Simeon
Jakobs andre sønn og stamfar til Simeons stamme
Simeon var den andre sønnen til Jakob og Lea, og en av de tolv stammefedre i Israel. Han er særlig kjent for sin voldsomme hevnaksjon mot byen Sikem sammen med sin bror Levi, etter at deres søster Dina ble vanæret. Hans stamme ble senere absorbert inn i Juda stammes territorium, i tråd med Jakobs profetiske velsignelse som forutsa spredning i Israel.
Familie
FarJakobMorLeaSyskenRuben (Leas sønn)SyskenLevi (Leas sønn)SyskenJudaSyskenDan (Bilhas sønn)SyskenNaftali (Bilhas sønn)SyskenGad (Silpas sønn)SyskenAsjer (Silpas sønn)SyskenIssakar (Leas sønn)SyskenSebulon (Leas sønn)SyskenJosefSyskenBenjamin (Rakels sønn)SyskenDina (Jakobs datter)BarnJemuelBarnJaminBarnOhadBarnJakinBarnSoharBarnSaul
Nøkkelhendingar
Simeons fødsel
Simeon ble født som den andre sønnen til Jakob og Lea. Lea ga ham navnet Simeon og sa: «Herren har hørt at jeg er tilsidesatt, og så ga han meg også denne sønnen.»
33Ho vart med barn att og fødde ein son. Ho sa: «Herren har høyrt at eg er sett til sides, og difor gav han meg denne òg.» Ho kalla han Simeon.
וַתַּ֣הַר עוֹד֮ וַתֵּ֣לֶד בֵּן֒ וַתֹּ֗אמֶר כִּֽי־שָׁמַ֤ע יְהוָה֙ כִּֽי־שְׂנוּאָ֣ה אָנֹ֔כִי וַיִּתֶּן־לִ֖י גַּם־אֶת־זֶ֑ה וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ שִׁמְעֽוֹן׃
Hevnen over Sikem
Etter at Sikem, sønn av Hamor, hadde vanæret deres søster Dina, utførte Simeon og Levi en blodig hevnaksjon. De drepte alle mennene i byen mens de var svake etter omskjærelsen, noe som vakte Jakobs sterke misnøye.
1Dina, dottera til Lea som ho hadde fødd åt Jakob, gjekk ut for å sjå til kvinnene i landet.
וַתֵּצֵ֤א דִינָה֙ בַּת־לֵאָ֔ה אֲשֶׁ֥ר יָלְדָ֖ה לְיַעֲקֹ֑ב לִרְא֖וֹת בִּבְנ֥וֹת הָאָֽרֶץ׃
2Sikem, son til hevitten Hamor som var hovding i landet, såg henne. Han tok henne, låg med henne og krenkte henne.
וַיַּ֨רְא אֹתָ֜הּ שְׁכֶ֧ם בֶּן־חֲמ֛וֹר הֽ͏ַחִוִּ֖י נְשִׂ֣יא הָאָ֑רֶץ וַיִּקַּ֥ח אֹתָ֛הּ וַיִּשְׁכַּ֥ב אֹתָ֖הּ וַיְעַנֶּֽהָ׃
25På den tredje dagen, då dei hadde det vondt, tok to av sønene til Jakob, Simeon og Levi, brørne til Dina, kvar sitt sverd. Dei gjekk trygt inn i byen og drap alle mennene.
וַיְהִי֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁלִישִׁ֜י בִּֽהְיוֹתָ֣ם כֹּֽאֲבִ֗ים וַיִּקְח֣וּ שְׁנֵֽי־בְנֵי־יַ֠עֲקֹב שִׁמְע֨וֹן וְלֵוִ֜י אֲחֵ֤י דִינָה֙ אִ֣ישׁ חַרְבּ֔וֹ וַיָּבֹ֥אוּ עַל־הָעִ֖יר בֶּ֑טַח וַיַּֽהַרְג֖וּ כָּל־זָכָֽר׃
26Dei drap Hamor og Sikem, son hans, med sverd. Dei henta Dina frå huset til Sikem og gjekk bort.
