FLOGVIT
.bible

JonaKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeMika →
Men dette mishaget Jona sterkt, og han ble sint.
Men dette mislikte Jona sterkt, og han vart harm.
Han ba til Herren og sa: «Å, Herre! Var det ikke dette jeg sa da jeg fortsatt var i mitt eget land? Derfor skyndte jeg meg å flykte til Tarsis. For jeg visste at du er en nådig og barmhjertig Gud, sen til vrede og rik på miskunn, en som angrer på ulykken.»
Han bad til Herren og sa: «Å, Herre! Var det ikkje dette eg sa då eg enno var i landet mitt? Difor skunda eg meg å flykta til Tarsis. For eg visste at du er ein nådig og miskunnsam Gud, sein til vreide og rik på kjærleik, ein som angrar det vonde.»
«Så nå, Herre, ta mitt liv fra meg, for det er bedre for meg å dø enn å leve.»
«Så no, Herre, tak livet mitt frå meg! For det er betre for meg å døy enn å leva.»
Men Herren sa: «Er det rett av deg å være sint?»
Då sa Herren: «Er det rett av deg å vera sint?»
Jona gikk ut av byen og slo seg ned øst for den. Der laget han seg en løvhytte og satte seg i skyggen under den for å se hva som ville skje med byen.
Jona gjekk ut av byen og sette seg aust for han. Der laga han seg ei lauvhytte og sat i skuggen under henne for å sjå kva som ville henda med byen.
Herren Gud lot en kikajonplante vokse opp over Jona for å gi skygge over hodet hans og befri ham fra hans ubehag. Jona gledet seg stort over planten.
Herren Gud lét ein kikajon-plante veksa opp over Jona for å gje skugge over hovudet hans og fria han frå det vonde. Jona vart svært glad for planten.
Men ved morgengry dagen etter lot Gud en orm angripe planten, og den visnet.
Men då morgonlyset kom dagen etter, lét Gud ein makk koma som åt på planten, så han visna.
Da solen stod opp, lot Gud en trykkende østavind blåse. Solen stakk Jona i hodet så han holdt på å besvime. Han ønsket seg døden og sa: «Det er bedre for meg å dø enn å leve.»
Då sola steig, lét Gud ein stille austavind koma, og sola stakk Jona i hovudet så han var nær ved å svima av. Han ynskte at han måtte få døy og sa: «Det er betre for meg å døy enn å leva.»
Da sa Gud til Jona: «Er det rett av deg å være sint på grunn av planten?» Han svarte: «Ja, det er rett av meg å være sint, sint til døden!»
Då sa Gud til Jona: «Er det rett av deg å vera sint for planten?» Han svara: «Ja, det er rett av meg å vera sint til døden!»
Herren sa: «Du har medynk med planten som du verken har arbeidet med eller fått til å vokse. Den vokste opp på én natt og gikk til grunne på én natt.
Herren sa: «Du har omsorg for planten som du ikkje har arbeidd med og ikkje fått til å veksa. Han kom til på ei natt og gjekk til grunne på ei natt.»
Og skulle ikke jeg ha medynk med Ninive, den store byen, der det er mer enn hundre og tjue tusen mennesker som ikke kan skjelne mellom høyre og venstre, og dessuten mengder av dyr?»
«Skulle så ikkje eg ha omsorg for Ninive, den store byen, der det finst meir enn hundre og tjue tusen menneske som ikkje kan skilja mellom høgre og venstre, og dessutan mange dyr?»
←→