FLOGVIT
.bible

2. KorinterneKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Derfor, siden vi har denne tjenesten fordi vi har fått barmhjertighet, mister vi ikke motet.
Difor, sidan vi har denne tenesta fordi vi fekk miskunn, mistar vi ikkje motet.
Vi har tatt avstand fra alt skammelig som skjules. Vi går ikke frem med list, og vi forfalsker ikke Guds ord. Ved å legge sannheten åpent fram, anbefaler vi oss for hvert menneskes samvittighet innfor Gud.
Vi har sagt frå oss alt som er løynt og skammeleg. Vi fer ikkje med svik og forfalskar ikkje Guds ord, men ved å openberra sanninga anbefaler vi oss for kvart menneske sitt samvit framfor Gud.
Men hvis vårt evangelium er tilslørt, er det tilslørt for dem som går fortapt.
Er evangeliet vårt tildekt, så er det tildekt for dei som går fortapt.
Denne verdens gud har forblindet de vantros sinn, så lyset fra evangeliet om Kristi herlighet ikke kan stråle fram for dem – han som er Guds bilde.
For denne verda sin gud har blinda sinna til dei vantruande, så dei ikkje ser lyset frå evangeliet om Kristi herlegdom, han som er Guds bilete.
For vi forkynner ikke oss selv, men Kristus Jesus som Herre, og oss selv som deres tjenere for Jesu skyld.
For vi forkynner ikkje oss sjølve, men Kristus Jesus som Herre, og oss sjølve som tenarane dykkar for Jesu skuld.
For Gud, som sa: «Lys skal stråle fram fra mørket», han har latt lyset skinne i våre hjerter, så kunnskapen om Guds herlighet i Jesu Kristi ansikt kan lyse fram.
For Gud, som sa: «Lys skal stråla fram or mørkret,» han har late lyset stråla i hjarto våre, så vi kan sjå lyset frå kunnskapen om Guds herlegdom i Kristi andlet.
Men vi har denne skatten i leirkar, for at den veldige kraften skal være fra Gud og ikke fra oss selv.
Men vi har denne skatten i leirkar, så den overstrøymande krafta skal vera frå Gud og ikkje frå oss.
Vi er trengt fra alle kanter, men ikke knust. Vi er rådville, men ikke uten håp.
Vi blir trengde på alle kantar, men ikkje knuste. Vi er rådville, men ikkje rådlause.
Vi er forfulgt, men ikke forlatt. Vi er slått ned, men ikke tilintetgjort.
Vi blir forfølgde, men ikkje forlatne. Vi blir slengde ned, men går ikkje til grunne.
Vi bærer alltid Jesu død med oss i kroppen, for at også Jesu liv skal bli synlig i vår kropp.
Alltid ber vi Jesu daude med oss i kroppen, så òg Jesu liv skal openberrast i kroppen vår.
For vi som lever, blir stadig overgitt til døden for Jesu skyld, for at også Jesu liv skal bli synlig i vårt dødelige kjøtt.
For vi som lever, blir stadig overgjevne til døden for Jesu skuld, så òg Jesu liv skal openberrast i vår dødelege kropp.
Slik er døden virksom i oss, men livet i dere.
Slik verkar døden i oss, men livet i dykk.
Siden vi har den samme troens ånd, slik det står skrevet: «Jeg trodde, derfor talte jeg», så tror også vi, og derfor taler vi.
Men fordi vi har den same ånda av tru, slik det står skrive: «Eg trudde, difor tala eg,» så trur vi òg, og difor talar vi.
For vi vet at han som reiste opp Herren Jesus, også skal reise oss opp sammen med Jesus og stille oss fram sammen med dere.
For vi veit at han som reiste opp Jesus, skal reisa oss òg opp saman med Jesus og føra oss fram saman med dykk.
Alt dette skjer for deres skyld, for at nåden skal nå stadig flere og få takksigelsen til å flyte over, til Guds ære.
For alt skjer for dykkar skuld, så nåden kan nå stadig fleire og få takkseiinga til å strøyma over til Guds ære.
Derfor mister vi ikke motet. Selv om vårt ytre menneske går til grunne, fornyes vårt indre menneske dag for dag.
Difor mistar vi ikkje motet. Sjølv om vårt ytre menneske går til grunne, blir vårt indre menneske fornya dag for dag.
For den trengsel vi nå har, som er lett og kortvarig, virker for oss en evig fylde av herlighet, i overmål på overmål, utover all sammenligning.
For den lette trengsla vår, som varer berre ei kort stund, verkar for oss ei evig vekt av herlegdom som langt overstig alt.
Vi retter ikke blikket mot det synlige, men mot det usynlige. For det synlige er forgjengelig, men det usynlige er evig.
For vi har ikkje blikket fest på det synlege, men på det usynlege. Det synlege varer berre ei tid, men det usynlege varer evig.
←→