FLOGVIT
.bible

JohannesKapittel 12

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster2 paralleller i dette kapitlet
Salvingen i BetaniaMMJ

Johannes identifiserer kvinnen som Maria, søsteren til Marta og Lasarus.

MatteusMatt 26:6-13

6Medan Jesus var i Betania, i huset til Simon den spedalske,

7kom det ei kvinne bort til han med ei alabastkrukke med dyr salve, og ho helte ho ut over hovudet hans medan han låg til bords.

8Då læresveinane såg det, vart dei harme og sa: «Kva skal dette sløseriet tena til?

9Denne salven kunne vore seld for mykje pengar og gjeve til dei fattige.»

10Men Jesus visste det og sa til dei: «Kvifor plagar de kvinna? Ho har gjort ei god gjerning mot meg.

11Dei fattige har de alltid hos dykk, men meg har de ikkje alltid.

12Då ho helte denne salven over kroppen min, gjorde ho det for å førebu meg til gravferda.

13Sanneleg seier eg dykk: Kvar enn dette evangeliet vert forkynt i heile verda, skal det som ho gjorde, òg forteljast til minne om henne.»

MarkusMark 14:3-9

3Medan han var i Betania, i huset til Simon den spedalske, og låg til bords, kom det ei kvinne med ein alabastkrukke med ekte, dyr nardussalve. Ho braut opp krukka og helte salven over hovudet hans.

4Nokre vart harme og sa seg imellom: «Kvifor dette sløseriet med salven?»

5«Denne salven kunne vore seld for meir enn tre hundre denarar og pengane gjevne til dei fattige.» Og dei gjekk hardt ut mot henne.

6Men Jesus sa: «Lat henne vera! Kvifor plagar de henne? Ho har gjort ei god gjerning mot meg.

7Dei fattige har de alltid hos dykk, og de kan gjera vel mot dei når de vil. Men meg har de ikkje alltid.

8Ho gjorde det ho kunne. Ho salva kroppen min på førehand til gravferda.

9Sanneleg seier eg dykk: Overalt i verda der evangeliet blir forkynt, skal det også forteljast om det ho gjorde, til minne om henne.»

Johannes(du leser)

1Seks dagar før påske kom Jesus til Betania, der Lasarus budde, han som Jesus hadde reist opp frå dei døde.

2Der heldt dei eit festmåltid for han. Marta stod for serveringa, og Lasarus var ein av dei som sat til bords saman med han.

3Då tok Maria eit pund ekte og svært dyr nardussalve, og salva føtene til Jesus og tørka dei med håret sitt. Heile huset vart fylt av dufta frå salven.

4Då sa Judas Iskariot, ein av læresveinane hans, han som seinare skulle svika han:

5«Kvifor vart ikkje denne salven seld for tre hundre denarar og pengane gjevne til dei fattige?»

6Dette sa han ikkje fordi han brydde seg om dei fattige, men fordi han var ein tjuv. Han hadde pengepungen og stal av det som vart lagt i han.

7Lat henne vera! Lat henne få gøyma det til gravferdsdagen min.

8Dei fattige har de alltid hos dykk, men meg har de ikkje alltid.»

Inntog i JerusalemMMLJ

Palmesøndag. Jesus rir inn i Jerusalem på et esel.

MatteusMatt 21:1-11

1Då dei nærma seg Jerusalem og kom til Betfage ved Oljeberget, sende Jesus to av læresveinane av stad

2og sa til dei: «Gå inn i landsbyen som ligg framfor dykk. Der skal de straks finna eit esel som står bunde, og ein fole saman med det. Løys dei og før dei til meg.

3Og om nokon seier noko til dykk, skal de svara: Herren har bruk for dei. Då sender han dei straks.»

4Dette hende for at det skulle oppfyllast, det som var tala gjennom profeten:

5«Sei til Sions dotter: Sjå, kongen din kjem til deg, audmjuk, ridande på eit esel, på folen til eit lastedyr.»

6Læresveinane gjekk av stad og gjorde som Jesus hadde sagt til dei.

7Dei henta eselet og folen og la kappene sine på dei, og han sette seg oppå.

8Ein stor folkemengd breidde kappene sine på vegen, andre hogg greiner av trea og strødde på vegen.

9Og folket som gjekk føre han og dei som følgde etter, ropa: «Hosianna, Davids son! Velsigna er han som kjem i Herrens namn! Hosianna i det høgste!»

10Då han kom inn i Jerusalem, vart det uro i heile byen, og dei spurde: «Kven er dette?»

