FLOGVIT
.bible

MikaKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNahum →
Ve meg! For jeg er blitt som når sommerfrukten er sanket inn, som når druene er høstet. Det finnes ingen drueklase å spise, ingen tidlig fiken som jeg lengter etter.
Ve meg! For eg er som når frukta er hausta om sommaren, som når druene er sanka etter innhaustinga. Det finst ikkje ein drueklase å eta, inga tidleg fiken som eg lengtar etter.
De fromme er forsvunnet fra landet, og det finnes ingen rettskaffen blant menneskene. Alle ligger på lur etter blod, de jakter på sin bror med nett.
Den trufaste er borte frå landet, det finst ingen rettskaffen mellom menneska. Alle ligg på lur etter blod, kvar mann jaktar på bror sin med garn.
Deres hender er dyktige til å gjøre det onde. Fyrsten krever, dommeren tar imot bestikkelser, og den mektige sier hva han begjærer. Slik fletter de det sammen.
Hendene deira er flinke til å gjera det vonde. Hovdingen krev, dommaren dømer for betaling, og den mektige talar etter si eiga lyst. Slik vrir dei retten saman.
Den beste av dem er som en tornebusk, den mest rettskafne verre enn en tornehekk. Dagen for dine vektere kommer, din straffens dag. Nå skal forvirring ramme dem.
Den beste av dei er som ein tornebusk, den rettskafne verre enn eit gjerde av tornar. Dagen dine vaktmenn varsla om, kjem – dagen då du får di straff. No kjem forvirringa deira.
Stol ikke på din nabo, sett ikke lit til en venn. Vokt dine ord selv for henne som ligger i din favn.
Lit ikkje på ein ven, set ikkje di tru til ein fortrueleg. Vakta orda dine for henne som ligg i famnen din.
For sønnen vanærer sin far, datteren reiser seg mot sin mor, svigerdatteren mot sin svigermor. En manns fiender er hans egne husfolk.
For son vanærar far, dotter reiser seg mot mor si, svigerdotter mot svigermor si. Ein manns fiendar er hans eigne husfolk.
Men jeg vil se hen til Herren, jeg vil vente på min frelses Gud. Min Gud vil høre meg.
Men eg vil sjå til Herren, eg vil venta på Gud, min frelsar. Min Gud vil høyra meg.
Gled deg ikke over meg, min fiende! Selv om jeg har falt, skal jeg reise meg igjen. Selv om jeg sitter i mørket, er Herren mitt lys.
Gled deg ikkje over meg, min fiende! Sjølv om eg har falle, skal eg reisa meg att. Sjølv om eg sit i mørkret, er Herren mitt lys.
Herrens vrede vil jeg bære, for jeg har syndet mot ham, inntil han fører min sak og skaffer meg rett. Han skal føre meg ut i lyset, og jeg skal se hans rettferdighet.
Herrens vreide må eg bera, for eg har synda mot han. Men til sist skal han føra mi sak og skaffa meg rett. Han skal føra meg ut i lyset, og eg skal sjå hans rettferd.
Min fiende skal se det, og skam skal dekke henne, hun som sa til meg: «Hvor er Herren din Gud?» Mine øyne skal se med tilfredshet på henne. Da skal hun trampes ned som søle i gatene.
Då skal fienden min sjå det og bli dekt av skam, ho som sa til meg: «Kvar er Herren din Gud?» Mine auge skal sjå henne bli tråkka ned som søle i gatene.
En dag skal dine murer bygges opp igjen, den dagen skal grensene utvides.
Ein dag skal murane dine bli bygde opp att. Den dagen skal grensa bli flytta langt bort.
Den dagen skal de komme til deg fra Assyria og Egypts byer, fra Egypt til Eufrat, fra hav til hav og fra fjell til fjell.
Den dagen skal dei koma til deg frå Assyria og byane i Egypt, frå Egypt og heilt til Eufrat, frå hav til hav og frå fjell til fjell.
Men landet skal bli øde på grunn av dem som bor der, som følge av deres gjerninger.
Men jorda skal bli ei øydemark på grunn av dei som bur der, som frukt av gjerningane deira.
Vokt ditt folk med din stav, hjorden som er din arv, som bor for seg selv i skogen, midt på Karmel. La dem beite i Basan og Gilead som i fordums dager.
Gjet ditt folk med din hyrdingstav, den flokken som er din arv, dei som bur åleine i skogen, midt i det fruktbare landet. Lat dei beita i Basan og Gilead som i gamle dagar.
Som i de dager da du dro ut av Egypt, vil jeg la dem se underfulle ting.
Som i dei dagane då du drog ut av Egypt, skal eg visa dei under.
Folkeslagene skal se det og bli til skamme, tross all sin makt. De skal legge hånden over munnen, og deres ører skal bli døve.
Folkeslaga skal sjå det og bli til skamme, trass i all si makt. Dei skal leggja handa over munnen, og øyra deira skal bli døve.
De skal slikke støv som slangen, som jordens krypdyr. De skal komme skjelvende ut fra sine borger. Med frykt skal de vende seg til Herren vår Gud, og de skal frykte deg.
Dei skal sleika støv som slangen, som krypdyr på jorda. Skjelvande skal dei koma ut frå borgene sine. Dei skal venda seg i redsle til Herren vår Gud og frykta for deg.
Hvem er en Gud som du, som tilgir synd og går forbi overtredelsen for resten av sin arv? Han holder ikke fast ved sin vrede for alltid, for han har sin glede i nåde.
Kven er ein Gud som du, som tek bort skuld og tilgjev synd for dei som er att av arven din? Han held ikkje fast ved vreiden sin for alltid, for han har si glede i trufast kjærleik.
Han skal igjen forbarme seg over oss og kue våre synder. Du skal kaste alle deres synder i havets dyp.
Han skal igjen visa oss miskunn, han skal tråkka ned syndene våre. Du skal kasta alle syndene våre i havdjupet.
Du skal vise troskap mot Jakob og nåde mot Abraham, slik du sverget til våre fedre i fordums dager.
Du skal visa truskap mot Jakob og nåde mot Abraham, slik du svor til fedrane våre i gamle dagar.
←→