FLOGVIT
.bible

MatteusKapittel 25

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster1 parallell i dette kapitlet
Lignelsen om talentene / pundeneML

Matteus har talenter, Lukas har miner/pund.

Matteus(du leser)

14For det er som med ein mann som skulle fara utanlands. Han kalla til seg tenarane sine og gav dei ansvaret for eigedomen sin.

15Til ein gav han fem talentar, til ein annan to, og til ein tredje éin – til kvar etter evna hans. Så reiste han.

16Han som hadde fått fem talentar, gjekk straks bort og dreiv handel med dei og tente fem talentar til.

17På same vis tente han som hadde fått to talentar, to til.

18Men han som hadde fått éin talent, gjekk bort og grov eit hol i jorda og gøymde pengane til herren sin.

19Lang tid etter kom herren til desse tenarane tilbake og gjorde opp rekneskap med dei.

20Han som hadde fått fem talentar, kom fram og bar fram fem talentar til og sa: 'Herre, du gav meg fem talentar. Sjå, eg har tent fem talentar til.'

21Herren hans sa til han: 'Godt gjort, du gode og trufaste tenar! Du har vore tru i det små, eg vil setja deg over mykje. Kom inn til gleda hos herren din!'

22Han som hadde fått to talentar, kom også fram og sa: 'Herre, du gav meg to talentar. Sjå, eg har tent to talentar til.'

23Herren hans sa til han: 'Godt gjort, du gode og trufaste tenar! Du har vore tru i det små, eg vil setja deg over mykje. Kom inn til gleda hos herren din!'

24Så kom også han fram som hadde fått éin talent, og sa: 'Herre, eg visste at du er ein hard mann, som haustar der du ikkje har sådd, og samlar der du ikkje har strødd.

25Difor vart eg redd og gjekk bort og gøymde talenten din i jorda. Sjå, her har du det som er ditt.'

26Men herren hans svara han: 'Du vonde og late tenar! Du visste at eg haustar der eg ikkje har sådd, og samlar der eg ikkje har strødd.

27Då burde du ha sett pengane mine i banken, så eg kunne fått dei att med renter når eg kom tilbake.

28Ta difor talenten frå han og gjev han til den som har ti talentar.

29For den som har, skal få, og det i overflod. Men den som ikkje har, skal mista sjølv det han har.

30Og kast den unyttige tenaren ut i mørkret utanfor. Der skal dei gråta og skjera tenner.'

LukasLuk 19:11-27

11Medan dei høyrde på dette, heldt han fram og fortalde ei likning, for han var nær Jerusalem, og dei trudde at Guds rike straks skulle koma til syne.

12Han sa: «Ein mann av høg ætt drog til eit land langt borte for å få kongemakt og så koma attende.

13Han kalla til seg ti av tenarane sine, gav dei ti miner og sa til dei: 'Driv handel med dette medan eg er borte.'

14Men landsmennene hans hata han og sende ein delegasjon etter han med denne bodskapen: 'Vi vil ikkje ha denne mannen til konge over oss.'

15Då han kom tilbake etter å ha fått kongemakta, bad han om å få desse tenarane til seg, dei han hadde gjeve pengane til, for å få vita kva dei hadde vunne i handel.

16Den første kom fram og sa: 'Herre, mina di har gjeve ti miner i forteneste.'

17Han sa til han: 'Godt gjort, du gode tenar! Fordi du har vore trufast i det små, skal du råda over ti byar.'

18Den andre kom og sa: 'Herre, mina di har gjeve fem miner.'

19Til han sa han: 'Du skal råda over fem byar.'

20Så kom ein annan og sa: 'Herre, sjå her er mina di. Eg har hatt henne innsveipt i eit tørkle.

21For eg var redd deg, fordi du er ein streng mann. Du tek opp det du ikkje har sett inn, og haustar det du ikkje har sådd.'

22Han sa til han: 'Etter dine eigne ord dømmer eg deg, du vonde tenar! Du visste at eg er ein streng mann, som tek opp det eg ikkje har sett inn, og haustar det eg ikkje har sådd.

23Kvifor sette du ikkje pengane mine i banken? Då kunne eg ha fått dei att med renter når eg kom.'

24Og til dei som stod der, sa han: 'Ta mina frå han og gjev henne til han som har ti miner.'

25Dei sa til han: 'Herre, han har alt ti miner.'

26'Eg seier dykk: Den som har, skal få, men den som ikkje har, skal mista sjølv det han har.

27Men desse fiendane mine, som ikkje ville ha meg til konge over seg, før dei hit og slakt dei ned for augo mine!'»