11Og folket svara: «Det er profeten Jesus frå Nasaret i Galilea.»

MarkusMark 11:1-11

1Då dei nærma seg Jerusalem og kom til Betfage og Betania ved Oljeberget, sende han to av læresveinane sine av stad

2og sa til dei: «Gå inn i landsbyen som ligg framfor dykk. Med det same de kjem inn, vil de finna ein eselfole som er bunden, ein som ingen menneske enno har sete på. Løys han og før han hit.

3Og om nokon spør dykk: 'Kvifor gjer de dette?' så sei: 'Herren har bruk for han.' Då sender han folen straks hit att.»

4Dei gjekk av stad og fann ein eselfole som var bunden ved ei dør ute ved gata, og dei løyste han.

5Nokre av dei som stod der, sa til dei: «Kva gjer de? Kvifor løyser de folen?»

6Dei svara slik som Jesus hadde sagt, og då lét dei dei gå.

7Dei førte folen til Jesus og la kappene sine på han, og han sette seg opp på folen.

8Mange breidde kappene sine ut på vegen, og andre strødde lauvkvistar som dei hadde skore av på markene.

9Og dei som gjekk føre, og dei som følgde etter, ropa: «Hosianna! Velsigna er han som kjem i Herrens namn!

10Velsigna er det komande riket til vår far David! Hosianna i det høgste!»

11Han kom inn i Jerusalem og gjekk til tempelet. Der såg han seg omkring på alt, men sidan det alt var seint på dagen, gjekk han ut til Betania med dei tolv.

LukasLuk 19:28-44

28Etter at han hadde sagt dette, gjekk han vidare opp mot Jerusalem.

29Då han nærma seg Betfage og Betania ved det fjellet som heiter Oljeberget, sende han to av læresveinane i veg

30og sa: «Gå inn i landsbyen som ligg framfor dykk. Når de kjem inn der, vil de finna ein eselfole som står bunden, og som aldri noko menneske har sete på. Løys han og før han hit.

31Og om nokon spør dykk: 'Kvifor løyser de han?' skal de svara: 'Herren treng han.'»

32Dei som var utsende, gjekk av stad og fann det slik som han hadde sagt dei.

33Då dei løyste folen, spurde eigarane: «Kvifor løyser de folen?»

34Dei svara: «Herren treng han.»

35Så førte dei folen til Jesus, og dei la kappene sine på folen og hjelpte Jesus opp.

36Og medan han reid, breidde dei kappene sine på vegen.

37Då han nærma seg nedgangen frå Oljeberget, byrja heile flokken av læresveinar å gleda seg og lovsyngja Gud med høg røyst for alle dei undergjerningane dei hadde sett.

38Dei ropa: «Velsigna er han, kongen, som kjem i Herrens namn! Fred i himmelen og ære i det høgste!»

39Nokre av farisearane i folkemengda sa til han: «Meister, tal læresveinane dine til rette!»

40Han svara: «Eg seier dykk: Om desse teier, skal steinane ropa.»

41Då han kom nærare og såg byen, gret han over han.

42og sa: «Hadde du berre denne dagen kjent det som tener til fred! Men no er det løynt for augo dine.

43For det skal koma dagar over deg då fiendane dine kastar opp ein voll omkring deg, omringar deg og stengjer deg inne frå alle kantar.

44Dei skal slå deg og borna dine til jorda, og dei skal ikkje lata stein vera att på stein i deg, fordi du ikkje kjende tida då du vart gjesta.»

Johannes(du leser)

12Dagen etter fekk den store folkemengda som var komen til høgtida, høyra at Jesus var på veg til Jerusalem.

13Då tok dei palmegreiner og gjekk ut for å møta han, og dei ropa: «Hosianna! Velsigna er han som kjem i Herrens namn, Israels konge!»

14Jesus fann seg eit ungt esel og sette seg på det, slik det står skrive:

15«Ver ikkje redd, Sions dotter! Sjå, kongen din kjem, ridande på ein eselfole.»

16Dette skjøna ikkje læresveinane hans først, men då Jesus var herleggjord, då minntest dei at dette var skrive om han, og at dei hadde gjort dette mot han.

17Folkemengda som hadde vore med han då han ropa Lasarus ut av grava og reiste han opp frå dei døde, vitna om det.

18Det var difor folkemengda gjekk ut for å møta han, fordi dei hadde høyrt at han hadde gjort dette teiknet.

19Då sa farisearane til kvarandre: «De ser at de ikkje oppnår noko. Sjå, heile verda spring etter han!»

