FLOGVIT
.bible

MatteusKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster1 parallell i dette kapitlet
Lignelsen om den bortkomne sauenML

I Lukas er den del av trilogien om det tapte (sau, mynt, sønn).

Matteus(du leser)

10Sjå til at de ikkje foraktar ein einaste av desse små! For eg seier dykk: Englane deira i himmelen ser alltid andletet til Far min i himmelen.

11[For Menneskesonen er komen for å frelsa det som var fortapt.]

12vil han ikkje då lata dei nittiogni vera att i fjellet og gå av stad og leita etter den som er komen bort?

13Og om han finn han, sanneleg seier eg dykk: Då gleder han seg meir over den eine enn over dei nittiogni som ikkje gjekk seg vill.

14Slik er det heller ikkje viljen til Far dykkar i himmelen at ein einaste av desse små skal gå fortapt.

LukasLuk 15:1-7

1No kom alle tollarane og syndarane nær til han for å høyra han.

2Farisearane og dei skriftlærde murra og sa: «Denne mannen tek imot syndarar og et saman med dei.»

3Då fortalde han dei denne likninga:

4«Kven av dykk som har hundre sauer og mistar éin av dei, lèt ikkje dei nittini vera att i øydemarka og går av stad og leitar etter den som er bortkomen, til han finn han?

5Og når han har funne han, legg han han på skuldrene sine med glede.

6Og når han kjem heim, kallar han saman vener og grannar og seier til dei: 'Gled dykk med meg, for eg har funne sauen min som var bortkomen!'

7Eg seier dykk: Slik skal det vera meir glede i himmelen over éin syndar som vender om, enn over nittini rettferdige som ikkje treng omvending.