Då skal himmelriket liknast med ti brurmøyar som tok lampane sine og gjekk ut for å møta brudgomen.
Τότε ὁμοιωθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένοις, αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ⸀ἑαυτῶν ἐξῆλθον εἰς ⸀ὑπάντησιν τοῦ νυμφίου.
Fem av dei var uforstandige, og fem var kloke.
πέντε δὲ ⸂ἐξ αὐτῶν ἦσαν⸃ ⸂μωραὶ καὶ πέντε φρόνιμοι⸃.
Dei uforstandige tok lampane sine, men tok ikkje med seg olje.
⸂αἱ γὰρ⸃ μωραὶ λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν οὐκ ἔλαβον μεθʼ ἑαυτῶν ἔλαιον·
Men dei kloke tok med seg olje i kanner saman med lampane sine.
αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ⸀ἀγγείοις μετὰ τῶν λαμπάδων ⸀ἑαυτῶν.
Då brudgomen drygde, vart dei alle trøytte og sovna.
χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον.
Men midt på natta høyrdest eit rop: 'Sjå, brudgomen kjem! Gå ut og møt han!'
μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν· Ἰδοὺ ὁ ⸀νυμφίος, ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν ⸀αὐτοῦ.
Då vakna alle brurmøyane og stelte lampane sine.
τότε ἠγέρθησαν πᾶσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι καὶ ἐκόσμησαν τὰς λαμπάδας ⸀ἑαυτῶν.
Dei uforstandige sa til dei kloke: 'Gjev oss av oljen dykkar, for lampane våre sloknar.'
αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπαν· Δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν, ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται.
Men dei kloke svara: 'Nei, det vil ikkje rekkja til både oss og dykk. Gå heller til dei som sel, og kjøp til dykk sjølve.'
ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι λέγουσαι· Μήποτε ⸂οὐ μὴ⸃ ἀρκέσῃ ἡμῖν καὶ ὑμῖν· ⸀πορεύεσθε μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς.
Medan dei var borte for å kjøpa, kom brudgomen. Dei som var ferdige, gjekk med han inn til bryllaupsfesten, og døra vart stengd.
ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι ἦλθεν ὁ νυμφίος, καὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετʼ αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους, καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα.
Seinare kom også dei andre brurmøyane og sa: 'Herre, herre, lat opp for oss!'
ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ παρθένοι λέγουσαι· Κύριε κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν·
Men han svara: 'Sanneleg, eg seier dykk: Eg kjenner dykk ikkje.'
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς.
For det er som med ein mann som skulle fara utanlands. Han kalla til seg tenarane sine og gav dei ansvaret for eigedomen sin.
Ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσεν τοὺς ἰδίους δούλους καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ,
Til ein gav han fem talentar, til ein annan to, og til ein tredje éin – til kvar etter evna hans. Så reiste han.
καὶ ᾧ μὲν ἔδωκεν πέντε τάλαντα ᾧ δὲ δύο ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν, καὶ ἀπεδήμησεν. εὐθέως
Han som hadde fått fem talentar, gjekk straks bort og dreiv handel med dei og tente fem talentar til.
⸀πορευθεὶς ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν ἠργάσατο ἐν αὐτοῖς καὶ ⸀ἐκέρδησεν ἄλλα ⸀πέντε·
På same vis tente han som hadde fått to talentar, to til.
⸀ὡσαύτως ὁ τὰ δύο ⸀ἐκέρδησεν ἄλλα δύο·
Men han som hadde fått éin talent, gjekk bort og grov eit hol i jorda og gøymde pengane til herren sin.
ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν ἀπελθὼν ὤρυξεν ⸀γῆν καὶ ⸀ἔκρυψεν τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ.
Lang tid etter kom herren til desse tenarane tilbake og gjorde opp rekneskap med dei.
μετὰ δὲ ⸂πολὺν χρόνον⸃ ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων καὶ συναίρει ⸂λόγον μετʼ αὐτῶν⸃
Han som hadde fått fem talentar, kom fram og bar fram fem talentar til og sa: 'Herre, du gav meg fem talentar. Sjå, eg har tent fem talentar til.'
καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα λέγων· Κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε ἄλλα πέντε τάλαντα ⸀ἐκέρδησα.
Herren hans sa til han: 'Godt gjort, du gode og trufaste tenar! Du har vore tru i det små, eg vil setja deg over mykje. Kom inn til gleda hos herren din!'
⸀ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.
Han som hadde fått to talentar, kom også fram og sa: 'Herre, du gav meg to talentar. Sjå, eg har tent to talentar til.'
προσελθὼν ⸀δὲ καὶ ὁ τὰ δύο ⸀τάλαντα εἶπεν· Κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε ἄλλα δύο τάλαντα ⸀ἐκέρδησα.
Herren hans sa til han: 'Godt gjort, du gode og trufaste tenar! Du har vore tru i det små, eg vil setja deg over mykje. Kom inn til gleda hos herren din!'
ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.
Så kom også han fram som hadde fått éin talent, og sa: 'Herre, eg visste at du er ein hard mann, som haustar der du ikkje har sådd, og samlar der du ikkje har strødd.
προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς εἶπεν· Κύριε, ἔγνων σε ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας·
Difor vart eg redd og gjekk bort og gøymde talenten din i jorda. Sjå, her har du det som er ditt.'
καὶ φοβηθεὶς ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ· ἴδε ἔχεις τὸ σόν.
Men herren hans svara han: 'Du vonde og late tenar! Du visste at eg haustar der eg ikkje har sådd, og samlar der eg ikkje har strødd.
ἀποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ, ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα;
Då burde du ha sett pengane mine i banken, så eg kunne fått dei att med renter når eg kom tilbake.
ἔδει ⸂σε οὖν⸃ βαλεῖν ⸂τὰ ἀργύριά⸃ μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ.
Ta difor talenten frå han og gjev han til den som har ti talentar.
ἄρατε οὖν ἀπʼ αὐτοῦ τὸ τάλαντον καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα·
For den som har, skal få, og det i overflod. Men den som ikkje har, skal mista sjølv det han har.
τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται· ⸂τοῦ δὲ⸃ μὴ ἔχοντος καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ.
Og kast den unyttige tenaren ut i mørkret utanfor. Der skal dei gråta og skjera tenner.'
καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
Når Menneskesonen kjem i sin herlegdom og alle englane med han, då skal han setja seg på sin herlegdoms trone.
Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες ⸀οἱ ἄγγελοι μετʼ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ·
Alle folkeslag skal samlast framfor han, og han skal skilja dei frå kvarandre, slik ein gjetar skil sauene frå geitene.
καὶ ⸀συναχθήσονται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφορίσει αὐτοὺς ἀπʼ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων,
Han skal stilla sauene på si høgre side og geitene på si venstre.
καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων.
Kom hit, de som er velsigna av Far min, og arv det riket som er gjort ferdig for dykk frå verda vart grunnlagd.
τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.
For eg var svolten, og de gav meg mat. Eg var tørst, og de gav meg drikke. Eg var framand, og de tok imot meg.
ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με,
Eg var naken, og de kledde meg. Eg var sjuk, og de såg til meg. Eg var i fengsel, og de kom til meg.'
γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθατε πρός με.
Då skal dei rettferdige svara han: 'Herre, når såg vi deg svolten og gav deg mat, eller tørst og gav deg drikke?
τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν;
Når såg vi deg som framand og tok imot deg, eller naken og kledde deg?
πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν;
Når såg vi deg sjuk eller i fengsel og kom til deg?'
πότε δέ σε εἴδομεν ⸀ἀσθενοῦντα ἢ ἐν φυλακῇ καὶ ἤλθομεν πρός σε;
Og kongen skal svara dei: 'Sanneleg, eg seier dykk: Det de gjorde mot ein av desse minste brørne mine, det gjorde de mot meg.'
καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφʼ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.
Så skal han seia til dei på venstre sida: 'Gå bort frå meg, de som er forbanna, til den evige elden som er gjord ferdig for djevelen og englane hans.
τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· Πορεύεσθε ἀπʼ ἐμοῦ ⸀οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ.
For eg var svolten, og de gav meg ikkje mat. Eg var tørst, og de gav meg ikkje drikke.
ἐπείνασα γὰρ καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ⸀ἐδίψησα καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με,
Eg var framand, og de tok ikkje imot meg. Eg var naken, og de kledde meg ikkje. Eg var sjuk og i fengsel, og de såg ikkje til meg.'
ξένος ἤμην καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με.
Då skal også dei svara: 'Herre, når såg vi deg svolten eller tørst eller framand eller naken eller sjuk eller i fengsel og tente deg ikkje?'
τότε ἀποκριθήσονται καὶ αὐτοὶ λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι;
Då skal han svara dei: 'Sanneleg, eg seier dykk: Det de ikkje gjorde mot ein av desse minste, det gjorde de heller ikkje mot meg.'
τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφʼ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε.
Og desse skal gå bort til evig straff, men dei rettferdige til evig liv.
καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.
←→