FLOGVIT
.bible

ÅpenbaringenKapittel 14

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Og jeg så, og se, Lammet sto på Sion-fjellet, og sammen med ham var det hundre og førtifire tusen som hadde hans navn og hans Fars navn skrevet på pannene sine.
Og eg såg, og sjå, Lammet stod på Sion-fjellet, og saman med det stod hundre og førtifire tusen som hadde namnet hans og namnet til Far hans skrive på pannene sine.
Og jeg hørte en røst fra himmelen som lyden av mange vann og som lyden av kraftig torden. Og røsten jeg hørte var som harpespillere som spilte på harpene sine.
Og eg høyrde ei røyst frå himmelen, som lyden av mange vatn og som lyden av eit kraftig torebrak. Røysta eg høyrde var som harpespelarar som spelar på harpene sine.
Og de synger det som er en ny sang foran tronen og foran de fire livsvesener og de eldste. Og ingen kunne lære seg sangen unntatt de hundre og førtifire tusen, de som er kjøpt fri fra jorden.
Og dei syng liksom ein ny song framfor trona og framfor dei fire levande skapningane og dei eldste. Og ingen kunne læra songen utan dei hundre og førtifire tusen, dei som er kjøpte fri frå jorda.
Dette er de som ikke har gjort seg urene med kvinner, for de er jomfruer. Det er de som følger Lammet hvor det enn går. De ble kjøpt fri fra menneskene som en førstegrøde for Gud og for Lammet.
Dette er dei som ikkje har gjort seg ureine med kvinner, for dei er jomfruer. Dette er dei som følgjer Lammet kvar det enn går. Dei er kjøpte fri frå menneska som ein fyrstegrøde for Gud og for Lammet.
Og i deres munn ble det ikke funnet løgn. De er uten lyte.
Og i munnen deira vart det ikkje funne løgn. Dei er utan lyte.
Og jeg så en annen engel som fløy midt over himmelen. Han hadde et evig evangelium å forkynne for dem som bor på jorden, for hvert folkeslag og stamme og språk og folk.
Og eg såg ein annan engel som flaug midt over himmelen. Han hadde eit evig evangelium å forkynna for dei som bur på jorda, for kvart folkeslag og stamme og tungemål og folk.
Han sa med høy røst: «Frykt Gud og gi ham ære, for timen for hans dom er kommet! Tilbe ham som skapte himmelen og jorden og havet og vannkildene.»
Han sa med høg røyst: «Frykt Gud og gjev han ære, for timen for hans dom er komen! Tilbe han som skapte himmelen og jorda og havet og vasskjeldene!»
Og en annen engel, den andre, fulgte etter og sa: «Falt, falt er Babylon den store, hun som har gitt alle folkeslag å drikke av sin horelivs vredesvin.»
Ein annan engel, den andre, følgde etter og sa: «Fallen, fallen er Babylon den store, ho som har gjeve alle folkeslag å drikka av vinen frå hennar lidenskaplege horeri.»
Og en annen engel, den tredje, fulgte etter dem og sa med høy røst: «Om noen tilber dyret og dets bilde og tar imot merket på pannen sin eller på hånden sin,
Og ein tredje engel følgde etter dei og sa med høg røyst: «Om nokon tilbed dyret og biletet av det og tek imot merket på panna si eller handa si,
skal også han drikke av Guds harmes vin, som er skjenket ublandet i hans vredes beger. Og han skal pines med ild og svovel foran de hellige engler og foran Lammet.
skal han òg drikka av Guds vreidesvin, som er skjenkt ublanda i hans harmes beger. Og han skal pinast med eld og svovel framfor dei heilage englane og framfor Lammet.
Og røyken fra deres pine stiger opp i all evighet. De har ingen hvile, verken dag eller natt – de som tilber dyret og dets bilde, og den som tar imot merket med dets navn.»
Røyken frå pinsla deira stig opp i all æve, og dei har ikkje kvile dag eller natt, dei som tilbed dyret og biletet av det, og kvar den som tek imot merket med namnet hans.»
Her er de helliges utholdenhet, de som holder fast på Guds bud og troen på Jesus.
Her er tolmodet til dei heilage, dei som held fast på Guds bod og trua på Jesus.
Og jeg hørte en røst fra himmelen som sa: «Skriv: Salige er de døde som fra nå av dør i Herren. Ja, sier Ånden, de skal hvile fra sitt strev, for deres gjerninger følger med dem.»
Og eg høyrde ei røyst frå himmelen som sa: «Skriv: Sæle er dei døde som frå no av døyr i Herren. Ja, seier Anden, dei skal få kvila frå strevet sitt, for gjerningane deira følgjer med dei.»
Og jeg så, og se, en hvit sky, og på skyen satt en som lignet en menneskesønn. Han hadde en gullkrans på hodet og en skarp sigd i hånden.
Og eg såg, og sjå, ei kvit sky, og på skya sat ein som likna ein menneskeson. Han hadde ein krone av gull på hovudet og ein kvass sigd i handa.
Og en annen engel kom ut fra tempelet og ropte med høy røst til ham som satt på skyen: «Send ut sigden din og høst, for timen for å høste er kommet, for jordens grøde er tørket inn.»
Og ein annan engel kom ut frå tempelet og ropa med høg røyst til han som sat på skya: «Send sigden din ut og haust, for timen er komen til å hausta, for grøda på jorda er moden og tørr.»
Og han som satt på skyen, kastet sigden sin over jorden, og jorden ble høstet.
Og han som sat på skya, sende sigden sin ut over jorda, og jorda vart hausta.
Og en annen engel kom ut fra tempelet i himmelen, og han hadde også en skarp sigd.
Og ein annan engel kom ut frå tempelet i himmelen, og han hadde òg ein kvass sigd.
Og en annen engel kom fra alteret, han som har makt over ilden. Han ropte med høy røst til ham som hadde den skarpe sigden: «Send ut din skarpe sigd og høst drueklasene fra jordens vintre, for druene er modne.»
Og endå ein engel kom frå altaret, han som har makt over elden. Han ropa med høg røyst til han som hadde den kvasse sigden: «Send den kvasse sigden din ut og skjer drueklasane av vintreet på jorda, for druene er mogne.»
Og engelen kastet sigden sin mot jorden og høstet fra jordens vintre, og kastet druene i Guds vredes store vinpresse.
Og engelen sende sigden sin ut over jorda og hausta druene frå vintreet på jorda og kasta dei i den store vinpressa for Guds vreide.
Og vinpressen ble tråkket utenfor byen, og blod fløt ut fra vinpressen opp til hestenes bidsler, over en strekning på ett tusen seks hundre stadier.
Og vinpressa vart trakka utanfor byen, og blod strøymde ut frå vinpressa og nådde opp til bislane på hestane over ein strekning på tusen seks hundre stadiar.
←→