FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ein vis son tek imot rettleiing frå far sin, men ein spottar høyrer ikkje på irettesetting.
Av frukta frå munnen sin nyt ein mann det som er godt, men dei trulause hungrar etter vald.
Den som vaktar munnen sin, vernar livet sitt, men den som opnar leppene vidt, går mot undergang.
Sjela til den late ønskjer, men får ikkje noko, medan sjela til dei flittige vert metta rikeleg.
Den rettferdige hatar falske ord, men den ugudelege vekkjer avsky og skam.
Rettferd vernar den som lever rett, men vondskap fører syndaren til fall.
Somme gjer seg rike, men eig ingenting, andre gjer seg fattige, men har stor rikdom.
Rikdomen til ein mann er løysepenge for livet hans, men den fattige høyrer inga irettesetting.
Lyset til dei rettferdige lyser med glede, men lampa til dei ugudelege sloknar.
Hovmod fører berre til strid, men visdom finst hjå dei som tek imot råd.
Rikdom som kjem lett, minkar fort, men den som samlar litt etter litt, aukar.
Von som dreg ut, gjer hjartet sjukt, men oppfylt ønskje er eit livsens tre.
Den som foraktar ordet, må bera følgjene, men den som ærar bodet, får løn.
Læra til den vise er ei livskjelde som leier bort frå dødens snarer.
God forstand vinn velvilje, men vegen til dei trulause er uframkomeleg.
Den kloke handlar med kunnskap, men dåren breier ut dumskap.
Ein vond bodberar fell i ulukke, men ein trufast sendebod bringer lækjedom.
Fattigdom og skam kjem til den som vrakar rettleiing, men den som tek imot tilrettevisning, vert æra.
Oppfylt ønskje er søtt for sjela, men dårar avskyr å venda seg frå det vonde.
Den som ferdast med vise, vert vis, men den som held lag med dårar, går det ille.
Ulukke forfølgjer syndarar, men dei rettferdige får godt til løn.
Den gode etterlèt arv til barneborn, men rikdomen til syndaren er gøymd for den rettferdige.
Nybroten mark til dei fattige gjev mykje mat, men somme vert rivne bort utan rett.
Den som sparer risen, hatar son sin, men den som elskar han, tuktar han tidleg.
Den rettferdige et og mettar sjela si, men magen til dei ugudelege lid naud.
←→