FLOGVIT
.bible

JohannesKapittel 8

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Men Jesus gjekk til Oljeberget.
Men Jesus gikk ut til Oljeberget.
Tidleg om morgonen kom han att til tempelet, og alt folket kom til han. Han sette seg ned og underviste dei.
Tidlig om morgenen kom han igjen til tempelet, og hele folket strømmet til ham. Han satte seg og underviste dem.
Dei skriftlærde og farisearane førte då til han ei kvinne som var gripen i ekteskapsbrot. Dei stilte henne fram midt i forsamlinga
Da kom de skriftlærde og fariseerne med en kvinne som var grepet i ekteskapsbrudd. De stilte henne fram midt iblant dem
og sa til han for å setja han på prøve: «Meister, denne kvinna vart gripen på fersk gjerning i ekteskapsbrot.
og sa til ham for å sette ham på prøve: «Mester, denne kvinnen ble grepet på fersk gjerning i ekteskapsbrudd.
I lova har Moses bode oss at slike kvinner skal steinast. Kva seier du?»
I loven har Moses påbudt oss å steine slike kvinner. Hva sier du?»
Dette sa dei for å setja han på prøve, så dei kunne ha noko å klaga han for. Men Jesus bøygde seg ned og skreiv med fingeren på jorda.
Dette sa de for å sette ham på prøve, så de kunne ha noe å anklage ham for. Men Jesus bøyde seg ned og skrev med fingeren på jorden.
Då dei heldt fram med å spørja han, rette han seg opp og sa til dei: «Den av dykk som er utan synd, kan kasta den første steinen på henne.»
Da de fortsatte å spørre ham, rettet han seg opp og sa til dem: «Den av dere som er uten synd, kan kaste den første steinen på henne.»
Så bøygde han seg ned att og skreiv på jorda.
Så bøyde han seg ned igjen og skrev på jorden.
Då dei høyrde dette, gjekk dei bort, ein etter ein, dei eldste først. Jesus vart att åleine, og kvinna stod der midt i forsamlinga.
Da de hørte dette, gikk de bort, én etter én, de eldste først. Jesus ble igjen alene med kvinnen som sto der.
Jesus rette seg opp og såg ingen andre enn kvinna. Han sa til henne: «Kvinne, kvar er klagarane dine? Har ingen dømt deg?»
Jesus rettet seg opp, og da han ikke så noen andre enn kvinnen, sa han til henne: «Kvinne, hvor er de som anklaget deg? Har ingen fordømt deg?»
Ho svara: «Ingen, Herre.» Jesus sa: «Heller ikkje eg dømer deg. Gå bort, og synd ikkje meir frå no av!»
Hun svarte: «Ingen, Herre.» Da sa Jesus: «Heller ikke jeg fordømmer deg. Gå, og synd ikke mer.»
Atter tala Jesus til dei og sa: «Eg er lyset i verda. Den som følgjer meg, skal ikkje vandra i mørkret, men ha livsens lys.»
Igjen talte Jesus til dem og sa: «Jeg er verdens lys. Den som følger meg, skal ikke vandre i mørket, men ha livets lys.»
Farisearane sa då til han: «Du vitnar om deg sjølv. Vitnemålet ditt er ikkje sant.»
Da sa fariseerne til ham: «Du vitner om deg selv. Ditt vitnesbyrd er ikke sant.»
Jesus svara dei: «Sjølv om eg vitnar om meg sjølv, er vitnemålet mitt sant, for eg veit kvar eg kom frå og kvar eg går. Men de veit ikkje kvar eg kjem frå eller kvar eg går.
Jesus svarte dem: «Selv om jeg vitner om meg selv, er mitt vitnesbyrd sant, for jeg vet hvor jeg kommer fra og hvor jeg går. Men dere vet ikke hvor jeg kommer fra eller hvor jeg går.
De dømer etter kjøtet, eg dømer ingen.
Dere dømmer etter menneskelige mål. Jeg dømmer ingen.
Og om eg dømer, er dommen min sann, for eg er ikkje åleine, men eg og Far som sende meg.
Men selv om jeg dømmer, er min dom rett, for jeg er ikke alene – jeg og Faderen som har sendt meg.
I lova dykkar står det skrive at vitnemålet frå to menneske er sant.
I deres egen lov står det skrevet at to menneskers vitnesbyrd er gyldig.
Eg er den som vitnar om meg sjølv, og Far som sende meg, vitnar om meg.»
Jeg vitner om meg selv, og Faderen som har sendt meg, vitner om meg.»
Dei spurde han: «Kvar er Far din?» Jesus svara: «De kjenner korkje meg eller Far min. Hadde de kjent meg, hadde de kjent Far min òg.»
Da spurte de ham: «Hvor er din far?» Jesus svarte: «Dere kjenner verken meg eller min Far. Hadde dere kjent meg, hadde dere også kjent min Far.»
