FLOGVIT
Tema
.bible

OrdspråkeneKapittel 27

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Skryt ikkje av morgondagen, for du veit ikkje kva dagen vil føra med seg.
Lat andre rosa deg, ikkje din eigen munn, lat ein framand gjera det, ikkje dine eigne lepper.
Stein er tung og sand veg mykje, men harmen til ein dåre er tyngre enn begge.
Vreide er grufull og sinne er som ei flaum, men kven kan stå imot sjalusi?
Betre er open tilrettevisning enn kjærleik som er skjult.
Sår frå ein ven er trufaste, men kyss frå ein fiende er mange.
Den som er mett, vrakar sjølv honning, men for den som svelt, smakar alt bittert søtt.
Som ein fugl som flyg frå reiret sitt, er ein mann som flakkar frå heimen sin.
Olje og røykjelse gleder hjartet, og venskapleg råd er søtare enn eige råd.
Forlat ikkje venen din eller far din sin ven, og gå ikkje til huset til bror din på ulukkedagen. Betre er ein granne som bur nær, enn ein bror langt borte.
Ver vis, son min, og gled hjartet mitt, så eg kan svara den som spottar meg.
Den kloke ser faren og gøymer seg, men dei uerfarne går vidare og må lida for det.
Ta kappa hans, for han har gått god for ein framand, ta pant frå han for ei ukjend kvinne.
Den som velsignar grannen sin med høg røyst tidleg om morgonen, får det rekna som ei forbanning.
Stadig dropp på ein regndag og ei kranglevoren kone er like.
Den som vil gøyma henne, gøymer vinden, og olje møter høgrehanda hans.
Jern kvesser jern, og eit menneske kvesser andletet til eit anna.
Den som steller fikentreet, skal eta frukta, og den som tener herren sin, skal verta æra.
Som vatn speglar andletet, slik speglar hjartet til eit menneske det andre.
Dødsriket og avgrunnen vert aldri mette, og augo til mennesket vert heller aldri mette.
Smeltedigelen er for sølvet og omnen for gullet, og eit menneske vert prøvd av den ros det får.
Om du knuser ein dåre i ein mortar med ei støyt saman med korn, vil ikkje dårskapen hans vika frå han.
Kjenn vel til korleis sauene dine har det, og ha omsut for buskapen din.
For rikdom varer ikkje evig, og ei krone held ikkje frå slekt til slekt.
Når høyet er hausta og det nye graset kjem fram, vert urter frå fjella samla inn.
Lamma gjev deg klede, og geitebukkar er betaling for ein åker.
Du har nok geitemjølk til mat for deg, til mat for huslyden din, og til livberging for tenestejentene dine.
←→