FLOGVIT
.bible

2. MosebokKapittel 22

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Om ein tjuv vert oppdaga medan han bryt seg inn, og han vert slegen i hel, skal det ikkje reknast som blodskuld.
אִם־בַּמַּחְתֶּ֛רֶת יִמָּצֵ֥א הַגַּנָּ֖ב וְהֻכָּ֣ה וָמֵ֑ת אֵ֥ין ל֖וֹ דָּמִֽים׃ ‬
Men om sola har gått opp over han, skal det reknast som blodskuld. Tjuven må fullt ut betala erstatning. Om han ikkje har noko, skal han seljast for det han stal.
אִם־זָרְחָ֥ה הַשֶּׁ֛מֶשׁ עָלָ֖יו דָּמִ֣ים ל֑וֹ שַׁלֵּ֣ם יְשַׁלֵּ֔ם אִם־אֵ֣ין ל֔וֹ וְנִמְכַּ֖ר בִּגְנֵבָתֽוֹ׃ ‬
Om det stålne verkeleg vert funne hos han, anten det er okse, esel eller sau, og dyret framleis lever, skal han betala dobbelt tilbake.
אִֽם־הִמָּצֵא֩ תִמָּצֵ֨א בְיָד֜וֹ הַגְּנֵבָ֗ה מִשּׁ֧וֹר עַד־חֲמ֛וֹר עַד־שֶׂ֖ה חַיִּ֑ים שְׁנַ֖יִם יְשַׁלֵּֽם׃ ס ‬
Når nokon let dyra sine beita på ein åker eller i ein vingard, og slepper dei laus så dei beiter på ein annan manns mark, skal han gje erstatning av det beste frå sin eigen åker og sin eigen vingard.
כִּ֤י יַבְעֶר־אִישׁ֙ שָׂדֶ֣ה אוֹ־כֶ֔רֶם וְשִׁלַּח֙ אֶת־*בעירה **בְּעִיר֔וֹ וּבִעֵ֖ר בִּשְׂדֵ֣ה אַחֵ֑ר מֵיטַ֥ב שָׂדֵ֛הוּ וּמֵיטַ֥ב כַּרְמ֖וֹ יְשַׁלֵּֽם‪[c]‬ ס ‬
Når eld bryt ut og spreier seg til tornebuskar, og kornband, ståande korn eller heile åkeren brenn opp, då skal den som starta brannen, fullt ut betala erstatning.
כִּֽי־תֵצֵ֨א אֵ֜שׁ וּמָצְאָ֤ה קֹצִים֙ וְנֶאֱכַ֣ל גָּדִ֔ישׁ א֥וֹ הַקָּמָ֖ה א֣וֹ הַשָּׂדֶ֑ה שַׁלֵּ֣ם יְשַׁלֵּ֔ם הַמַּבְעִ֖ר אֶת־הַבְּעֵרָֽה׃ ס ‬
Når nokon gjev pengar eller eigedelar til grannen sin til forvaring, og det vert stole frå huset hans, då skal tjuven, om han vert funnen, betala dobbelt tilbake.
כִּֽי־יִתֵּן֩ אִ֨ישׁ אֶל־רֵעֵ֜הוּ כֶּ֤סֶף אֽוֹ־כֵלִים֙ לִשְׁמֹ֔ר וְגֻנַּ֖ב מִבֵּ֣ית הָאִ֑ישׁ אִם־יִמָּצֵ֥א הַגַּנָּ֖ב יְשַׁלֵּ֥ם שְׁנָֽיִם׃ ‬
Om tjuven ikkje vert funnen, skal huseigaren koma fram for Gud og stadfesta at han ikkje har lagt hand på eigedomen til grannen sin.
אִם־לֹ֤א יִמָּצֵא֙ הַגַּנָּ֔ב וְנִקְרַ֥ב בַּֽעַל־הַבַּ֖יִת אֶל־הָֽאֱלֹהִ֑ים אִם־לֹ֥א שָׁלַ֛ח יָד֖וֹ בִּמְלֶ֥אכֶת רֵעֵֽהוּ׃ ‬
I kvar sak om urett, anten det gjeld okse, esel, sau, klede eller noko anna som er bortkome, og nokon seier: 'Dette er mitt', skal saka til begge partar koma fram for Gud. Den som Gud dømmer skuldig, skal betala dobbelt til grannen sin.
