FLOGVIT
.bible

3. MosebokKapittel 22

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
«Sei til Aron og sønene hans at dei skal halda seg borte frå dei heilage gåvene som israelittane vier til meg, så dei ikkje vanhelgar mitt heilage namn. Eg er Herren.
Sei til dei: I alle komande slekter gjeld dette: Om nokon av etterkomarane dykkar kjem nær dei heilage gåvene som israelittane vier til Herren, medan han er urein, skal han støytast ut frå mitt andlet. Eg er Herren.
Ingen av Arons etterkomarar som har spedalsk sjukdom eller utflod, skal eta av dei heilage gåvene før han er blitt rein. Det same gjeld den som rører ved noko som er gjort ureint av eit lik, eller ein mann som har hatt sædutløysing,
eller den som rører ved eit krypdyr som gjer han urein, eller eit menneske som gjer han urein med kva slags urenskap det måtte vera –
den som rører ved noko slikt, skal vera urein til kvelden. Han skal ikkje eta av dei heilage gåvene før han har bada kroppen sin i vatn.
Dei skal halda det eg har pålagt dei, så dei ikkje fører skuld over seg og døyr fordi dei vanhelgar det heilage. Eg er Herren som helgar dei.
Men når ein prest kjøper ein slave for pengar, kan slaven eta av det. Og dei som er fødde i huset hans, kan eta av maten hans.
Når dotter til ein prest giftar seg med ein som ikkje er prest, skal ho ikkje eta av dei heilage offergåvene.
Men om ho blir enkje eller skild og ikkje har born, og ho vender attende til huset til far sin som i ungdomen, kan ho eta av maten til far sin. Men ingen framand skal eta av han.
Prestane skal ikkje vanhelga dei heilage gåvene som israelittane løftar opp for Herren,
«Tal til Aron og sønene hans og alle israelittane og sei til dei: Når nokon av Israels hus eller av innflyttarane i Israel vil bera fram eit offer, anten det er eit lovnadsoffer eller eit frivillig offer som dei vil ofra til Herren som brennoffer,
Når nokon ber fram eit fredsoffer for Herren, anten for å oppfylla ein lovnad eller som eit frivillig offer, av storfe eller småfe, så skal det vera lytelaust for å verta godteke. Det skal ikkje vera nokon lyte på det.
Dyr som er blinde, brotne, lemlesta, har svulstar, skabb eller utslett – slike skal de ikkje bera fram for Herren, og de skal ikkje leggja noko av dei på altaret som eit ildoffer for Herren.
Ein okse eller eit lam som har for lange eller for korte lemer, kan du gje som frivillig offer, men som lovnadsoffer vil det ikkje verta godteke.
Frå ein framand skal de heller ikkje ta imot slike dyr som mat for dykkar Gud. For dei er skadde, dei har lyte. Dei vil ikkje verta godtekne for dykk.»
Herren tala til Moses og sa:
«Når ein okse, eit lam eller ei geit blir fødd, skal dyret vera hos mora si i sju dagar. Frå den åttande dagen og seinare kan det godtakast som ildoffer for Herren.
Men ei ku eller eit småfe skal de ikkje slakta same dagen som ungen.
De skal ikkje vanhelga mitt heilage namn. Eg vil vera helga mellom israelittane. Eg er Herren som helgar dykk,
han som førte dykk ut frå Egypt for å vera dykkar Gud. Eg er Herren.»
←→