FLOGVIT
Tema
.bible

OrdspråkeneKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Betre er ein tørr brødbit med fred enn eit hus fullt av offerkjøt og strid.
Ein klok tenar får råda over ein son som gjer skam, og skal dela arven mellom brørne.
Smeltedigelen er for sølvet og omnen for gullet, men Herren prøver hjarta.
Ein vond mann lyttar til vonde lepper; ein løgnar gjev øyre til ei øydande tunge.
Den som spottar den fattige, hånar hans skapar; den som gler seg over ulukke, skal ikkje gå fri.
Barnebarn er ei krone for dei gamle, og fedrane er borna sin pryd.
Fint talemål sømer seg ikkje for ein dåre, endå mindre løgnaktige lepper for ein edel mann.
Ei gåve er som ein tryllestein for den som gjev henne; kvar han enn vender seg, har han framgang.
Den som løyner ei brot, søkjer kjærleik, men den som dreg fram ei sak att, skil vener.
Ei irettesetjing verkar meir på ein vitug mann enn hundre slag på ein dåre.
Ein opprørar søkjer berre vondt, og ein nådelaus bodberar skal sendast mot han.
Heller møta ei bjørn som har mista ungane, enn ein dåre i dårskapen hans.
Den som løner godt med vondt – ulukka skal ikkje vika frå huset hans.
Å starta ein strid er som å sleppa laus vatn; gjev opp tretta før ho bryt laus.
Å frikjenna den skuldige og dømma den rettferdige skuldig – begge delar er ein styggedom for Herren.
Kva nytte er det at ein dåre har pengar i handa for å kjøpa visdom, når han manglar forstand?
Ein ven elskar til alle tider, og ein bror er fødd til å hjelpa i naud.
Ein mann utan vit gjev handslag og går god for nesten sin.
Den som elskar synd, elskar strid; den som gjer døra si høg, søkjer undergang.
Den som har eit rangt hjarte, finn ikkje lukke, og den som har ei svikefull tunge, fell i ulukke.
Den som får ein dåre til son, får sorg; far til ein narr har inga glede.
Eit glad hjarte er god medisin, men ei knust ånd tørkar ut beina.
Den gudlause tek imot bestikkingar frå barmen for å bøya rettens vegar.
Den forstandige har visdomen framfor seg, men auga til dåren flakkar til endane av jorda.
Ein dårleg son er harme for far sin og ein bitter sut for mor si.
Det er ikkje godt å straffa den rettferdige, eller å slå edle menn for deira rettskaffenheit.
Den som held att orda sine, har kunnskap, og den som er roleg i hugen, er ein forstandig mann.
Sjølv ein dåre som teier, blir halden for vis; den som held leppene att, er forstandig.
←→