FLOGVIT
.bible

1. KrønikebokKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Da David hadde slått seg til i sitt hus, sa han til profeten Natan: «Se, jeg bor i et hus av sedertre, mens Herrens paktsark står under teltduker.»
Då David hadde busett seg i huset sitt, sa han til profeten Natan: «Sjå, eg bur i eit hus av sedertre, medan paktkista til Herren står under teltdukar.»
Natan sa til David: «Gjør alt det som er i ditt hjerte, for Gud er med deg.»
Natan sa til David: «Gjer alt det du har i hjartet, for Gud er med deg.»
Men samme natt kom Guds ord til Natan:
Men same natt kom Guds ord til Natan:
«Gå og si til min tjener David: Så sier Herren: Du skal ikke bygge meg et hus å bo i.
«Gå og sei til David, tenaren min: Så seier Herren: Du skal ikkje byggja huset der eg skal bu.
For jeg har ikke bodd i et hus fra den dagen jeg førte Israel opp, og frem til denne dag. Jeg har gått fra telt til telt og fra bolig til bolig.
For eg har ikkje budd i noko hus frå den dagen eg førte Israel opp, og fram til i dag, men har flytta frå telt til telt og frå bustad til bustad.
Overalt hvor jeg har vandret med hele Israel – har jeg noen gang sagt til en eneste av Israels dommere som jeg satte til å vokte mitt folk: Hvorfor har dere ikke bygget meg et hus av sedertre?
Overalt der eg har vandra med heile Israel – har eg nokon gong sagt eit ord til ein av Israels domarar, som eg sette til å gjeta folket mitt: Kvifor har de ikkje bygd meg eit hus av sedertre?
Nå skal du si til min tjener David: Så sier Herren Sebaot: Jeg hentet deg fra beitemarken, fra å følge sauene, for at du skulle være fyrste over mitt folk Israel.
No skal du seia dette til tenaren min David: Så seier Herren over hærskarane: Eg tok deg frå beitemarka, der du følgde sauene, for at du skulle vera fyrste over folket mitt Israel.
Jeg har vært med deg overalt hvor du har gått, og jeg har utryddet alle dine fiender foran deg. Jeg vil gjøre navnet ditt stort, som navnet til de store på jorden.
Eg har vore med deg overalt der du har gått, og eg har utsletta alle fiendane dine framfor deg. Eg skal gjera namnet ditt stort, som namnet til dei store på jorda.
Jeg vil gi mitt folk Israel et sted og plante dem der, så de kan bo på sitt eget sted og ikke lenger bli uroet. Ondskapsfulle mennesker skal ikke lenger plage dem slik som før,
Eg skal fastsetja ein stad for folket mitt Israel og planta dei der, så dei kan bu trygt og ikkje bli uroa meir. Urettferdige menneske skal ikkje lenger plaga dei slik som før,
slik det var fra den tid da jeg satte dommere over mitt folk Israel. Jeg vil ydmyke alle dine fiender. Og jeg forkynner deg: Herren skal bygge et hus for deg.
slik det var frå den tida eg sette domarar over folket mitt Israel. Eg skal kua alle fiendane dine. Og eg kunngjer for deg: Herren skal byggja eit hus for deg!
Når dine dager er til ende og du går til dine fedre, vil jeg reise opp din ætt etter deg, en av dine sønner, og jeg vil grunnfeste hans kongedømme.
Når dine dagar er omme og du går til fedrane dine, skal eg reisa opp ætta di etter deg, ein av dine eigne søner, og eg skal grunnfesta kongedømet hans.
Han skal bygge et hus for meg, og jeg vil befeste hans trone for evig.
Han skal byggja eit hus for meg, og eg skal grunnfesta trona hans til evig tid.
Jeg vil være hans far, og han skal være min sønn. Min nåde vil jeg ikke ta fra ham, slik jeg tok den fra ham som var før deg.
Eg skal vera ein far for han, og han skal vera ein son for meg. Mi miskunn skal eg ikkje ta frå han, slik eg tok henne frå den som var før deg.
