FLOGVIT
.bible

1. KrønikebokKapittel 5

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Sønene til Ruben, den førstefødde til Israel – for han var den førstefødde, men då han vanhelga sengen til far sin, vart førstefødselsretten hans gjeven til sønene til Josef, son til Israel. Difor vart han ikkje skriven inn i ætteboka som den førstefødde.
For Juda vart den mektigaste mellom brørne sine, og frå han kom ein fyrste, men førstefødselsretten tilhøyrde Josef.
Sønene til Ruben, den førstefødde til Israel, var Henok, Pallu, Hesron og Karmi.
Sønene til Joel var: Sjemaja, son hans, Gog, son hans, Sjimi, son hans,
Mika, son hans, Reaja, son hans, Baal, son hans,
Beera, son hans, som Tiglat-Pileser, kongen av Assyria, førte bort i eksil. Han var hovding for rubenittane.
Brørne hans etter ættene sine, slik dei vart førte opp i ættebøkene etter slektene sine, var: Jeiel, overhovudet, og Sakarja,
og Bela, son til Asas, son til Sjema, son til Joel. Han budde i Aroer og heilt til Nebo og Baal-Meon.
Mot aust budde han heilt til øydemarka som strekkjer seg frå elva Eufrat, for buskapen deira hadde vorte stor i Gilead-landet.
I Sauls dagar førte dei krig mot hagrittane, og dei fall for handa deira. Så budde dei i telta deira over heile området aust for Gilead.
Gads søner budde rett overfor dei i Basan-landet, heilt til Salka.
Joel var overhovudet, Sjafam den neste, så Jaanai og Sjafat i Basan.
Brørne deira etter fedrehusa sine var: Mikael, Mesjullam, Sjeba, Jorai, Jakan, Sia og Eber – sju i alt.
Desse var sønene til Abihajil, son til Huri, son til Jaroah, son til Gilead, son til Mikael, son til Jesjisjai, son til Jahdo, son til Bus.
Ahi, son til Abdiel, son til Guni, var overhovud for fedrehuset deira.
Dei budde i Gilead, i Basan og landsbyane der, og på alle beitemarker i Saron så langt dei strekte seg.
Alle desse vart førte inn i ættelistene i dagane til Jotam, kongen av Juda, og i dagane til Jeroboam, kongen av Israel.
Rubenittane, gadittane og den halve Manasse-stammen hadde djerve krigarar, menn som bar skjold og sverd, spente boge og var øvde i krig – 44 760 mann som kunne rykkja ut i strid.
Dei førte krig mot hagrittane, Jetur, Nafisj og Nodab.
Dei fekk hjelp mot dei, og hagrittane og alle som var med dei, vart gjevne i handa deira. For dei ropa til Gud i striden, og han svara bøna deira fordi dei sette si lit til han.
Dei tok buskapen deira som krigsbytte: 50 000 kamelar, 250 000 sauer og 2 000 esel, og dessutan 100 000 menneske.
For mange fall drepne, fordi krigen var frå Gud. Og dei budde der i staden deira heilt til landflyktinga.
Den halve Manasse-stammen budde i landet frå Basan til Baal-Hermon og Senir og Hermon-fjellet. Dei var mange.
Desse var overhovuda for fedrehusa deira: Efer, Jisji, Eliel, Asriel, Jeremia, Hodavja og Jahdiel – djerve krigarar, namngjetne menn, overhovud for fedrehusa sine.
Men dei var trulause mot Gud til fedrane sine og dreiv hor med gudane til folka i landet, dei som Gud hadde utryda framfor dei.
Så vekte Israels Gud opp ånda til Pul, kongen av Assyria, og ånda til Tiglat-Pileser, kongen av Assyria, og han førte dei bort – rubenittane, gadittane og den halve Manasse-stammen – og tok dei til Halah, Habor, Hara og Gozan-elva, der dei er til denne dag.
Sønene til Levi var Gersjon, Kehat og Merari.
Sønene til Kehat var Amram, Jishar, Hebron og Ussiel.
Borna til Amram var Aron, Moses og Mirjam. Sønene til Aron var Nadab, Abihu, Eleasar og Itamar.
Eleasar vart far til Pinehas, Pinehas vart far til Abisjua,
Abisjua vart far til Bukki, Bukki vart far til Ussi,
Ussi vart far til Serahja, Serahja vart far til Merajot,
Merajot vart far til Amarja, Amarja vart far til Ahitub,
Ahitub vart far til Sadok, Sadok vart far til Ahimaas,
Ahimaas vart far til Asarja, Asarja vart far til Johanan,
Johanan vart far til Asarja – han som tenestegjorde som prest i tempelet som Salomo bygde i Jerusalem.
Asarja vart far til Amarja, Amarja vart far til Ahitub,
Ahitub vart far til Sadok, Sadok vart far til Sjallum,
Sjallum vart far til Hilkia, Hilkia vart far til Asarja,
Asarja vart far til Seraja, Seraja vart far til Josadak.
Josadak gjekk i landflykt då Herren let Juda og Jerusalem bli førte bort av Nebukadnesar.
←→