עַֽל־כָּל־דְּבַר־פֶּ֡שַׁע עַל־שׁ֡וֹר עַל־חֲ֠מוֹר עַל־שֶׂ֨ה עַל־שַׂלְמָ֜ה עַל־כָּל־אֲבֵדָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יֹאמַר֙ כִּי־ה֣וּא זֶ֔ה עַ֚ד הָֽאֱלֹהִ֔ים יָבֹ֖א דְּבַר־שְׁנֵיהֶ֑ם אֲשֶׁ֤ר יַרְשִׁיעֻן֙ אֱלֹהִ֔ים יְשַׁלֵּ֥ם שְׁנַ֖יִם לְרֵעֵֽהוּ׃ ס ‬
Når nokon gjev eit esel, ein okse, ein sau eller eit anna dyr til grannen sin til forvaring, og dyret døyr, vert skadd eller vert røva utan at nokon ser det,
כִּֽי־יִתֵּן֩ אִ֨ישׁ אֶל־רֵעֵ֜הוּ חֲמ֨וֹר אוֹ־שׁ֥וֹר אוֹ־שֶׂ֛ה וְכָל־בְּהֵמָ֖ה לִשְׁמֹ֑ר וּמֵ֛ת אוֹ־נִשְׁבַּ֥ר אוֹ־נִשְׁבָּ֖ה אֵ֥ין רֹאֶֽה׃ ‬
då skal det liggja ein eid for Herren mellom dei to om at han ikkje har lagt hand på eigedomen til grannen sin. Eigaren skal godta dette, og den andre skal ikkje betala erstatning.
שְׁבֻעַ֣ת יְהוָ֗ה תִּהְיֶה֙ בֵּ֣ין שְׁנֵיהֶ֔ם אִם־לֹ֥א שָׁלַ֛ח יָד֖וֹ בִּמְלֶ֣אכֶת רֵעֵ֑הוּ וְלָקַ֥ח בְּעָלָ֖יו וְלֹ֥א יְשַׁלֵּֽם׃ ‬
Om dyret er rive i hel av rovdyr, skal han føra det som prov. Han treng ikkje betala erstatning for det som er rive i hel.
אִם־טָרֹ֥ף יִטָּרֵ֖ף יְבִאֵ֣הוּ עֵ֑ד הַטְּרֵפָ֖ה לֹ֥א יְשַׁלֵּֽם׃ פ ‬
Når nokon låner eit dyr av grannen sin, og det vert skadd eller døyr medan eigaren ikkje er til stades, skal han fullt ut betala erstatning.
וְכִֽי־יִשְׁאַ֥ל אִ֛ישׁ מֵעִ֥ם רֵעֵ֖הוּ וְנִשְׁבַּ֣ר אוֹ־מֵ֑ת בְּעָלָ֥יו אֵין־עִמּ֖וֹ שַׁלֵּ֥ם יְשַׁלֵּֽם׃ ‬
Men om eigaren er til stades, skal han ikkje betala erstatning. Om det er leigd, går tapet inn i leiga.
אִם־בְּעָלָ֥יו עִמּ֖וֹ לֹ֣א יְשַׁלֵּ֑ם אִם־שָׂכִ֣יר ה֔וּא בָּ֖א בִּשְׂכָרֽוֹ׃ ס ‬
Når ein mann forfører ei jomfru som ikkje er trulova, og ligg med henne, skal han betala brudepris og ta henne til kone.
וְכִֽי־יְפַתֶּ֣ה אִ֗ישׁ בְּתוּלָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא־אֹרָ֖שָׂה וְשָׁכַ֣ב עִמָּ֑הּ מָהֹ֛ר יִמְהָרֶ֥נָּה לּ֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃ ‬
Om faren hennar nektar å gje henne til han, skal han likevel betala ein sum som svarar til brudeprisen for jomfruer.
אִם־מָאֵ֧ן יְמָאֵ֛ן אָבִ֖יהָ לְתִתָּ֣הּ ל֑וֹ כֶּ֣סֶף יִשְׁקֹ֔ל כְּמֹ֖הַר הַבְּתוּלֹֽת׃ ס ‬
Kvar den som ligg med eit dyr, skal døy.
כָּל־שֹׁכֵ֥ב עִם־בְּהֵמָ֖ה מ֥וֹת יוּמָֽת׃ ס ‬
Den som ofrar til gudar, skal vigslast til øydelegging – berre til Herren åleine skal ein ofra.
זֹבֵ֥חַ לָאֱלֹהִ֖ים יָֽחֳרָ֑ם בִּלְתִּ֥י לַיהוָ֖ה לְבַדּֽוֹ׃ ‬
Ein framand skal du ikkje undertrykkja eller plaga, for de var sjølve framande i Egypt.
