FLOGVIT
.bible

JohannesKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster1 parallell i dette kapitlet
Det siste måltidMMLJ

Innstiftelsen av nattverden. Johannes har fotvaskingen.

MatteusMatt 26:20-30

20Då det vart kveld, låg han til bords med dei tolv læresveinane.

21Medan dei åt, sa han: «Sanneleg seier eg dykk: Ein av dykk skal gje meg over.»

22Då vart dei svært sorgfulle og tok til å spørja han, ein etter ein: «Det er vel ikkje eg, Herre?»

23Han svara: «Den som dyppa handa si i fatet saman med meg, han skal svika meg.

24Menneskesonen går bort, slik det står skrive om han. Men ve det mennesket som svik Menneskesonen! Det hadde vore betre for det mennesket om han aldri var fødd.»

25Judas, han som sveik han, tok til orde og sa: «Det er vel ikkje eg, rabbi?» Jesus svara: «Du har sagt det.»

26Medan dei åt, tok Jesus eit brød, velsigna det, braut det og gav det til læresveinane og sa: «Ta og et! Dette er lekamen min.»

27Og han tok ein kalk, takka, gav dei og sa: «Drikk alle av han!

28For dette er mitt blod, paktsblodet, som vert utrent for mange til forlating for synder.

29Eg seier dykk: Frå no av skal eg ikkje drikka av denne frukta av vintreet før den dagen eg drikk ho ny med dykk i riket til Far min.»

30Då dei hadde sunge lovsongen, gjekk dei ut til Oljeberget.

MarkusMark 14:17-26

17Då det vart kveld, kom han dit med dei tolv.

18Medan dei låg til bords og åt, sa Jesus: «Sanneleg seier eg dykk: Ein av dykk skal svika meg, ein som et saman med meg.»

19Då vart dei sorgtyngde og sa til han, den eine etter den andre: «Det er vel ikkje eg?»

20Han sa til dei: «Det er ein av dei tolv, ein som dyppar i fatet saman med meg.

21For Menneskesonen går bort, slik det står skrive om han. Men ve det mennesket som svik Menneskesonen! Det hadde vore betre for det mennesket om han aldri var fødd.»

22«Ta imot! Dette er lekamen min.»

23Så tok han eit beger, takka og gav dei. Og dei drakk alle av det.

24Og han sa til dei: «Dette er blodet mitt, paktblodet, som blir utrent for mange.»

25Sanneleg seier eg dykk: Eg skal ikkje lenger drikka av frukta frå vintreet før den dagen eg drikk henne ny i Guds rike.»

26Då dei hadde sunge lovsongen, gjekk dei ut til Oljeberget.

LukasLuk 22:14-23

14Då timen kom, sette han seg til bords saman med apostlane.

15Han sa til dei: «Eg har lengta inderleg etter å eta dette påskemåltidet med dykk før eg skal lida.

16For eg seier dykk: Eg skal ikkje eta det meir før det vert fullenda i Guds rike.»

17Så tok han eit beger, takka og sa: «Ta dette og del det mellom dykk.

18For eg seier dykk: Frå no av skal eg ikkje drikka av frukta frå vintreet før Guds rike kjem.»

19Så tok han eit brød, takka, braut det og gav dei og sa: «Dette er lekamen min, som vert gjeven for dykk. Gjer dette til minne om meg.»

20Like eins tok han begeret etter måltidet og sa: «Dette begeret er den nye pakta i blodet mitt, som vert aust ut for dykk.»

21«Men sjå, handa til den som svik meg, er her med meg ved bordet.

22For Menneskesonen går bort slik det er fastsett, men ve det mennesket som svik han!»

23Då tok dei til å spørja kvarandre om kven av dei det kunne vera som skulle gjera dette.

Johannes(du leser)

1Det var like før påskehøgtida, og Jesus visste at timen hans var komen då han skulle gå bort frå denne verda til Far sin. Han hadde elska sine eigne som var i verda, og han elska dei til det siste.

2Under kveldsmåltidet hadde djevelen alt lagt det i hjartet til Judas, son til Simon Iskariot, at han skulle svika Jesus.

3Jesus visste at Far hans hadde gjeve alt i hendene hans, og at han var komen frå Gud og skulle gå til Gud.

4Då reiste han seg frå måltidet, la av seg ytterkleda, tok eit handklede og batt det om seg.

5Så helte han vatn i eit fat og tok til å vaska føtene til læresveinane og tørka dei med handkledet han hadde bunde om seg.

6Han kom då til Simon Peter, som sa til han: «Herre, skal du vaska føtene mine?»

7Jesus svara han: «Det eg gjer, skjønar du ikkje no, men du skal forstå det seinare.»

8Peter sa til han: «Aldri i verda skal du vaska føtene mine!» Jesus svara: «Dersom eg ikkje vaskar deg, har du ingen del i meg.»

9Simon Peter sa til han: «Herre, ikkje berre føtene mine, men hendene og hovudet òg!»

10Jesus sa til han: «Den som har bada, treng berre å vaska føtene, elles er han heilt rein. Og de er reine, men ikkje alle.»

11For han visste kven som skulle svika han. Difor sa han: «Ikkje alle er reine.»

12Då han hadde vaska føtene deira og teke på seg kleda att og lagt seg til bords, sa han til dei: «Forstår de kva eg har gjort for dykk?»

13De kallar meg Meisteren og Herren, og det med rette, for det er eg.

14Når no eg, Herren og Meisteren, har vaska føtene dykkar, då skal de òg vaska føtene til kvarandre.

