FLOGVIT
.bible

ApostelgjerninganeKapittel 24

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Fem dagar seinare kom øvstepresten Ananias ned med nokre av dei eldste og ein talar som heitte Tertullus. Dei la fram saka si mot Paulus for landshovdingen.
Då Paulus var kalla fram, byrja Tertullus med skuldingane og sa: «Gjennom deg har vi fått oppleva stor fred, og ved di omtanke er det gjort forbetringar for dette folket.
Dette tek vi imot alltid og alle stader med stor takksemd, høgvørde Feliks.
Men for ikkje å ta opp meir av tida di, bed eg deg høyra på oss ei kort stund i din velvilje.
Vi har funne at denne mannen er ein pestbyll som vekkjer opprør blant alle jødane i heile verda, og ein førar for nasarear-sekta.
Han prøvde òg å vanhelga tempelet, og difor greip vi han.
Men Lysias, kommandanten, kom og tok han frå oss med stor makt, og baud klagarane hans koma til deg.
Når du sjølv forhøyrer han, vil du kunna få greie på alt det vi skuldar han for.
Jødane slutta seg til og hevda at det var slik.
Då gav landshovdingen teikn til Paulus om at han kunne tala, og Paulus svara: «Eg veit at du i mange år har vore dommar for dette folket, og difor forsvarar eg meg med godt mot.
Du kan sjølv få stadfesta at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg drog opp til Jerusalem for å tilbe.
Dei fann meg ikkje i tempelet medan eg diskuterte med nokon eller samla ei folkemengd, verken i synagogane eller andre stader i byen.
Dei kan heller ikkje prova for deg det dei no skuldar meg for.
Men dette vedkjenner eg for deg: Etter Vegen, som dei kallar ei sekt, tener eg våre fedrar sin Gud. Eg trur alt som står skrive i lova og profetane.
Eg har det same håpet til Gud som dei sjølve har, at det skal koma ei oppstode for både rettferdige og urettferdige.
Difor legg eg alltid vinn på å ha eit reint samvit for Gud og menneske.
Etter mange år kom eg for å bringa almisser til folket mitt og bera fram offer.
Under dette fann dei meg i tempelet etter at eg hadde reinsa meg – utan folkemengd og utan uro.
Men nokre jødar frå Asia-provinsen burde ha vore her framfor deg for å koma med skuldingar, om dei hadde noko imot meg.
Eller lat desse sjølve seia kva urett dei fann då eg stod framfor Rådet,
anna enn dette eine eg ropa ut medan eg stod mellom dei: 'Det er for oppstoda av dei døde eg står for retten hjå dykk i dag.'»
Men Feliks utsette saka deira, for han kjende godt til Vegen, og sa: «Når kommandanten Lysias kjem ned, skal eg avgjera saka dykkar.»
Han gav offiseren ordre om å halda Paulus i varetekt, men gje han lettingar, og ikkje hindra nokon av vennene hans i å hjelpa han.
Nokre dagar seinare kom Feliks saman med kona si Drusilla, som var jødinne. Han sende bod på Paulus og høyrde han fortelja om trua på Kristus Jesus.
Men då Paulus tala om rettferd, sjølvkontroll og den komande domen, vart Feliks redd og sa: «Gå no! Når eg får tid, skal eg kalla deg til meg att.»
Samstundes vona han at Paulus skulle gje han pengar. Difor sende han ofte bod på han og talte med han.
Då det var gått to år, fekk Feliks Porkius Festus til etterfølgjar. Og fordi Feliks ville gjera jødane til lags, lét han Paulus verta sitjande i fengsel.
←→