Seks dagar før påske kom Jesus til Betania, der Lasarus budde, han som Jesus hadde reist opp frå dei døde.
Der heldt dei eit festmåltid for han. Marta stod for serveringa, og Lasarus var ein av dei som sat til bords saman med han.
Då tok Maria eit pund ekte og svært dyr nardussalve, og salva føtene til Jesus og tørka dei med håret sitt. Heile huset vart fylt av dufta frå salven.
Dette sa han ikkje fordi han brydde seg om dei fattige, men fordi han var ein tjuv. Han hadde pengepungen og stal av det som vart lagt i han.
Lat henne vera! Lat henne få gøyma det til gravferdsdagen min.
Ein stor flokk av jødane fekk vita at Jesus var der, og dei kom ikkje berre for Jesus si skuld, men også for å sjå Lasarus, som han hadde reist opp frå dei døde.
Dagen etter fekk den store folkemengda som var komen til høgtida, høyra at Jesus var på veg til Jerusalem.
Då tok dei palmegreiner og gjekk ut for å møta han, og dei ropa: «Hosianna! Velsigna er han som kjem i Herrens namn, Israels konge!»
Dette skjøna ikkje læresveinane hans først, men då Jesus var herleggjord, då minntest dei at dette var skrive om han, og at dei hadde gjort dette mot han.
Då sa farisearane til kvarandre: «De ser at de ikkje oppnår noko. Sjå, heile verda spring etter han!»
Desse kom til Filip, som var frå Betsaida i Galilea, og bad han: «Herre, vi vil gjerne sjå Jesus.»
Filip kom og fortalde det til Andreas. Så kom Andreas og Filip og sa det til Jesus.
Jesus svara dei: «Timen er komen då Menneskesonen skal herleggjerast.
Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Om ikkje kveitekornet fell i jorda og døyr, vert det verande berre eitt korn. Men døyr det, gjev det mykje frukt.
Den som elskar livet sitt, mistar det. Men den som hatar livet sitt i denne verda, skal ta vare på det til evig liv.
Den som vil tena meg, må følgja meg. Der eg er, der skal også tenaren min vera. Den som tener meg, skal Far min æra.
No er sjela mi djupt uroa. Kva skal eg seia? Far, frels meg frå denne timen? Nei, det er difor eg er komen til denne timen.
Far, herleggjer namnet ditt!» Då kom det ei røyst frå himmelen: «Eg har herleggjort det, og eg skal herleggjera det på nytt.»
No går det dom over denne verda. No skal herskaren over denne verda kastast ut.
Dette sa han for å visa kva slags død han skulle døy.
Folkemengda svara han: «Vi har høyrt i lova at Messias skal vera til evig tid. Korleis kan du då seia at Menneskesonen må lyftast opp? Kven er denne Menneskesonen?»
Gå medan de har lyset, så ikkje mørkret skal overmanna dykk. Den som går i mørkret, veit ikkje kvar han er på veg.
Tru på lyset medan de har lyset, så de kan verta born av lyset.» Då Jesus hadde sagt dette, gjekk han bort og gøymde seg for dei.
Endå han hadde gjort så mange teikn framfor dei, trudde dei ikkje på han.
Slik skulle det oppfyllast, det ordet profeten Jesaja sa: «Herre, kven trudde bodskapen vår? Og for kven vart Herrens arm openberra?»
Difor kunne dei ikkje tru, for Jesaja sa også:
«Han har blinda auga deira og forherda hjarta deira, så dei ikkje ser med auga og forstår med hjarta og vender om, så eg kan lækja dei.»
Dette sa Jesaja fordi han såg herlegdomen hans og tala om han.
Likevel var det mange, jamvel av rådsherrane, som trudde på han. Men på grunn av farisearane vedkjende dei seg ikkje til det, så dei ikkje skulle verta utstøytte frå synagogen.
Men Jesus ropa ut: «Den som trur på meg, trur ikkje på meg, men på han som sende meg.
Og den som ser meg, ser han som sende meg.
Eg har kome som lys til verda, så ingen som trur på meg, skal vera i mørkret.
Den som høyrer orda mine og ikkje tek vare på dei, han dømer ikkje eg. For eg kom ikkje for å døma verda, men for å frelsa verda.
Den som avviser meg og ikkje tek imot orda mine, har ein som dømer seg: Ordet eg har tala, det skal døma han på den siste dagen.
Far som sende meg, han har gjeve meg påbod om kva eg skal seia og tala.
Og eg veit at bodet hans er evig liv. Det eg talar, talar eg slik Far har sagt meg.»
←→