וְאֶת־חֲמוֹר֙ וְאֶת־שְׁכֶ֣ם בְּנ֔וֹ הָרְג֖וּ לְפִי־חָ֑רֶב וַיִּקְח֧וּ אֶת־דִּינָ֛ה מִבֵּ֥ית שְׁכֶ֖ם וַיֵּצֵֽאוּ׃
27Sønene til Jakob kom over dei drepne og plyndra byen, fordi dei hadde vanæra syster deira.
בְּנֵ֣י יַעֲקֹ֗ב בָּ֚אוּ עַל־הַ֣חֲלָלִ֔ים וַיָּבֹ֖זּוּ הָעִ֑יר אֲשֶׁ֥ר טִמְּא֖וּ אֲחוֹתָֽם׃
28Dei tok sauene deira og storfeet deira og esla deira, det som var i byen og det som var på marka.
אֶת־צֹאנָ֥ם וְאֶת־בְּקָרָ֖ם וְאֶת־חֲמֹרֵיהֶ֑[t]ם וְאֵ֧ת אֲשֶׁר־בָּעִ֛יר וְאֶת־אֲשֶׁ֥ר בַּשָּׂדֶ֖ה לָקָֽחוּ׃
29All rikdomen deira, alle borna og konene deira, førte dei bort som fangar, og dei plyndra alt som fanst i husa.
וְאֶת־כָּל־חֵילָ֤ם וְאֶת־כָּל־טַפָּם֙ וְאֶת־נְשֵׁיהֶ֔ם שָׁב֖וּ וַיָּבֹ֑זּוּ וְאֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר בַּבָּֽיִת׃
30Då sa Jakob til Simeon og Levi: «De har ført ulukke over meg og gjort meg forhata hos folket i landet, hos kanaanearane og perisittane. Eg har berre få folk, og om dei samlar seg mot meg og slår meg, blir eg utsletta, eg og huset mitt.»
וַיֹּ֨אמֶר יַעֲקֹ֜ב אֶל־שִׁמְע֣וֹן וְאֶל־לֵוִי֮ עֲכַרְתֶּ֣ם אֹתִי֒ לְהַבְאִישֵׁ֙נִי֙ בְּיֹשֵׁ֣ב הָאָ֔רֶץ בַּֽכְּנַעֲנִ֖י וּבַפְּרִזִּ֑י וַאֲנִי֙ מְתֵ֣י מִסְפָּ֔ר וְנֶאֶסְפ֤וּ עָלַי֙ וְהִכּ֔וּנִי וְנִשְׁמַדְתִּ֖י אֲנִ֥י וּבֵיתִֽי׃
31Men dei svara: «Skulle han få handsama syster vår som ei hore?»
וַיֹּאמְר֑וּ הַכְזוֹנָ֕ה יַעֲשֶׂ֖ה אֶת־אֲחוֹתֵֽנוּ׃ פ
Simeon holdes som gissel i Egypt
Da Jakobs sønner kom til Egypt for å kjøpe korn, krevde Josef at de skulle bringe Benjamin med seg tilbake. Josef holdt Simeon tilbake som gissel til brødrene returnerte med Benjamin.
18Den tredje dagen sa Josef til dei: «Gjer dette, så skal de få leva, for eg fryktar Gud.»
וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֤ם יוֹסֵף֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֔י זֹ֥את עֲשׂ֖וּ וִֽחְי֑וּ אֶת־הָאֱלֹהִ֖ים אֲנִ֥י יָרֵֽא׃
19«Om de er ærlege, så lat ein av brørne dykkar bli att som fange der de no er haldne. De andre kan fara og ta med korn til dei svoltne heima hos dykk.»
אִם־כֵּנִ֣ים אַתֶּ֔ם אֲחִיכֶ֣ם אֶחָ֔ד יֵאָסֵ֖ר בְּבֵ֣ית מִשְׁמַרְכֶ֑ם וְאַתֶּם֙ לְכ֣וּ הָבִ֔יאוּ שֶׁ֖בֶר רַעֲב֥וֹן בָּתֵּיכֶֽם׃
20«Men den yngste bror dykkar må de føra til meg, så orda dykkar kan stadfestast og de ikkje skal døy.» Og dei gjorde slik.
