FLOGVIT
Tema
.bible

2. MosebokKapittel 32

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då folket såg at Moses drygde med å koma ned frå fjellet, samla dei seg kring Aron og sa til han: «Kom, lag gudar for oss som kan gå føre oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp frå Egypt, vi veit ikkje kva som har hendt med han.»
Aron sa til dei: «Ta av gullringane som er i øyra på konene, sønene og døtrene dykkar, og kom til meg med dei.»
Han tok imot gullet frå dei, forma det med eit graveringsverktøy og laga ein støypt kalv. Då sa dei: «Dette er gudane dine, Israel, som førte deg opp frå Egypt!»
Dagen etter stod dei tidleg opp, ofra brennoffer og bar fram fredsoffer. Folket sette seg ned for å eta og drikka, og så reiste dei seg for å leika.
Då sa Herren til Moses: «Gå ned, for folket ditt, som du førte opp frå Egypt, har vorte forderva.
Dei har snøgt vendt seg bort frå den vegen eg baud dei å gå. Dei har laga seg ein støypt kalv, bøygd seg ned for han og ofra til han og sagt: 'Dette er gudane dine, Israel, som førte deg opp frå Egypt.'»
Lat meg no vera, så vreiden min kan loga mot dei og gjera ende på dei. Men deg vil eg gjera til eit stort folk.»
Men Moses bønfall Herren sin Gud og sa: «Herre, kvifor skal vreiden din loga mot folket ditt, som du førte ut frå Egypt med stor kraft og sterk hand?
Kvifor skal egyptarane få seia: 'Med vond vilje førte han dei ut, for å drepa dei i fjella og utrydda dei frå jorda'? Vend om frå den brennande vreiden din og angra det vonde du ville gjera mot folket ditt!
Hugs Abraham, Isak og Israel, tenarane dine, som du svor ved deg sjølv og sa til dei: 'Eg vil gjera etterkomarane dykkar talrike som stjernene på himmelen, og heile dette landet som eg har lova, vil eg gje til etterkomarane dykkar, og dei skal eiga det for alltid.'»
Då angra Herren det vonde han hadde sagt han ville gjera mot folket sitt.
Moses snudde seg og gjekk ned frå fjellet med dei to lovtavlene i handa. Tavlene var skrivne på begge sider, både på framsida og baksida var dei skrivne.
Då Josva høyrde lyden av folket som ropa, sa han til Moses: «Det er krigslyd i leiren!»
Men Moses svara: «Det er ikkje lyden av sigersrop, og det er ikkje lyden av nederlagsrop. Det er lyd av song eg høyrer.»
Då han kom nær leiren og såg kalven og dansen, vart Moses brennande harm. Han kasta tavlene frå hendene og knuste dei ved foten av fjellet.
Han tok kalven dei hadde laga, brende han i eld og mol han til støv. Så strøydde han det over vatnet og lét israelittane drikka det.
Aron svara: «Lat ikkje vreiden din loga, herre! Du veit sjølv korleis dette folket er, at det ligg til det vonde.
Dei sa til meg: 'Lag gudar for oss som kan gå føre oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp frå Egypt, vi veit ikkje kva som har hendt med han.'
Han sa til dei: «Så seier Herren, Israels Gud: Kvar mann skal festa sverdet ved hofta! Gå att og fram gjennom leiren, frå port til port, og drep kvar sin bror, kvar sin ven og kvar sin slektning!»
Moses sa: «Vig dykk i dag til teneste for Herren, for kvar mann har gått mot sin eigen son og sin eigen bror, så han kan gje dykk velsigning i dag.»
Dagen etter sa Moses til folket: «De har gjort ei stor synd. No vil eg gå opp til Herren. Kanskje kan eg gjera soning for synda dykkar.»
Men tilgjev no synda deira! Og om ikkje, så stryk meg ut av boka di som du har skrive!»
Gå no og før folket dit eg har sagt deg. Sjå, engelen min skal gå føre deg. Men den dagen eg krev dei til rekneskap, skal eg straffa dei for synda deira.»
←→