Jeg vil la ham stå i mitt hus og i mitt rike for alltid, og hans trone skal stå fast til evig tid.»
Eg skal setja han over huset mitt og over riket mitt for alltid, og trona hans skal stå fast til evig tid.»
Alle disse ordene og hele dette synet bar Natan frem for David.
Natan tala til David i samsvar med alle desse orda og heile denne openberringa.
Da gikk kong David inn og satte seg for Herrens ansikt. Han sa: «Hvem er jeg, Herre Gud, og hva er mitt hus, siden du har ført meg hit?
Då gjekk kong David inn og sette seg framfor Herren og sa: «Kven er eg, Herre Gud, og kva er huset mitt, sidan du har ført meg så langt?
Men dette var ennå for lite i dine øyne, Gud. Du har også talt om din tjeners hus langt inn i fremtiden, og du har sett på meg som den høyeste blant mennesker, Herre Gud.
Og dette var for lite i dine auge, Gud. Du har òg tala om framtida til huset åt tenaren din og sett på meg som om eg var ein mann av høg rang, Herre Gud.
Hva mer kan David si til deg om den ære du har vist din tjener? Du kjenner din tjener.
Kva meir kan David seia til deg om den æra du har vist tenaren din? Du kjenner tenaren din.
Herre, for din tjeners skyld og etter ditt hjerte har du gjort alt dette store for å kunngjøre alle disse storverk.
Herre, for tenaren din skuld og etter din eigen vilje har du gjort alt dette store og kunngjort alle desse storverk.
Herre, det er ingen som du, og det er ingen Gud foruten deg, etter alt vi har hørt med våre egne ører.
Herre, det finst ingen som deg, og det finst ingen Gud utan deg, etter alt det vi har høyrt med våre eigne øyre.
Og hvem er som ditt folk Israel, et enestående folk på jorden, som Gud dro ut for å frikjøpe til sitt eget folk? Du gjorde deg et stort og fryktinngytende navn ved å drive ut folkeslagene for ditt folk, som du frikjøpte fra Egypt.
Og kva folk på jorda er som folket ditt Israel, det eine folket som Gud gjekk ut for å løysa ut til å vera sitt eige folk, for å gjera namnet ditt stort og fryktinngytande ved å driva ut folkeslag framfor folket ditt, som du løyste ut frå Egypt?
Du gjorde ditt folk Israel til ditt folk for alltid, og du, Herre, ble deres Gud.
Du gjorde folket ditt Israel til ditt eige folk for alltid, og du, Herre, vart deira Gud.
Så la nå, Herre, det ordet du har talt om din tjener og hans hus, stå fast for evig, og gjør som du har sagt.
Så lat no, Herre, det ordet du har tala om tenaren din og om huset hans, stå fast til evig tid. Gjer som du har sagt!
La det stå fast og la ditt navn bli stort for evig, så det blir sagt: Herren Sebaot, Israels Gud, er Gud for Israel. Og måtte din tjener Davids hus stå fast for ditt ansikt.
Lat det stå fast, så namnet ditt blir stort til evig tid, og folk seier: Herren over hærskarane, Israels Gud, er Gud for Israel. Og lat huset til David, tenaren din, stå fast framfor deg.
For du, min Gud, har åpenbart for din tjener at du vil bygge et hus for ham. Derfor har din tjener funnet mot til å be for ditt ansikt.
For du, min Gud, har openberra for tenaren din at du vil byggja eit hus for han. Difor har tenaren din våga å be denne bøna til deg.
Og nå, Herre, du er Gud, og du har lovt din tjener dette gode.
Og no, Herre, du er Gud! Du har lova tenaren din dette gode.
Nå har du villet velsigne din tjeners hus, så det skal bestå for ditt ansikt for evig. For du, Herre, har velsignet det, og det er velsignet for evig.»
Så må det no behaga deg å velsigna huset til tenaren din, så det står til evig tid framfor deg. For du, Herre, har velsigna det, og det skal vera velsigna til evig tid.»
←→