FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 22

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis AkedahAbrahams største prøve

Akedah (hebraisk: «bindingen») er historien om Abrahams prøve da Gud ba ham ofre Isak. Det er en av Bibelens mest dramatiske fortellinger - og et kraftfullt bilde på Gud Fader som ofrer sin egen Sønn.

1

Gud setter Abraham på prøve

Etter dette hendte det at Gud satte Abraham på prøve. Han sa til ham: «Abraham!» Og han svarte: «Her er jeg.»

v.1
2

Den umulige befalingen

Da sa han: «Ta din sønn, din eneste, ham du elsker, Isak, og dra til Moria-landet. Der skal du ofre ham som brennoffer på et av fjellene som jeg skal vise deg.»

v.2
3

Abraham adlyder straks

Tidlig om morgenen sto Abraham opp og salte eselet sitt. Han tok med seg to av tjenerne sine og sin sønn Isak. Han hogg ved til brennofferet, og så la han ut på reisen til stedet Gud hadde sagt ham.

v.3
4

Tre dagers reise

Den tredje dagen løftet Abraham blikket og fikk øye på stedet i det fjerne.

v.4
5

«Vi kommer tilbake»

Da sa Abraham til tjenerne: «Bli her med eselet. Gutten og jeg går dit bort for å tilbe, så kommer vi tilbake til dere.»

v.5
6

Isak bærer veden

Abraham tok veden til brennofferet og la den på sin sønn Isak. Selv tok han ilden og kniven i hånden, og så gikk de to sammen.

v.6
7

«Hvor er offerdyret?»

Da sa Isak til sin far Abraham: «Far!» Han svarte: «Ja, gutten min.» Isak sa: «Se, her er ilden og veden, men hvor er lammet til brennofferet?» Abraham svarte: «Gud vil selv se seg ut et lam til brennofferet, gutten min.» Og de to gikk videre sammen.

v.7, 8
8

Abraham binder Isak

Da de kom til stedet Gud hadde sagt ham, bygde Abraham et alter der og la veden til rette. Så bandt han sin sønn Isak og la ham på alteret, oppå veden.

v.9
9

Engelen roper

Abraham rakte ut hånden og grep kniven for å slakte sin sønn. Men Herrens engel ropte til ham fra himmelen: «Abraham! Abraham!» Han svarte: «Her er jeg.» Da sa han: «Legg ikke hånd på gutten og gjør ham ikke noe! For nå vet jeg at du frykter Gud, siden du ikke har spart din sønn, din eneste, for meg.»

v.10, 11, 12
10

Væren i krattet

Abraham løftet blikket, og se – der var en vær som hadde viklet seg fast i et kratt med hornene. Abraham gikk bort og tok væren og ofret den som brennoffer i stedet for sin sønn.

v.13
11

Herren ser

Abraham kalte dette stedet «Herren ser». Derfor sies det den dag i dag: «På Herrens fjell lar han seg se.»

v.14
12

Løftene bekreftes med ed

Herrens engel ropte til Abraham fra himmelen for andre gang. og sa: «Ved meg selv har jeg sverget, sier Herren: Fordi du har gjort dette og ikke spart din sønn, din eneste, vil jeg velsigne deg rikt og gjøre din ætt så tallrik som stjernene på himmelen og som sanden på havets strand. Din ætt skal innta fiendens porter. Og i din ætt skal alle jordens folkeslag velsignes, fordi du adlød min røst.»

v.15, 16, 17, 18
Etter dette hende det at Gud sette Abraham på prøve. Han sa til han: «Abraham!» Og han svara: «Ja, her er eg.»
Då sa han: «Tak sonen din, den einaste du har, som du elskar, Isak, og gå til landet Moria. Der skal du ofra han som brennoffer på eit av fjella som eg skal seia deg.»
Tidleg om morgonen stod Abraham opp og sala eselet sitt. Han tok med seg to av tenarane sine og Isak, sonen sin. Han kløyvde ved til brennofferet, og så la han i veg mot staden Gud hadde sagt til han.
Då sa Abraham til tenarane sine: «Bli de her med eselet. Eg og guten går dit bort for å tilbe, og så kjem vi attende til dykk.»
Abraham tok veden til brennofferet og la han på Isak, sonen sin. Sjølv tok han elden og kniven i handa, og så gjekk dei begge saman.
Då sa Isak til Abraham, far sin: «Far!» Han svara: «Ja, son min.» Isak sa: «Sjå, her er elden og veden, men kvar er lammet til brennofferet?»
Abraham svara: «Gud vil sjølv sjå seg ut lammet til brennofferet, son min.» Og så gjekk dei begge saman.
Då dei kom til staden Gud hadde sagt til han, bygde Abraham eit altar der og la veden til rette. Så batt han Isak, sonen sin, og la han på altaret oppå veden.
Då sa han: «Legg ikkje hand på guten og gjer han ikkje noko! For no veit eg at du fryktar Gud, sidan du ikkje sparte sonen din, den einaste, for meg.»
Abraham såg opp, og der fekk han auge på ein vêr som hadde festa seg med horna i eit kratt. Då gjekk Abraham bort og tok vêren og ofra han som brennoffer i staden for sonen sin.
Abraham kalla den staden «Herren ser». Difor blir det sagt den dag i dag: «På Herrens fjell skal det bli sett.»
Herrens engel ropa til Abraham frå himmelen andre gongen.
Og han sa: «Ved meg sjølv har eg svore, seier Herren: Fordi du har gjort dette og ikkje spara sonen din, den einaste,
vil eg rikt velsigna deg og gjera ætta di talrik som stjernene på himmelen og som sanden på havstranda. Ætta di skal erobra portane til fiendane sine.
Og i ætta di skal alle folkeslag på jorda velsignast, fordi du lydde røysta mi.»
Så gjekk Abraham attende til tenarane sine, og dei braut opp og gjekk saman til Beer-Sjeba. Og Abraham vart buande i Beer-Sjeba.
Etter dette hende det at Abraham fekk melding: «Sjå, Milka har òg fødd søner til Nahor, bror din:
Us, den førstefødde, Bus, bror hans, Kemuel, far til Aram,
Kesed, Hazo, Pildasj, Jidlaf og Betuel.
Medkona hans, som heitte Reuma, fødde òg born: Tebah, Gaham, Tahasj og Maaka.
←→