Desse orda tala han ved tempelkista medan han underviste i tempelet. Og ingen greip han, for timen hans var enno ikkje komen.
Disse ordene talte han ved tempelkisten, mens han underviste i tempelet. Men ingen grep ham, for hans time var ennå ikke kommet.
Så sa han atter til dei: «Eg går bort, og de skal leita etter meg, men de skal døy i synda dykkar. Dit eg går, kan ikkje de koma.»
Igjen sa han til dem: «Jeg går bort, og dere vil lete etter meg, og dere skal dø i deres synd. Dit jeg går, kan dere ikke komme.»
Jødane sa då: «Vil han ta livet sitt sidan han seier: 'Dit eg går, kan ikkje de koma'?»
Da sa jødene: «Han vil vel ikke ta sitt eget liv, siden han sier: 'Dit jeg går, kan dere ikke komme'?»
Han sa til dei: «De er nedanfrå, eg er ovanfrå. De er av denne verda, eg er ikkje av denne verda.
Han sa til dem: «Dere er nedenfra, jeg er ovenfra. Dere er av denne verden, jeg er ikke av denne verden.
Difor sa eg til dykk at de skal døy i syndene dykkar. For om de ikkje trur at eg er den eg er, skal de døy i syndene dykkar.»
Derfor sa jeg til dere at dere skal dø i deres synder. For dersom dere ikke tror at JEG ER, skal dere dø i deres synder.»
Dei spurde han: «Kven er du?» Jesus sa til dei: «Det eg heile tida har sagt dykk.
Da spurte de ham: «Hvem er du?» Jesus sa til dem: «Nettopp det jeg fra begynnelsen har sagt dere.»
Eg har mykje å seia om dykk og dømma. Men han som sende meg, er sannferdig, og det eg har høyrt frå han, det talar eg til verda.»
«Jeg har mye å si og dømme om dere. Men han som har sendt meg, er sannferdig, og det jeg har hørt fra ham, det forkynner jeg for verden.»
Dei skjøna ikkje at han tala til dei om Far.
De forstod ikke at han talte til dem om Faderen.
Så sa Jesus: «Når de har lyft opp Menneskesonen, då skal de skjøna at eg er den eg er, og at eg ikkje gjer noko av meg sjølv, men talar det Far har lært meg.
Så sa Jesus til dem: «Når dere har løftet opp Menneskesønnen, da skal dere forstå at JEG ER, og at jeg ikke gjør noe av meg selv, men taler slik Faderen har lært meg.
Og han som sende meg, er med meg. Han har ikkje late meg vera åleine, for eg gjer alltid det som er til hugnad for han.»
Han som har sendt meg, er med meg. Han har ikke latt meg bli alene, for jeg gjør alltid det som er etter hans vilje.»
Då han sa dette, trudde mange på han.
Da han sa dette, kom mange til tro på ham.
Jesus sa då til dei jødane som hadde kome til tru på han: «Om de blir verande i ordet mitt, er de verkeleg læresveinane mine.
Jesus sa da til de jødene som var kommet til tro på ham: «Hvis dere blir i mitt ord, er dere virkelig mine disipler.
Då skal de få kjenna sanninga, og sanninga skal gjera dykk frie.»
Da skal dere kjenne sannheten, og sannheten skal gjøre dere fri.»
Dei svara han: «Vi er Abrahams ætt og har aldri vore slavar for nokon. Korleis kan du då seia at vi skal bli frie?»
De svarte ham: «Vi er Abrahams ætt og har aldri vært slaver for noen. Hvordan kan du da si at vi skal bli fri?»
Jesus svara dei: «Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Kvar den som gjer synd, er slave under synda.
Jesus svarte dem: «Sannelig, sannelig, jeg sier dere: Hver den som gjør synd, er syndens slave.
Ein slave blir ikkje verande i huset for alltid, men Sonen blir der for alltid.
En slave blir ikke i huset for alltid, men Sønnen blir der for alltid.
Om Sonen gjer dykk frie, då blir de verkeleg frie.
Får Sønnen frigjort dere, da blir dere virkelig fri.
Eg veit at de er Abrahams ætt. Men de vil drepa meg fordi ordet mitt ikkje finn rom i dykk.
Jeg vet at dere er Abrahams ætt. Men dere vil drepe meg fordi mitt ord ikke får rom i dere.
Dei svara han: «Abraham er far vår.» Jesus sa til dei: «Var de Abrahams born, så gjorde de Abrahams gjerningar.
De svarte ham: «Vår far er Abraham.» Jesus sa til dem: «Var dere Abrahams barn, ville dere gjøre Abrahams gjerninger.
Men no vil de drepa meg, eit menneske som har tala sanninga til dykk, den eg høyrde frå Gud. Slikt gjorde ikkje Abraham.
