FLOGVIT
.bible

1. SamuelKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Då han var ferdig med å tala til Saul, vart sjela til Jonatan knytt til sjela til David. Jonatan elska han som seg sjølv.
Saul tok David til seg den dagen og lét han ikkje venda heim att til far sin.
Jonatan og David gjorde ei pakt med kvarandre, for Jonatan elska han som seg sjølv.
Jonatan tok av seg kappa han hadde på seg og gav henne til David, og likeins rustningen sin, sverdet sitt, bogen sin og beltet sitt.
David drog ut og hadde framgang i alt Saul sende han ut til. Saul sette han over krigsfolka, og det var til glede for heile folket og for tenarane til Saul.
kom kvinnene ut frå alle byane i Israel med song og dans for å møta kong Saul, med tamburinar, med glede og med trianglar.
Kvinnene song for kvarandre og sa: «Saul har slege sine tusen, og David sine titusen.»
Saul vart brennande harm, og dette ordet mishaga han. Han sa: «Dei har gjeve David titusen, men meg har dei berre gjeve tusen. No manglar han berre kongeriket!»
Frå den dagen av såg Saul på David med misunning.
Dagen etter kom ei vond ånd frå Gud over Saul, og han oppførte seg som ein profet inne i huset. David spela på strengeinstrumentet sitt som han brukte å gjera, og Saul hadde eit spyd i handa.
Saul kasta spydet og tenkte: «Eg skal naglia David til veggen!» Men David bøygde seg unna to gonger.
Saul vart redd David fordi Herren var med han, men hadde vike frå Saul.
Saul fjerna David frå seg og sette han til å vera hovding over tusen mann. David drog ut og inn framfor folket.
David hadde framgang i alt han gjorde, for Herren var med han.
Då Saul såg at han hadde stor framgang, vart han redd han.
Men heile Israel og Juda elska David, for han drog ut og inn framfor dei.
Saul sa til David: «Sjå, eg vil gje deg Merab, den eldste dotter mi, til kone. Ver berre ein tapper krigar for meg og før Herrens krigar!» For Saul tenkte: «Mi hand skal ikkje røra han, lat filistarane leggja hand på han.»
David sa til Saul: «Kven er eg, og kva er slekta mi, familien til far min i Israel, at eg skulle verta svigerson til kongen?»
Men då tida kom for å gje Merab, dotter til Saul, til David, vart ho gjeven til Adriel frå Mehola til kone.
No elska Mikal, dotter til Saul, David. Då dei fortalde Saul det, tykte han godt om det.
Saul tenkte: «Eg vil gje henne til han, så ho kan verta ei snare for han, og filistarane kan leggja hand på han.» Så sa Saul til David: «I dag kan du for andre gong verta svigerson min.»
Saul baud tenarane sine: «Tal i løynd til David og sei: 'Sjå, kongen likar deg, og alle tenarane hans er glade i deg. Vert no svigerson til kongen.'»
Tenarane til Saul tala desse orda til David. Men David sa: «Synest de det er ei lita sak å verta svigerson til kongen? Eg er ein fattig og ringakta mann.»
Tenarane til Saul fortalde han det og sa: «Dette var orda David sa.»
Saul sa: «Sei dette til David: 'Kongen ynskjer inga brudegåve, berre hundre førhud av filistarane, for å ta hemn over fiendane til kongen.'» Saul tenkte å få David til å falla for filistarane.
Då tenarane fortalde David desse orda, tykte David godt om å verta svigerson til kongen. Og dagane var enno ikkje ute,
drog David ut med mennene sine og slo to hundre filistarar. David kom med førhuda deira og la dei fram for kongen i fullt tal, så han kunne verta svigerson til kongen. Då gav Saul han Mikal, dotter si, til kone.
Saul såg og forstod at Herren var med David, og at Mikal, dotter hans, elska han.
Saul vart endå meir redd David, og Saul var fienden til David så lenge han levde.
Fyrstane til filistarane drog ut til strid, og kvar gong dei drog ut, hadde David større framgang enn alle tenarane til Saul, og namnet hans vart høgt æra.
←→