FLOGVIT
.bible

2. MosebokKapittel 32

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då folket såg at Moses drygde med å koma ned frå fjellet, samla dei seg kring Aron og sa til han: «Kom, lag gudar for oss som kan gå føre oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp frå Egypt, vi veit ikkje kva som har hendt med han.»
Da folket så at Moses drøyde med å komme ned fra fjellet, samlet de seg omkring Aron og sa til ham: «Kom, lag guder for oss som kan gå foran oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp fra Egypt – vi vet ikke hva som har hendt med ham.»
Aron sa til dei: «Ta av gullringane som er i øyra på konene, sønene og døtrene dykkar, og kom til meg med dei.»
Aron sa til dem: «Ta av gullringene som konene, sønnene og døtrene deres har i ørene, og bring dem til meg.»
Han tok imot gullet frå dei, forma det med eit graveringsverktøy og laga ein støypt kalv. Då sa dei: «Dette er gudane dine, Israel, som førte deg opp frå Egypt!»
Han tok imot gullet fra dem, formet det med en meisel og laget en støpt kalv. Da sa de: «Dette er dine guder, Israel, som førte deg opp fra Egypt!»
Då Aron såg dette, bygde han eit altar framfor kalven. Og Aron ropa ut: «I morgon er det høgtid for Herren!»
Da Aron så dette, bygde han et alter foran kalven. Så kunngjorde Aron: «I morgen er det høytid for Herren!»
Dagen etter stod dei tidleg opp, ofra brennoffer og bar fram fredsoffer. Folket sette seg ned for å eta og drikka, og så reiste dei seg for å leika.
Dagen etter sto de tidlig opp, ofret brennoffer og bar fram fredsoffer. Folket satte seg ned for å spise og drikke, og deretter reiste de seg for å more seg.
Då sa Herren til Moses: «Gå ned, for folket ditt, som du førte opp frå Egypt, har vorte forderva.
Da sa Herren til Moses: «Gå ned, for folket ditt, som du førte opp fra Egypt, har handlet fordervet.
Dei har snøgt vendt seg bort frå den vegen eg baud dei å gå. Dei har laga seg ein støypt kalv, bøygd seg ned for han og ofra til han og sagt: 'Dette er gudane dine, Israel, som førte deg opp frå Egypt.'»
De har raskt veket av fra den veien jeg påla dem. De har laget seg en støpt kalv og tilbedt den og ofret til den og sagt: 'Dette er dine guder, Israel, som førte deg opp fra Egypt!'»
Herren sa til Moses: «Eg har sett dette folket, og sjå, det er eit stivnakka folk.
Herren sa til Moses: «Jeg har sett dette folket, og se, det er et stivnakket folk.
Lat meg no vera, så vreiden min kan loga mot dei og gjera ende på dei. Men deg vil eg gjera til eit stort folk.»
La meg nå være, så min vrede kan flamme opp mot dem og fortære dem. Men deg vil jeg gjøre til et stort folk.»
Men Moses bønfall Herren sin Gud og sa: «Herre, kvifor skal vreiden din loga mot folket ditt, som du førte ut frå Egypt med stor kraft og sterk hand?
Men Moses bønnfalt Herren sin Gud og sa: «Herre, hvorfor skal din vrede flamme opp mot ditt folk, som du førte ut av Egypt med stor kraft og sterk hånd?
Kvifor skal egyptarane få seia: 'Med vond vilje førte han dei ut, for å drepa dei i fjella og utrydda dei frå jorda'? Vend om frå den brennande vreiden din og angra det vonde du ville gjera mot folket ditt!
Hvorfor skal egypterne få si: 'Med ondt forsett førte han dem ut, for å drepe dem i fjellene og utslette dem fra jordens overflate'? Vend om fra din brennende vrede og angre den ulykken du har tenkt over ditt folk!
Hugs Abraham, Isak og Israel, tenarane dine, som du svor ved deg sjølv og sa til dei: 'Eg vil gjera etterkomarane dykkar talrike som stjernene på himmelen, og heile dette landet som eg har lova, vil eg gje til etterkomarane dykkar, og dei skal eiga det for alltid.'»
Husk Abraham, Isak og Israel, dine tjenere, som du sverget ved deg selv og sa til: 'Jeg vil gjøre deres ætt tallrik som stjernene på himmelen, og hele dette landet som jeg har talt om, vil jeg gi deres ætt, og de skal eie det for alltid.'»
Då angra Herren det vonde han hadde sagt han ville gjera mot folket sitt.
Da angret Herren det onde han hadde sagt han ville gjøre mot sitt folk.
Moses snudde seg og gjekk ned frå fjellet med dei to lovtavlene i handa. Tavlene var skrivne på begge sider, både på framsida og baksida var dei skrivne.
Moses snudde og gikk ned fra fjellet med vitnesbyrdets to tavler i hånden, tavler som var skrevet på begge sider – de var skrevet både på forsiden og baksiden.
Då Josva høyrde lyden av folket som ropa, sa han til Moses: «Det er krigslyd i leiren!»