וְאֶת־אֲחִיכֶ֤ם הַקָּטֹן֙ תָּבִ֣יאוּ אֵלַ֔י וְיֵאָמְנ֥וּ דִבְרֵיכֶ֖ם וְלֹ֣א תָמ֑וּתוּ וַיַּעֲשׂוּ־כֵֽן׃
24Han gjekk bort frå dei og gret. Så kom han attende og tala med dei. Han tok Simeon frå dei og batt han framfor auga deira.
וַיִּסֹּ֥ב מֵֽעֲלֵיהֶ֖ם וַיֵּ֑בְךְּ וַיָּ֤שָׁב אֲלֵהֶם֙ וַיְדַבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם וַיִּקַּ֤ח מֵֽאִתָּם֙ אֶת־שִׁמְע֔וֹן וַיֶּאֱסֹ֥ר אֹת֖וֹ לְעֵינֵיהֶֽם׃
36Jakob, far deira, sa til dei: «De har gjort meg barnlaus! Josef er borte, Simeon er borte, og no vil de ta Benjamin frå meg. Alt dette går ut over meg!»
וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ יַעֲקֹ֣ב אֲבִיהֶ֔ם אֹתִ֖י שִׁכַּלְתֶּ֑ם יוֹסֵ֤ף אֵינֶ֙[t]נּוּ֙ וְשִׁמְע֣וֹן אֵינֶ֔נּוּ וְאֶת־בִּנְיָמִ֣ן תִּקָּ֔חוּ עָלַ֖י הָי֥וּ כֻלָּֽנָה׃
Simeons frigivelse
Da brødrene vendte tilbake til Egypt med Benjamin, ble Simeon frigitt og gjenforent med sine brødre.
23Han sa: «Fred vere med dykk! Ver ikkje redde! Dykkar Gud og Gud til far dykkar har lagt ein skatt i sekkene dykkar. Pengane dykkar har eg fått.» Så førte han Simeon ut til dei.
וַיֹּאמֶר֩ שָׁל֨וֹם לָכֶ֜ם אַל־תִּירָ֗אוּ אֱלֹ֨הֵיכֶ֜ם וֽ͏ֵאלֹהֵ֤י אֲבִיכֶם֙ נָתַ֨ן לָכֶ֤ם מַטְמוֹן֙ בְּאַמְתְּחֹ֣תֵיכֶ֔ם כַּסְפְּכֶ֖ם בָּ֣א אֵלָ֑י וַיּוֹצֵ֥א אֲלֵהֶ֖ם אֶת־שִׁמְעֽוֹן׃
Jakobs profetiske ord over Simeon
På dødsleiet uttalte Jakob profetiske ord over sine sønner. Simeon og Levi ble nevnt sammen og fikk en advarsel om at deres voldsomme temperament ville føre til at de ble spredt i Israel.
5Simeon og Levi er brør, valdsverktøy er sverda deira.
שִׁמְע֥וֹן וְלֵוִ֖י אַחִ֑ים כְּלֵ֥י חָמָ֖ס מְכֵרֹתֵיהֶֽם׃
6I rådet deira skal mi sjel ikkje koma, i forsamlinga deira skal mi ære ikkje blanda seg, for i vreiden sin drap dei ein mann, og etter eige godtykke skamskar dei ein okse.
בְּסֹדָם֙ אַל־תָּבֹ֣א נַפְשִׁ֔י בִּקְהָלָ֖ם אַל־תֵּחַ֣ד כְּבֹדִ֑י כִּ֤י בְאַפָּם֙ הָ֣רְגוּ אִ֔ישׁ וּבִרְצֹנָ֖ם עִקְּרוּ־שֽׁוֹר׃
7Forbanna vere vreiden deira, for han er hard, og raseriet deira, for det er grumt! Eg skal dela dei opp i Jakob og spreia dei ut i Israel.
