så leide han den ut til vinbønder og dro utenlands.
Då tida for innhaustinga nærma seg, sende han tenarane sine til vinbøndene for å henta avlinga.
Da tiden for innhøstingen nærmet seg, sendte han tjenerne sine til vinbøndene for å hente avlingen sin.
Men vinbøndene greip tenarane; éin prygla dei, ein annan drap dei, og ein tredje steina dei.
Men vinbøndene grep tjenerne hans; én slo de, én drepte de, og én steinet de.
Så sende han andre tenarar, fleire enn første gongen. Men dei gjorde det same med dei.
Igjen sendte han andre tjenere, flere enn første gang, og de gjorde det samme med dem.
Til sist sende han sonen sin til dei, for han tenkte: Dei vil vel ha respekt for sonen min.
Til slutt sendte han sin sønn til dem og sa: «De vil ha respekt for sønnen min.»
Men då vinbøndene fekk auge på sonen, sa dei til kvarandre: Der har vi arvingen. Kom, lat oss drepa han, så vi får arven hans!
Men da vinbøndene så sønnen, sa de til hverandre: «Dette er arvingen. Kom, la oss drepe ham og ta arven hans!»
Så greip dei han, kasta han ut av vingarden og drap han.
Så grep de ham, kastet ham ut av vingården og drepte ham.
Når no herren over vingarden kjem, kva vil han då gjera med desse vinbøndene?»
Når nå vingårdens herre kommer, hva vil han gjøre med disse vinbøndene?»
Dei svara: «Desse vonde mennene vil han la gå til grunne på elendig vis, og vingarden vil han leiga ut til andre vinbønder, som gjev han avlinga når tida er inne.»
De svarte ham: «Disse onde vil han la gå en ond skjebne i møte, og vingården vil han leie ut til andre vinbønder, som gir ham avlingen når tiden er inne.»
Jesus sa til dei: «Har de aldri lese i Skriftene: Steinen som bygningsmennene vraka, har vorte hjørnestein. Det er Herrens verk, og underfullt er det i våre auge.
Jesus sa til dem: «Har dere aldri lest i Skriftene: 'Steinen som bygningsmennene vraket, den er blitt hjørnestein. Dette er Herrens verk, og underfullt er det i våre øyne'?»
Difor seier eg dykk: Guds rike skal takast frå dykk og gjevast til eit folk som ber fruktene av det.
Derfor sier jeg dere: Guds rike skal tas fra dere og gis til et folk som bærer dets frukter.
Den som fell på denne steinen, skal slå seg i stykke, og den som steinen fell på, skal smuldrast opp.
Den som faller på denne steinen, skal bli knust, og den som steinen faller på, skal den knuse til støv.
Då overprestane og farisearane høyrde likningane hans, skjøna dei at det var dei han tala om.
Da overprestene og fariseerne hørte lignelsene hans, forsto de at det var dem han talte om.
Dei ville gjerne gripa han, men dei var redde folkemengda, for ho heldt han for å vera ein profet.
De ville gjerne gripe ham, men de fryktet folkemengden, for folket holdt ham for en profet.
←→