FLOGVIT
.bible

SefanjaKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Samla dykk, ja, kom saman, du folk utan lengsel!
Før forordninga vert fødd, før dagen fer forbi som agner, før Herrens brennande vreide kjem over dykk, før Herrens vredesdag kjem over dykk.
Søk Herren, alle de audmjuke i landet, de som gjer det han har fastsett. Søk rettferd, søk audmjuke! Kanskje kan de bli løynde på Herrens vredesdag.
For Gaza skal verta forlaten, og Asjkalon til ei øydemark. Asjdod skal drivast ut midt på dagen, og Ekron skal rykkjast opp med rot.
Ve dykk som bur ved kysten, de kretarar! Herrens ord er mot dykk, Kanaan, du filisterland: Eg skal øydeleggja deg så ingen bur att.
Kystlandet skal verta til beitemark, med hytter for gjetarar og innhegningar for sauer.
Kystlandet skal tilhøyra dei som er att av Judas hus. Der skal dei føra dyra sine på beite. I husa i Asjkalon skal dei leggja seg ned om kvelden. For Herren deira Gud skal sjå til dei og venda lagnaden deira.
Eg har høyrt spottinga frå Moab og hånorda frå Ammons born, korleis dei har spotta folket mitt og gjort seg store mot grensene deira.
Difor, så sant eg lever, seier Herren over hærskarane, Israels Gud: Moab skal verta som Sodoma, og Ammons born som Gomorra – eit land med nesler og saltgropar, ei øydemark for alltid. Dei som er att av folket mitt, skal plyndra dei, og det som er att av mitt folk, skal arva dei.
Dette skal dei få for hovmodet sitt, fordi dei spotta og gjorde seg store mot folket til Herren over hærskarane.
Herren skal vera skræmeleg for dei, for han skal gjera alle gudane på jorda til inkjes. Alle øyane med folkeslaga skal tilbe han, kvar frå sin stad.
Også de, kusjttar, skal verta drepne med mitt sverd.
Han skal strekkja handa si mot nord og øydeleggja Assyria. Han skal gjera Ninive til ei øydemark, tørr som ørkenen.
Buskapar skal leggja seg ned midt i byen, allslags dyr. Både pelikan og pinnsvin skal overnatta på søyletoppane hennar. Ei røyst skal syngja i vindauga, ruinar på dørstokken, for sederverket er rive bort.
Dette er den glade byen som budde trygt, som sa i hjarta sitt: «Eg og ingen annan!» Korleis har ho vorte til ei øydemark, ein kvilestad for ville dyr! Alle som går forbi henne, blæs og viftar med handa.
←→