אָר֤וּר אַפָּם֙ כִּ֣י עָ֔ז וְעֶבְרָתָ֖ם כִּ֣י קָשָׁ֑תָה אֲחַלְּקֵ֣ם בְּיַעֲקֹ֔ב וַאֲפִיצֵ֖ם בְּיִשְׂרָאֵֽל׃ ס
Simeons stamme i Det lovede land
Simeons stamme fikk sin arvedel innenfor Juda stammes territorium, i samsvar med Jakobs profeti om spredning. Stammen ble gradvis absorbert inn i Juda.
1Det andre loddet fall på Simeon, på Simeon-stammen etter ættene deira. Arvelandet deira låg innanfor Juda-stammen sitt område.
וַיֵּצֵ֞א הַגּוֹרָ֤ל הַשֵּׁנִי֙ לְשִׁמְע֔וֹן לְמַטֵּ֥ה בְנֵֽי־שִׁמְע֖וֹן לְמִשְׁפְּחוֹתָ֑ם וַֽיְהִי֙ נַֽחֲלָתָ֔ם בְּת֖וֹךְ נַחֲלַ֥ת בְּנֵֽי־יְהוּדָֽה׃
2Dei fekk i arv: Beer-Sjeba, Sjeba og Molada,
וַיְהִ֥י לָהֶ֖ם בְּנַֽחֲלָתָ֑ם בְּאֵֽר־שֶׁ֥בַע וְשֶׁ֖בַע וּמוֹלָדָֽה׃
3Hasar-Sjual, Bala og Esem,
וַחֲצַ֥ר שׁוּעָ֛ל וּבָלָ֖ה וָעָֽצֶם׃
4Eltolad, Betul og Horma,
וְאֶלְתּוֹלַ֥ד וּבְת֖וּל וְחָרְמָֽה׃
5Siklag, Bet-Hammarkabbot og Hasar-Susa,
וְצִֽקְלַ֥ג וּבֵית־הַמַּרְכָּב֖וֹת וַחֲצַ֥ר סוּסָֽה׃
6Bet-Lebaot og Sjaruhen – tretten byar med landsbyane som høyrde til.
וּבֵ֥ית לְבָא֖וֹת וְשָֽׁרוּחֶ֑ן עָרִ֥ים שְׁלֹשׁ־עֶשְׂרֵ֖ה וְחַצְרֵיהֶֽן׃
7Ajin, Rimmon, Eter og Asjan – fire byar med landsbyane som høyrde til.
עַ֥יִן ׀ רִמּ֖וֹן וָעֶ֣תֶר וְעָשָׁ֑ן עָרִ֥ים אַרְבַּ֖ע וְחַצְרֵיהֶֽן׃
8Dessutan alle landsbyane rundt desse byane heilt til Baalat-Beer, Ramat i Negev. Dette var arvelandet til Simeon-stammen, etter ættene deira.
וְכָל־הֽ͏ַחֲצֵרִ֗ים אֲשֶׁ֤ר סְבִיבוֹת֙ הֶֽעָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה עַד־בַּֽעֲלַ֥ת בְּאֵ֖ר רָ֣אמַת נֶ֑גֶב זֹ֗את נַחֲלַ֛ת מַטֵּ֥ה בְנֵֽי־שִׁמְע֖וֹן לְמִשְׁפְּחֹתָֽם׃
9Simeon-borna fekk arven sin frå Juda-borna sin del, for Juda-borna sin lut var for stor for dei. Difor fekk Simeon-borna arvelandet sitt innanfor deira område.
מֵחֶ֙בֶל֙ בְּנֵ֣י יְהוּדָ֔ה נַחֲלַ֖ת בְּנֵ֣י שִׁמְע֑וֹן כִּֽי־הָיָ֞ה חֵ֤לֶק בְּנֵֽי־יְהוּדָה֙ רַ֣ב מֵהֶ֔ם וַיִּנְחֲל֥וּ בְנֵֽי־שִׁמְע֖וֹן בְּת֥וֹךְ נַחֲלָתָֽם׃ פ