FLOGVIT
.bible

MatteusKapittel 15

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster1 parallell i dette kapitlet
Bespisningen av de 4000MM

En andre bespisning, bare i Matteus og Markus.

Matteus(du leser)

32Jesus kalla læresveinane til seg og sa: «Eg synest inderleg synd på folket. Dei har no vore hos meg i tre dagar og har ikkje noko å eta. Eg vil ikkje senda dei svoltne bort, for då kan dei bli utmatta på vegen.»

33Læresveinane sa til han: «Kvar skal vi få tak i nok brød her i øydemarka til å metta så mykje folk?»

34Jesus spurde dei: «Kor mange brød har de?» Dei svara: «Sju, og nokre småfiskar.»

35Då bad han folket setja seg ned på marka.

36Så tok han dei sju brøda og fiskane, takka, braut dei og gav til læresveinane, og læresveinane gav til folket.

37Alle åt og vart mette. Etterpå samla dei opp det som var til overs av brødstykka – sju fulle korger.

38Dei som hadde ete, var fire tusen menn, i tillegg til kvinner og born.

39Så lét han folket fara, gjekk i båten og kom til området ved Magadan.

MarkusMark 8:1-10

1I dei dagane var det igjen ei stor folkemengd samla, og dei hadde ikkje noko å eta. Då kalla han læresveinane til seg og sa til dei:

2«Eg har medkjensle med folket, for dei har alt vore hjå meg i tre dagar og har ikkje noko å eta.

3Og om eg sender dei fastande heim, vil dei bli utmatta på vegen. Nokre av dei har kome langvegsfrå.»

4Læresveinane svara han: «Kvar kan nokon få tak i nok brød til å metta dei her i øydemarka?»

5Han spurde dei: «Kor mange brød har de?» Dei svara: «Sju.»

6Då bad han folket setja seg ned på marka. Så tok han dei sju brøda, takka, braut dei og gav dei til læresveinane sine så dei kunne dela dei ut. Og dei delte ut til folket.

7Dei hadde òg nokre små fiskar. Han velsigna dei og sa at dei skulle dela ut desse òg.

8Dei åt og vart mette. Etterpå samla dei opp det som var til overs av brødstykkja – sju korger.

9Det var omkring fire tusen menneske der. Så sende han dei av stad.

10Straks etter gjekk han i båten saman med læresveinane sine og kom til området ved Dalmanuta.