Da Josva hørte lyden av folkets jubling, sa han til Moses: «Det er krigslarm i leiren!»
Men Moses svara: «Det er ikkje lyden av sigersrop, og det er ikkje lyden av nederlagsrop. Det er lyd av song eg høyrer.»
Men han svarte: «Det er ikke lyden av seierssang, og det er ikke lyden av nederlagsskrik. Det er lyden av sang jeg hører.»
Då han kom nær leiren og såg kalven og dansen, vart Moses brennande harm. Han kasta tavlene frå hendene og knuste dei ved foten av fjellet.
Da han nærmet seg leiren og fikk øye på kalven og dansen, flammet vreden opp i Moses. Han kastet tavlene fra seg og knuste dem ved foten av fjellet.
Han tok kalven dei hadde laga, brende han i eld og mol han til støv. Så strøydde han det over vatnet og lét israelittane drikka det.
Så tok han kalven de hadde laget, brente den i ilden og malte den til det ble fint pulver. Han strødde det utover vannet og lot israelittene drikke det.
Moses sa til Aron: «Kva har dette folket gjort mot deg, sidan du har ført så stor synd over dei?»
Moses sa til Aron: «Hva har dette folket gjort deg, siden du har ført så stor synd over dem?»
Aron svara: «Lat ikkje vreiden din loga, herre! Du veit sjølv korleis dette folket er, at det ligg til det vonde.
Aron svarte: «La ikke min herres vrede flamme opp! Du vet selv hvordan dette folket er, at det ligger til det onde.»
Dei sa til meg: 'Lag gudar for oss som kan gå føre oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp frå Egypt, vi veit ikkje kva som har hendt med han.'
De sa til meg: 'Lag guder for oss som kan gå foran oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp fra Egypt – vi vet ikke hva som har hendt med ham.'
Då sa eg til dei: 'Den som har gull, ta det av!' Dei gav det til meg, eg kasta det i elden, og ut kom denne kalven.»
Da sa jeg til dem: 'De som har gull, ta det av dere!' De ga det til meg, og jeg kastet det i ilden – og ut kom denne kalven.»
Moses såg at folket var blitt tøyleslaust, for Aron hadde late dei slå seg laus, til spott for fiendane deira.
Moses så at folket var tøylesløst, for Aron hadde sluppet dem løs, til spott for deres motstandere.
Moses stilte seg i porten til leiren og ropa: «Den som høyrer Herren til, kom hit til meg!» Då samla alle Levi-sønene seg kring han.
Moses stilte seg i leirporten og ropte: «Den som er for Herren, kom til meg!» Da samlet alle levittene seg hos ham.
Han sa til dei: «Så seier Herren, Israels Gud: Kvar mann skal festa sverdet ved hofta! Gå att og fram gjennom leiren, frå port til port, og drep kvar sin bror, kvar sin ven og kvar sin slektning!»
Han sa til dem: «Så sier Herren, Israels Gud: Hver mann skal spenne sverdet til hoften. Gå frem og tilbake gjennom leiren, fra port til port, og drep hver sin bror, hver sin venn og hver sin slektning.»
Levi-sønene gjorde som Moses sa, og den dagen fall det om lag tre tusen mann av folket.
Levittene gjorde som Moses sa, og den dagen falt omkring tre tusen mann av folket.
Moses sa: «Vig dykk i dag til teneste for Herren, for kvar mann har gått mot sin eigen son og sin eigen bror, så han kan gje dykk velsigning i dag.»
Moses sa: «Innvi dere i dag for Herren! For hver mann har gått mot sin sønn og sin bror, og han gir dere i dag velsignelse.»
Dagen etter sa Moses til folket: «De har gjort ei stor synd. No vil eg gå opp til Herren. Kanskje kan eg gjera soning for synda dykkar.»
Dagen etter sa Moses til folket: «Dere har syndet en stor synd. Men nå vil jeg gå opp til Herren; kanskje jeg kan gjøre soning for synden deres.»
Moses gjekk attende til Herren og sa: «Å, dette folket har gjort ei stor synd! Dei har laga seg gudar av gull.
Moses vendte tilbake til Herren og sa: «Å, dette folket har syndet en stor synd og laget seg en gud av gull.
Men tilgjev no synda deira! Og om ikkje, så stryk meg ut av boka di som du har skrive!»
Om du ville tilgi deres synd! Men hvis ikke, så stryk meg ut av boken du har skrevet.»
Herren sa til Moses: «Den som har synda mot meg, han vil eg stryka ut av boka mi.
Herren sa til Moses: «Den som har syndet mot meg, ham vil jeg stryke ut av min bok.
Gå no og før folket dit eg har sagt deg. Sjå, engelen min skal gå føre deg. Men den dagen eg krev dei til rekneskap, skal eg straffa dei for synda deira.»
Gå nå og led folket til det stedet jeg har sagt deg. Se, min engel skal gå foran deg. Men den dagen jeg hjemsøker, skal jeg hjemsøke dem for deres synd.»
←→