FLOGVIT
Tema
.bible

OrdspråkeneKapittel 12

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Den som elskar rettleiing, elskar kunnskap, men den som hatar tilrettevising, er uforstandig.
Ein god mann vinn velvilje hos Herren, men ein som legg vonde planar, dømer han skuldig.
Ingen får fotfeste ved vondskap, men rota til dei rettferdige skal ikkje rokkast.
Ei dugande kone er ei krone for mannen sin, men ei som valdar skam, er som rotne i beina hans.
Tankane til dei rettferdige er rette, men råda frå dei ugudelege er svik.
Orda til dei ugudelege er eit bakhaldsangrep for blod, men munnen til dei rettvise bergar dei.
Dei ugudelege vert styrta og er ikkje meir, men huset til dei rettferdige står fast.
Ein mann vert rosa etter vitet sitt, men den som har eit forvrengt hjarte, vert forakta.
Betre å vera lite akta, men ha ein tenar, enn å gjera seg stor og mangla brød.
Den rettferdige tek seg av dyra sine, men sjølv medkjensla til dei ugudelege er grufull.
Den som dyrkar jorda si, får nok brød, men den som jagar etter tomme ting, manglar vit.
Den ugudelege trår etter bytet til vonde menn, men rota til dei rettferdige ber frukt.
I leppesynd ligg ei vond snare, men den rettferdige slepp ut or trengsla.
Av frukta frå munnen sin vert ein mann metta med godt, og det hendene hans gjer, kjem attende til han.
Dåren meiner vegen hans er rett, men den som er vis, lyttar til råd.
Dåren viser sinnet sitt med ein gong, men den kloke løyner skam.
Den som talar sanning, legg fram det som er rett, men eit falskt vitne talar svik.
Det finst dei som talar tankelaust, som sverdstøyt, men tunga til dei vise lækjer.
Sannferdige lepper varer til evig tid, men ei løgnaktig tunge varer berre eit augeblink.
Svik er i hjartet til dei som planlegg vondt, men dei som rår til fred, har glede.
Inga ulukke råkar den rettferdige, men dei ugudelege er fulle av vondt.
Løgnaktige lepper er ein styggedom for Herren, men dei som handlar trufast, er til glede for han.
Ein klok mann held kunnskapen løynd, men hjartet til dårar ropar ut dårskap.
Flittige hender skal herska, men den late må gjera tvangsarbeid.
Uro i hjartet tyng ein mann ned, men eit godt ord gjer han glad.
Den rettferdige undersøkjer vegen sin nøye, men vegen til dei ugudelege fører dei vill.
Den svikefulle steikjer ikkje viltet sitt, men rikdomen til den flittige er kostbar.
På rettferds veg er det liv, og på den stigen er det ikkje død.
←→