15Eg har gjeve dykk eit føredøme, så de skal gjera slik eg har gjort for dykk.

16Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Ein tenar er ikkje større enn herren sin, og ein utsending er ikkje større enn den som sende han.

17Veit de dette, er de sæle om de gjer etter det.

18Eg talar ikkje om dykk alle. Eg veit kven eg har valt ut. Men Skrifta må oppfyllast: 'Han som et brødet mitt, har lyft hælen sin mot meg.'

19Frå no av seier eg dykk det før det skjer, så de, når det skjer, skal tru at Eg Er.

20Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Den som tek imot ein eg sender, tek imot meg. Og den som tek imot meg, tek imot han som har sendt meg.

21Då Jesus hadde sagt dette, vart han oppskaka i ånda, og han vitna og sa: «Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Ein av dykk skal svika meg.»

22Læresveinane såg på kvarandre, uvisse om kven han tala om.

23Ein av læresveinane, han som Jesus elska, låg ved bringa til Jesus.

24Simon Peter nikka til han for at han skulle spørja kven det var Jesus tala om.

25Han lente seg då mot brystet til Jesus og sa: «Herre, kven er det?»

26Jesus svara: «Det er han eg gjev brødbiten til når eg har duppa han.» Så duppa han brødbiten og gav han til Judas, son til Simon Iskariot.

27Og då Judas hadde teke imot brødbiten, fór Satan inn i han. Jesus sa til han: «Gjer snart det du vil gjera!»

28Men ingen av dei som låg til bords, skjøna kvifor han sa dette til han.

29Sidan Judas hadde pengepungen, tenkte somme at Jesus sa til han at han skulle kjøpa det dei trong til høgtida, eller at han skulle gje noko til dei fattige.

30Då Judas hadde teke imot brødbiten, gjekk han straks ut. Og det var natt.

Det var like før påskehøgtida, og Jesus visste at timen hans var komen då han skulle gå bort frå denne verda til Far sin. Han hadde elska sine eigne som var i verda, og han elska dei til det siste.
Under kveldsmåltidet hadde djevelen alt lagt det i hjartet til Judas, son til Simon Iskariot, at han skulle svika Jesus.
Jesus visste at Far hans hadde gjeve alt i hendene hans, og at han var komen frå Gud og skulle gå til Gud.
Då reiste han seg frå måltidet, la av seg ytterkleda, tok eit handklede og batt det om seg.
Så helte han vatn i eit fat og tok til å vaska føtene til læresveinane og tørka dei med handkledet han hadde bunde om seg.
Han kom då til Simon Peter, som sa til han: «Herre, skal du vaska føtene mine?»
Peter sa til han: «Aldri i verda skal du vaska føtene mine!» Jesus svara: «Dersom eg ikkje vaskar deg, har du ingen del i meg.»
Simon Peter sa til han: «Herre, ikkje berre føtene mine, men hendene og hovudet òg!»
Jesus sa til han: «Den som har bada, treng berre å vaska føtene, elles er han heilt rein. Og de er reine, men ikkje alle.»
Då han hadde vaska føtene deira og teke på seg kleda att og lagt seg til bords, sa han til dei: «Forstår de kva eg har gjort for dykk?»
De kallar meg Meisteren og Herren, og det med rette, for det er eg.
Når no eg, Herren og Meisteren, har vaska føtene dykkar, då skal de òg vaska føtene til kvarandre.
Eg har gjeve dykk eit føredøme, så de skal gjera slik eg har gjort for dykk.
Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Ein tenar er ikkje større enn herren sin, og ein utsending er ikkje større enn den som sende han.
Eg talar ikkje om dykk alle. Eg veit kven eg har valt ut. Men Skrifta må oppfyllast: 'Han som et brødet mitt, har lyft hælen sin mot meg.'
Frå no av seier eg dykk det før det skjer, så de, når det skjer, skal tru at Eg Er.
Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Den som tek imot ein eg sender, tek imot meg. Og den som tek imot meg, tek imot han som har sendt meg.
Då Jesus hadde sagt dette, vart han oppskaka i ånda, og han vitna og sa: «Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Ein av dykk skal svika meg.»
Ein av læresveinane, han som Jesus elska, låg ved bringa til Jesus.
Simon Peter nikka til han for at han skulle spørja kven det var Jesus tala om.
Han lente seg då mot brystet til Jesus og sa: «Herre, kven er det?»
Jesus svara: «Det er han eg gjev brødbiten til når eg har duppa han.» Så duppa han brødbiten og gav han til Judas, son til Simon Iskariot.
Men ingen av dei som låg til bords, skjøna kvifor han sa dette til han.
Sidan Judas hadde pengepungen, tenkte somme at Jesus sa til han at han skulle kjøpa det dei trong til høgtida, eller at han skulle gje noko til dei fattige.
Er Gud herleggjord i han, skal òg Gud herleggjera han i seg sjølv, ja, snart skal han herleggjera han.
Mine born, endå ei lita stund er eg hjå dykk. De skal leita etter meg, og som eg sa til jødane: 'Dit eg går, kan ikkje de koma', det seier eg no òg til dykk.
På dette skal alle kjenna at de er læresveinane mine: at de har kjærleik seg imellom.
Simon Peter sa til han: «Herre, kvar går du?» Jesus svara: «Dit eg går, kan du ikkje følgja meg no, men du skal følgja meg seinare.»
Jesus svara: «Vil du gje livet ditt for meg? Sanneleg, sanneleg, eg seier deg: Hanen skal ikkje gala før du har fornekta meg tre gonger.»
←→