I same stunda kom læresveinane til Jesus og spurde: «Kven er den største i himmelriket?»
I samme stund kom disiplene til Jesus og spurte: «Hvem er så den største i himmelriket?»
Då kalla han til seg eit lite barn og sette det midt imellom dei.
Da kalte han til seg et barn og stilte det midt iblant dem,
Og han sa: «Sanneleg seier eg dykk: Om de ikkje vender om og blir som born, kjem de aldri inn i himmelriket.
og sa: «Sannelig, jeg sier dere: Hvis dere ikke vender om og blir som barn, kommer dere aldri inn i himmelriket.»
Den som audmjukar seg sjølv som dette barnet, han er den største i himmelriket.
Den som altså ydmyker seg som dette barnet, han er den største i himmelriket.
Og den som tek imot eit slikt lite barn i mitt namn, tek imot meg.
Og den som tar imot et slikt barn i mitt navn, tar imot meg.
Men den som lokkar ein av desse små som trur på meg, til fall – for han ville det vera betre om ein kvernstein vart hengd om halsen hans og han vart søkkt i havdjupet.
Men den som fører en av disse små som tror på meg, til fall, for ham var det bedre om en møllesten ble hengt om halsen hans og han ble senket i havets dyp.
Ve verda for det som lokkar til fall! For det som lokkar til fall, må koma, men ve det mennesket som det kjem gjennom!
Ve verden for det som fører til fall! For slikt må komme, men ve det mennesket som det kommer gjennom.
Om handa di eller foten din lokkar deg til fall, så hogg det av og kast det frå deg! Det er betre for deg å gå halt eller vanfør inn til livet enn å ha to hender eller to føter og bli kasta i den evige elden.
Om hånden eller foten din fører deg til fall, hugg den av og kast den fra deg. Det er bedre for deg å gå lemlestet eller halt inn til livet enn å ha begge hender og begge føtter og bli kastet i den evige ild.
Og om auget ditt lokkar deg til fall, så riv det ut og kast det frå deg! Det er betre for deg å gå einøygd inn til livet enn å ha to auge og bli kasta i helvetes eld.
Og om øyet ditt fører deg til fall, riv det ut og kast det fra deg. Det er bedre for deg å gå enøyd inn til livet enn å ha begge øynene og bli kastet i helvetes ild.
Sjå til at de ikkje foraktar ein einaste av desse små! For eg seier dykk: Englane deira i himmelen ser alltid andletet til Far min i himmelen.
Pass dere for å forakte en eneste av disse små! For jeg sier dere: Deres engler i himmelen ser alltid min himmelske Fars ansikt.
[For Menneskesonen er komen for å frelsa det som var fortapt.]
[For Menneskesønnen kom for å frelse det som var fortapt.]
vil han ikkje då lata dei nittiogni vera att i fjellet og gå av stad og leita etter den som er komen bort?
Hva mener dere? Om en mann har hundre sauer og én av dem går seg vill, vil han ikke da la de nittini være igjen i fjellet og gå og lete etter den som har gått seg vill?
Og om han finn han, sanneleg seier eg dykk: Då gleder han seg meir over den eine enn over dei nittiogni som ikkje gjekk seg vill.
Og om han finner den, sannelig, jeg sier dere: Da gleder han seg mer over den ene enn over de nittini som ikke gikk seg vill.
Slik er det heller ikkje viljen til Far dykkar i himmelen at ein einaste av desse små skal gå fortapt.
Slik er det heller ikke deres himmelske Fars vilje at én eneste av disse små skal gå fortapt.
Om bror din syndar mot deg, så gå og tal han til rettes medan de er åleine. Høyrer han på deg, har du vunne bror din tilbake.
Om din bror synder mot deg, gå til ham og tal ham til rette på tomannshånd. Hører han på deg, har du vunnet din bror tilbake.
Men høyrer han ikkje, så ta med deg ein eller to til, for kvar sak skal stadfestast av to eller tre vitne.
Men hører han ikke, ta da med deg én eller to andre, for at enhver sak skal stå fast ved to eller tre vitners ord.
Vil han ikkje høyra på dei, så sei det til forsamlinga. Og vil han ikkje høyra på forsamlinga heller, då skal han vera for deg som ein heidning eller ein tollar.
Nekter han å høre på dem, så si det til menigheten. Vil han heller ikke høre på menigheten, skal han være for deg som en hedning og en toller.
Sanneleg seier eg dykk: Alt det de bind på jorda, skal vera bunde i himmelen, og alt det de løyser på jorda, skal vera løyst i himmelen.
Sannelig, jeg sier dere: Alt dere binder på jorden, skal være bundet i himmelen, og alt dere løser på jorden, skal være løst i himmelen.
Atter seier eg dykk: Om to av dykk her på jorda blir samde om å be om noko, kva det så er, skal dei få det av Far min i himmelen.
Igjen, sannelig, jeg sier dere: Om to av dere her på jorden blir enige om å be om noe, hva det enn måtte være, skal de få det av min Far i himmelen.
For der to eller tre er samla i mitt namn, der er eg midt imellom dei.»
For hvor to eller tre er samlet i mitt navn, der er jeg midt iblant dem.»
Då gjekk Peter fram og spurde: «Herre, kor mange gonger skal eg tilgje bror min når han syndar mot meg? Så mykje som sju gonger?»
Da kom Peter til ham og spurte: «Herre, hvor mange ganger kan min bror synde mot meg, og jeg skal tilgi ham? Opptil sju ganger?»
Jesus svara: «Eg seier deg: Ikkje sju gonger, men sytti gonger sju.
Jesus sa til ham: «Jeg sier deg: Ikke sju ganger, men syttisju ganger.»
Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine.
Derfor er himmelriket å ligne med en konge som ville gjøre opp regnskapet med tjenerne sine.
Då han tok til med oppgjeret, vart ein mann ført fram som skulda han ti tusen talentar.
Da han begynte oppgjøret, ble en mann ført fram som skyldte ham ti tusen talenter.
Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast.
Han hadde ikke noe å betale med, og herren befalte at han skulle selges, sammen med konen og barna og alt han eide, så gjelden kunne bli betalt.
Då fall tenaren ned for føtene hans og bad: «Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman!»
Da kastet tjeneren seg ned for ham og bønnfalt ham: 'Ha tålmodighet med meg, så skal jeg betale deg alt sammen!'
Herren fekk inderleg medkjensle med tenaren, sleppte han fri og ettergav han gjelda.
Herren fikk inderlig medfølelse med denne tjeneren, lot ham gå og etterga ham gjelden.
Men då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip han, tok strupetak på han og sa: «Betal det du skuldar!»
Men da tjeneren gikk ut, traff han en av medtjenerne sine som skyldte ham hundre denarer. Han grep ham i strupen og sa: 'Betal tilbake det du skylder!'
Medtenaren fall ned og bad han: «Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg!»
Da kastet medtjeneren seg ned og bønnfalt ham: 'Ha tålmodighet med meg, så skal jeg betale deg!'
Men han ville ikkje. Han gjekk bort og kasta han i fengsel, der han skulle sitja til han hadde betalt gjelda.
Men han ville ikke. Han gikk av sted og fikk ham kastet i fengsel, der han skulle sitte til gjelden var betalt.
Då dei andre tenarane såg kva som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som hadde hendt.
Da de andre tjenerne så det som skjedde, ble de svært bedrøvet. De gikk til herren sin og fortalte ham alt som hadde hendt.
Då kalla herren han til seg og sa: «Du vonde tenar! Eg ettergav deg heile gjelda di fordi du bad meg om det.
Da kalte herren ham til seg og sa: 'Du onde tjener! Hele gjelden etterga jeg deg fordi du bønnfalt meg.
Burde ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?»
Burde ikke også du ha vist barmhjertighet mot din medtjener, slik jeg viste barmhjertighet mot deg?'
Og herren vart vreid og overgav han til fangevaktarane til han hadde betalt alt han skulda.
Og herren ble vred og overga ham til bødlene til han hadde betalt alt han skyldte.
Slik skal òg Far min i himmelen gjera med dykk om ikkje kvar og ein av dykk av hjartet tilgjev bror sin.»
Slik skal også min himmelske Far gjøre med dere, om ikke hver av dere av hjertet tilgir sin bror.»
←→