Men nå vil dere drepe meg, et menneske som har fortalt dere sannheten jeg har hørt fra Gud. Slikt gjorde ikke Abraham.
De gjer gjerningane til far dykkar.» Dei sa til han: «Vi er ikkje fødde i hor. Vi har éin far, og det er Gud.»
Dere gjør deres fars gjerninger.» De sa til ham: «Vi er ikke født i hor. Vi har én far, Gud selv.»
Jesus sa til dei: «Var Gud far dykkar, så hadde de elska meg, for eg har gått ut frå Gud og kjem frå han. Eg er ikkje komen av meg sjølv, men han har sendt meg.
Jesus sa til dem: «Var Gud deres far, da ville dere elske meg, for jeg er utgått fra Gud og kommer fra ham. Jeg er ikke kommet av meg selv, men han har sendt meg.
Kvifor skjønar de ikkje det eg seier? Fordi de ikkje er i stand til å høyra ordet mitt.
Hvorfor forstår dere ikke det jeg sier? Fordi dere ikke kan høre mitt ord.
De har djevelen til far, og de vil gjera det far dykkar ønskjer. Han var ein mordar frå opphavet og har ikkje stått i sanninga, for det finst ikkje sanning i han. Når han lyg, talar han ut frå sitt eige, for han er ein løgnar og far til løgna.
Dere har djevelen til far, og dere vil gjøre det deres far begjærer. Han var en morder fra begynnelsen og står ikke i sannheten, for det er ingen sannhet i ham. Når han taler løgn, taler han av sitt eget, for han er en løgner og løgnens far.
Kven av dykk kan visa at eg har synda? Når eg talar sanning, kvifor trur de meg ikkje?
Hvem av dere kan overbevise meg om synd? Taler jeg sannhet, hvorfor tror dere meg ikke?
Den som er av Gud, høyrer Guds ord. Difor høyrer ikkje de, fordi de ikkje er av Gud.»
Den som er av Gud, hører Guds ord. Dere hører ikke, fordi dere ikke er av Gud.»
Jødane svara han: «Har ikkje vi rett når vi seier at du er ein samaritan og har ein vond ande?»
Jødene svarte ham: «Har vi ikke rett når vi sier at du er en samaritan og har en ond ånd?»
Jesus svara: «Eg har ingen vond ande, men eg ærar Far min, og de vanærar meg.
Jesus svarte: «Jeg har ingen ond ånd. Jeg ærer min Far, men dere vanærer meg.
Eg søkjer ikkje mi eiga ære. Det finst ein som søkjer henne og dømer.
Jeg søker ikke min egen ære. Det er én som søker den og dømmer.
Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Den som held fast på ordet mitt, skal aldri i æva sjå døden.»
Sannelig, sannelig, jeg sier dere: Den som holder fast på mitt ord, skal aldri i evighet se døden.»
Jødane sa til han: «No veit vi at du har ein vond ande. Abraham døydde, og profetane like eins, og du seier: 'Den som held fast på ordet mitt, skal aldri i æva smaka døden.'
Jødene sa til ham: «Nå vet vi at du har en ond ånd. Abraham døde, og profetene også, og du sier: 'Den som holder fast på mitt ord, skal aldri i evighet smake døden.'
Er du større enn Abraham, far vår, som døydde? Profetane døydde òg. Kven gjer du deg sjølv til?»
Er du større enn vår far Abraham, som døde? Profetene døde også. Hvem gjør du deg selv til?»
Jesus svara: «Om eg ærar meg sjølv, er æra mi ingenting. Det er Far min som ærar meg, han som de seier er Guden dykkar.
Jesus svarte: «Ærer jeg meg selv, er min ære ingenting. Det er min Far som ærer meg, han som dere sier er deres Gud.
De kjenner han ikkje, men eg kjenner han. Om eg sa at eg ikkje kjenner han, ville eg vera ein løgnar som de. Men eg kjenner han og held fast på ordet hans.
Dere har ikke kjent ham, men jeg kjenner ham. Dersom jeg sa at jeg ikke kjenner ham, ville jeg være en løgner som dere. Men jeg kjenner ham og holder fast på hans ord.
Abraham, far dykkar, jubla over å få sjå dagen min. Han såg han og gledde seg.»
Abraham, deres far, frydet seg over å skulle få se min dag. Han så den og gledet seg.»
Jesus sa til dei: «Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Før Abraham var, er eg.»
Jesus sa til dem: «Sannelig, sannelig, jeg sier dere: Før Abraham ble til, JEG ER.»
Då tok dei opp steinar for å kasta på han. Men Jesus løynde seg og gjekk ut av tempelet.
Da tok de opp steiner for å kaste på ham. Men Jesus skjulte seg og gikk ut av tempelet.
←→