וְגֵ֥ר לֹא־תוֹנֶ֖ה וְלֹ֣א תִלְחָצֶ֑נּוּ כִּֽי־גֵרִ֥ים הֱיִיתֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ ‬
Inga enkje eller farlaus skal de mishandla.
כָּל־אַלְמָנָ֥ה וְיָת֖וֹם לֹ֥א תְעַנּֽוּן׃ ‬
Om du på nokon måte mishandlar dei, og dei ropar til meg, skal eg sanneleg høyra ropet deira.
אִם־עַנֵּ֥ה תְעַנֶּ֖ה אֹת֑וֹ כִּ֣י אִם־צָעֹ֤ק יִצְעַק֙ אֵלַ֔י שָׁמֹ֥עַ אֶשְׁמַ֖ע צַעֲקָתֽוֹ׃ ‬
Då skal vreiden min loga opp, og eg skal drepa dykk med sverd. Konene dykkar skal verta enkjer, og borna dykkar skal verta farlause.
וְחָרָ֣ה אַפִּ֔י וְהָרַגְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם בֶּחָ֑רֶב וְהָי֤וּ נְשֵׁיכֶם֙ אַלְמָנ֔וֹת וּבְנֵיכֶ֖ם יְתֹמִֽים׃ פ ‬
Om du låner pengar til nokon av folket mitt, til ein fattig som bur hos deg, skal du ikkje vera som ein pengeutlånar, og du skal ikkje krevja rente av han.
אִם־כֶּ֣סֶף ׀ תַּלְוֶ֣ה אֶת־עַמִּ֗י אֶת־הֶֽעָנִי֙ עִמָּ֔ךְ לֹא־תִהְיֶ֥ה ל֖וֹ כְּנֹשֶׁ֑ה לֹֽא־תְשִׂימ֥וּן עָלָ֖יו נֶֽשֶׁךְ׃ ‬
Om du tek kappa til grannen din i pant, skal du gje han den tilbake før sola går ned.
אִם־חָבֹ֥ל תַּחְבֹּ֖ל שַׂלְמַ֣ת רֵעֶ֑ךָ עַד־בֹּ֥א הַשֶּׁ֖מֶשׁ תְּשִׁיבֶ֥נּוּ לֽוֹ׃ ‬
For det er det einaste teppet hans, det er kappa som dekkjer kroppen hans. Kva skal han elles sova i? Når han ropar til meg, skal eg høyra, for eg er nådig.
כִּ֣י הִ֤וא *כסותה **כְסוּתוֹ֙ לְבַדָּ֔הּ הִ֥וא שִׂמְלָת֖וֹ לְעֹר֑וֹ בַּמֶּ֣ה יִשְׁכָּ֔ב וְהָיָה֙ כִּֽי־יִצְעַ֣ק אֵלַ֔י וְשָׁמַעְתִּ֖י כִּֽי־חַנּ֥וּן אָֽנִי׃ ס ‬
Du skal ikkje forbanna Gud, og ein leiar i folket ditt skal du ikkje forbanna.
אֱלֹהִ֖ים לֹ֣א תְקַלֵּ֑ל וְנָשִׂ֥יא בְעַמְּךָ֖ לֹ֥א תָאֹֽר׃ ‬
Du skal ikkje drøya med å gje av grøda di og av safta frå pressene dine. Den førstefødde av sønene dine skal du gje til meg.
מְלֵאָתְךָ֥ וְדִמְעֲךָ֖ לֹ֣א תְאַחֵ֑ר בְּכ֥וֹר בָּנֶ֖יךָ תִּתֶּן־לִּֽי׃ ‬
Det same skal du gjera med storfeet og småfeet ditt. I sju dagar skal det vera hos mora si. På den åttande dagen skal du gje det til meg.
כֵּֽן־תַּעֲשֶׂ֥ה לְשֹׁרְךָ֖ לְצֹאנֶ֑ךָ שִׁבְעַ֤ת יָמִים֙ יִהְיֶ֣ה עִם־אִמּ֔וֹ בַּיּ֥וֹם הַשְּׁמִינִ֖י תִּתְּנוֹ־לִֽי׃ ‬
De skal vera eit heilagt folk for meg. Kjøt frå dyr som er rive i hel på marka, skal de ikkje eta. De skal kasta det til hundane.
וְאַנְשֵׁי־קֹ֖דֶשׁ תִּהְי֣וּן לִ֑י וּבָשָׂ֨ר בַּשָּׂדֶ֤ה טְרֵפָה֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ לַכֶּ֖לֶב תַּשְׁלִכ֥וּן אֹתֽוֹ׃ ס ‬
←→