Då kom det nokre farisearar og skriftlærde frå Jerusalem til Jesus og sa:
Τότε προσέρχονται τῷ ⸀Ἰησοῦ ἀπὸ Ἱεροσολύμων ⸂Φαρισαῖοι καὶ γραμματεῖς⸃ λέγοντες
«Kvifor bryt læresveinane dine tradisjonen frå dei eldste? Dei vaskar ikkje hendene sine når dei et brød.»
Διὰ τί οἱ μαθηταί σου παραβαίνουσιν τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων; οὐ γὰρ νίπτονται τὰς χεῖρας ⸀αὐτῶν ὅταν ἄρτον ἐσθίωσιν.
Han svara dei: «Kvifor bryt de sjølve Guds bod for tradisjonen dykkar skuld?
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Διὰ τί καὶ ὑμεῖς παραβαίνετε τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν;
For Gud sa: 'Æra far din og mor di,' og: 'Den som forbannar far eller mor, skal døy.'
ὁ γὰρ θεὸς ⸀εἶπεν· Τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα, καί· Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω·
Men de seier: 'Den som seier til far sin eller mor si: Det du kunne fått til hjelp frå meg, er ei offergåve til Gud –
ὑμεῖς δὲ λέγετε· Ὃς ἂν εἴπῃ τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί· Δῶρον ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς,
han treng ikkje æra far sin.' Slik har de sett Guds ord ut av kraft på grunn av tradisjonen dykkar.
⸀οὐ μὴ ⸀τιμήσει τὸν πατέρα ⸀αὐτοῦ· καὶ ἠκυρώσατε ⸂τὸν λόγον⸃ τοῦ θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν.
Hyklarar! Jesaja profeterte rett om dykk då han sa:
ὑποκριταί, καλῶς ἐπροφήτευσεν περὶ ὑμῶν Ἠσαΐας λέγων·
'Dette folket ærar meg med leppene, men hjartet deira er langt borte frå meg.
⸂Ὁ λαὸς οὗτος⸃ τοῖς χείλεσίν με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπʼ ἐμοῦ·
Forgjeves dyrkar dei meg, for det dei lærer, er menneskebod.'»
μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.
Så kalla han folket til seg og sa til dei: «Høyr og forstå!
Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον εἶπεν αὐτοῖς· Ἀκούετε καὶ συνίετε·
Det er ikkje det som går inn i munnen, som gjer eit menneske ureint. Men det som går ut av munnen, det gjer mennesket ureint.»
οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.
Då kom læresveinane til han og sa: «Veit du at farisearane tok anstøyt då dei høyrde dette ordet?»
Τότε προσελθόντες οἱ ⸀μαθηταὶ ⸀λέγουσιν αὐτῷ· Οἶδας ὅτι οἱ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες τὸν λόγον ἐσκανδαλίσθησαν;
Han svara: «Kvar plante som ikkje Far min i himmelen har planta, skal rykkjast opp med rot.
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Πᾶσα φυτεία ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος ἐκριζωθήσεται.
Lat dei vera! Dei er blinde vegleiarar for blinde. Og når ein blind leier ein blind, fell begge i grøfta.»
ἄφετε αὐτούς· ⸂τυφλοί εἰσιν ὁδηγοὶ τυφλῶν⸃· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.
Peter tok til orde og sa til han: «Forklar denne likninga for oss.»
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ· Φράσον ἡμῖν τὴν παραβολὴν ⸀ταύτην.
Jesus sa: «Forstår de heller ikkje enno?
ὁ ⸀δὲ εἶπεν· Ἀκμὴν καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε;
Skjønar de ikkje at alt som kjem inn i munnen, går ned i magen og blir kasta ut att?
⸀οὐ νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ εἰσπορευόμενον εἰς τὸ στόμα εἰς τὴν κοιλίαν χωρεῖ καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται;
Men det som går ut av munnen, kjem frå hjartet, og det er dette som gjer mennesket ureint.
τὰ δὲ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται, κἀκεῖνα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.
For frå hjartet kjem vonde tankar, mord, ekteskapsbrot, seksuell umoral, tjuveri, falskt vitnemål og gudsspotting.
ἐκ γὰρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι.
Dette er det som gjer mennesket ureint. Men å eta med uvaska hender gjer ikkje mennesket ureint.»
ταῦτά ἐστιν τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον, τὸ δὲ ἀνίπτοις χερσὶν φαγεῖν οὐ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.
Jesus drog bort derifrå og trekte seg tilbake til områda ved Tyros og Sidon.
Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος.
Då kom ei kanaaneisk kvinne frå det området og ropa: «Herre, Davids son, miskunna deg over meg! Dotter mi er hardt plaga av ei vond ånd.»
καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ⸀ἔκραζεν λέγουσα· Ἐλέησόν με, κύριε ⸀υἱὸς Δαυίδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται.
Men han svara henne ikkje eit ord. Læresveinane hans kom då og bad han: «Send henne bort, for ho ropar etter oss.»
ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ⸀ἠρώτουν αὐτὸν λέγοντες· Ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.
Han svara: «Eg er ikkje send til andre enn dei bortkomne sauene i Israels hus.»
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ.
Men ho kom og fall ned for han og sa: «Herre, hjelp meg!»
ἡ δὲ ἐλθοῦσα ⸀προσεκύνει αὐτῷ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι.
Han svara: «Det er ikkje rett å ta brødet frå borna og kasta det til hundane.»
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Οὐκ ἔστιν καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.
«Det er sant, Herre,» sa ho, «men hundane et då smulane som fell frå bordet til herrane deira.»
ἡ δὲ εἶπεν· Ναί, κύριε, καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν.
Då svara Jesus henne: «Kvinne, trua di er stor! Det skal bli som du vil.» Og dottera hennar vart lækt i same stunda.
τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις· γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.
Jesus drog vidare derifrå og kom til Galileasjøen. Han gjekk opp i fjellet og sette seg der.
Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἦλθεν παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἀναβὰς εἰς τὸ ὄρος ἐκάθητο ἐκεῖ.
Mykje folk kom til han, og dei hadde med seg stumme, blinde, lamme, vanføre og mange andre. Dei la dei ned framfor føtene hans, og han lækte dei.
καὶ προσῆλθον αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ ἔχοντες μεθʼ ἑαυτῶν ⸂κωφούς, τυφλούς, χωλούς, κυλλούς⸃, καὶ ἑτέρους πολλούς, καὶ ἔρριψαν αὐτοὺς παρὰ τοὺς πόδας ⸀αὐτοῦ, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς·
Folket undra seg då dei såg at stumme tala, vanføre vart friske, lamme gjekk og blinde såg. Og dei prisa Israels Gud.
ὥστε ⸂τὸν ὄχλον⸃ θαυμάσαι βλέποντας κωφοὺς λαλοῦντας ⸂κυλλοὺς ὑγιεῖς⸃ ⸀καὶ χωλοὺς περιπατοῦντας καὶ τυφλοὺς βλέποντας· καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν Ἰσραήλ.
Jesus kalla læresveinane til seg og sa: «Eg synest inderleg synd på folket. Dei har no vore hos meg i tre dagar og har ikkje noko å eta. Eg vil ikkje senda dei svoltne bort, for då kan dei bli utmatta på vegen.»
Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν· Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμένουσίν μοι καὶ οὐκ ἔχουσιν τί φάγωσιν· καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις οὐ θέλω, μήποτε ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ.
Læresveinane sa til han: «Kvar skal vi få tak i nok brød her i øydemarka til å metta så mykje folk?»
καὶ λέγουσιν αὐτῷ οἱ ⸀μαθηταί· Πόθεν ἡμῖν ἐν ἐρημίᾳ ἄρτοι τοσοῦτοι ὥστε χορτάσαι ὄχλον τοσοῦτον;
Jesus spurde dei: «Kor mange brød har de?» Dei svara: «Sju, og nokre småfiskar.»
καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Πόσους ἄρτους ἔχετε; οἱ δὲ εἶπαν· Ἑπτά, καὶ ὀλίγα ἰχθύδια.
Då bad han folket setja seg ned på marka.
καὶ ⸀παραγγείλας ⸂τῷ ὄχλῳ⸃ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὴν γῆν
Så tok han dei sju brøda og fiskane, takka, braut dei og gav til læresveinane, og læresveinane gav til folket.
⸀ἔλαβεν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους καὶ τοὺς ἰχθύας ⸀καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ ⸀ἐδίδου τοῖς ⸀μαθηταῖς οἱ δὲ μαθηταὶ ⸂τοῖς ὄχλοις⸃.
Alle åt og vart mette. Etterpå samla dei opp det som var til overs av brødstykka – sju fulle korger.
καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ⸂τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων ἦραν⸃ ἑπτὰ σπυρίδας πλήρεις.
Dei som hadde ete, var fire tusen menn, i tillegg til kvinner og born.
οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν τετρακισχίλιοι ἄνδρες χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.
Så lét han folket fara, gjekk i båten og kom til området ved Magadan.
καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἐνέβη εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια ⸀Μαγαδάν.
←→