FLOGVIT
.bible

1. KorinterneKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Da jeg kom til dere, søsken, kom jeg ikke med overlegne ord eller overlegen visdom da jeg forkynte Guds vitnesbyrd for dere.
Då eg kom til dykk, sysken, kom eg ikkje med overlegen talekunst eller visdom då eg forkynte Guds vitnemål for dykk.
For jeg hadde bestemt meg for ikke å vite noe blant dere, uten Jesus Kristus, og ham korsfestet.
For eg hadde bestemt meg for ikkje å vita av noko anna blant dykk enn Jesus Kristus, og han krossfest.
Jeg var hos dere i svakhet, i frykt og i stor beven.
Eg kom til dykk i veikskap, med frykt og mykje skjelving.
Min tale og min forkynnelse kom ikke med overtalende visdomsord, men med Åndens og kraftens bevis,
Og ordet mitt og forkynninga mi kom ikkje med overtydande visdomsord, men med prov frå Anden og kraft.
for at deres tro ikke skulle være grunnet på menneskers visdom, men på Guds kraft.
Dette var for at trua dykkar ikkje skulle kvila på menneskeleg visdom, men på Guds kraft.
Likevel forkynner vi visdom blant de modne, men ikke en visdom fra denne verden eller fra denne verdens herskere, som går til grunne.
Likevel talar vi visdom blant dei som er mogne, men ikkje visdom frå denne tidsalderen eller frå herskarane i denne tidsalderen, dei som går til grunne.
Nei, vi forkynner Guds visdom, skjult i en hemmelighet, som Gud før tidenes begynnelse forutbestemte til vår herlighet.
Nei, vi talar Guds visdom i eit mysterium, den løynde visdomen som Gud hadde fastsett før tidene tok til, til vår herlegdom.
Ingen av denne verdens herskere kjente den, for hadde de kjent den, ville de ikke ha korsfestet herlighetens Herre.
Ingen av herskarane i denne tidsalderen kjende denne visdomen. For hadde dei kjent han, ville dei ikkje ha krossfest herlegdomens Herre.
Men som det står skrevet: Det som intet øye har sett og intet øre har hørt, og som ikke er oppkommet i noe menneskes hjerte, det har Gud forberedt for dem som elsker ham.
Men som det står skrive: Det som auge ikkje såg, og øyre ikkje høyrde, og som ikkje steig opp i noko menneskehjarte – alt det har Gud gjort ferdig for dei som elskar han.
For oss har Gud åpenbart det ved Ånden. For Ånden utforsker alle ting, også Guds dybder.
For oss har Gud openberra det ved Anden. For Anden granskar alt, jamvel djupnene i Gud.
For hvem blant mennesker kjenner det som hører mennesket til, uten menneskets egen ånd som er i ham? Slik kjenner heller ingen det som hører Gud til, uten Guds Ånd.
Kven blant menneske kjenner det som høyrer mennesket til, utan menneskets ånd som er i han? På same vis kjenner heller ingen det som høyrer Gud til, utan Guds Ande.
Vi har ikke fått verdens ånd, men Ånden som er fra Gud, for at vi skal kjenne det som Gud i sin nåde har gitt oss.
Vi har ikkje fått verdas ånd, men Anden som er frå Gud, så vi kan kjenna det som Gud i nåde har gjeve oss.
Dette forkynner vi også, ikke med ord lært av menneskelig visdom, men med ord lært av Ånden, idet vi forklarer åndelige ting med åndelige ord.
Dette talar vi òg om, ikkje med ord som menneskeleg visdom lærer, men med ord som Anden lærer, når vi tolkar åndelege ting med åndelege ord.
Men det sjelelige mennesket tar ikke imot det som hører Guds Ånd til, for det er dårskap for ham. Han kan ikke forstå det, for det bedømmes åndelig.
Det sjelelege mennesket tek ikkje imot det som høyrer Guds Ande til. For det er dårskap for det, og det kan ikkje forstå det, fordi det må dømmast åndeleg.
Det åndelige mennesket derimot bedømmer alle ting, men blir selv ikke bedømt av noen.
Men det åndelege mennesket dømer alt, og blir sjølv ikkje dømt av nokon.
For hvem har kjent Herrens sinn, slik at han kan undervise ham? Men vi har Kristi sinn.
For kven har kjent Herrens sinn, så han kunne rettleia han? Men vi har Kristi sinn.
←→