FLOGVIT
Tema
.bible

RomerneKapittel 11

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Jeg spør da: Har Gud forkastet sitt folk? Absolutt ikke! For jeg er selv israelitt, av Abrahams ætt, fra Benjamins stamme.
Så spør eg: Har Gud støytt frå seg folket sitt? På ingen måte! For eg er sjølv israelitt, av Abrahams ætt, av Benjamins stamme.
Gud har ikke forkastet sitt folk som han kjente på forhånd. Eller vet dere ikke hva Skriften sier om Elia, hvordan han klager til Gud over Israel?
Gud har ikkje støytt frå seg folket sitt, det folket han kjende frå før. Eller veit de ikkje kva Skrifta seier om Elia, korleis han klagar til Gud mot Israel:
«Herre, de har drept dine profeter og revet ned dine altere. Jeg er den eneste som er igjen, og de står meg etter livet.»
«Herre, profetane dine har dei drepe, altara dine har dei rive ned. Eg åleine er att, og no står dei meg etter livet.»
Men hva svarer Gud ham? «Jeg har holdt syv tusen menn tilbake for meg selv, som ikke har bøyd kne for Baal.»
Men kva svarar guddomsordet han? «Eg har spart sju tusen mann åt meg sjølv, som ikkje har bøygd kne for Baal.»
Slik er det også i vår tid en rest igjen, utvalgt av nåde.
På same måten finst det òg i vår tid ein rest som er utvald av nåde.
Men er det av nåde, er det ikke lenger av gjerninger. For da ville nåden ikke lenger være nåde.
Men er det av nåde, så er det ikkje lenger av gjerningar. Elles ville nåden ikkje lenger vera nåde.
Hva så? Det Israel søker etter, har de ikke oppnådd. Men de utvalgte har oppnådd det, og de andre ble forherdet.
Kva så? Det Israel søkjer, har dei ikkje oppnådd. Men dei utvalde har oppnådd det. Dei andre vart forherde,
Som det står skrevet: «Gud ga dem en sløvhetens ånd, øyne som ikke ser og ører som ikke hører, helt til denne dag.»
slik det står skrive: «Gud gav dei ei sløvingsånd, augo som ikkje ser, og øyre som ikkje høyrer, heilt til denne dag.»
Og David sier: «La deres bord bli en snare og en felle, en snublestein og en gjengjeldelse for dem.»
Og David seier: «Lat bordet deira bli til snare og felle, til snublestein og gjengjeld for dei.
«La deres øyne bli formørket så de ikke kan se, og bøy deres rygg for alltid.»
Lat augo deira formørkast så dei ikkje ser, og bøy ryggen deira for alltid.»
Jeg spør da: Snublet de for å falle fullstendig? Absolutt ikke! Men ved deres fall har frelsen kommet til hedningene, for å gjøre dem sjalu.
Så spør eg: Snubla dei for å falla heilt? På ingen måte! Men ved fallet deira kom frelsa til heidningane, for å gjera dei misunnelege.
Men hvis deres fall betyr rikdom for verden, og deres tap betyr rikdom for hedningene, hvor mye mer vil ikke da deres fulle antall bety!
Når no fallet deira er rikdom for verda, og tapet deira er rikdom for heidningfolka, kor mykje meir vil ikkje då fulltalet deira vera!
Til dere hedninger sier jeg: Så lenge jeg er apostel for hedningene, priser jeg min tjeneste.
Det er til dykk heidningar eg talar. Så lenge eg er apostel for heidningane, ærar eg tenesta mi,
Kanskje kan jeg vekke sjalusi hos mitt eget folk og frelse noen av dem.
om eg kanskje kan gjera mitt eige folk misunnelege og frelsa nokre av dei.
For hvis deres forkastelse betyr forsoning for verden, hva vil da deres gjenopptagelse bety annet enn liv fra de døde?
For når det at dei vart forkasta, førte til forsoning for verda, kva vil då det bli at dei blir mottekne att, om ikkje liv av døde?
Om førstegrøden er hellig, er også hele deigen hellig. Og om roten er hellig, er også grenene hellige.
Er førstegrøda heilag, er heile deigen det òg. Og er rota heilag, er greinene det òg.
Men om noen av grenene ble brutt av, og du som er en vill oljekvist, ble podet inn blant dem og fikk del i oliventreets fete rot,
Men om nokre av greinene vart brotne av, og du som er ei vill oljegrein, vart poda inn blant dei og fekk del i den feite rota på oliventreet,
da skal du ikke hovere over grenene. Men hvis du hoverer: Det er ikke du som bærer roten, men roten som bærer deg.
så hovmod deg ikkje over greinene! Men om du gjer det: Det er ikkje du som ber rota, men rota som ber deg.
Du vil kanskje si: «Grener ble brutt av for at jeg skulle bli podet inn.»
Kanskje du seier: «Greinene vart brotne av for at eg skulle bli poda inn.»
Vel og bra. De ble brutt av på grunn av vantro, og du står ved tro. Vær ikke hovmodig, men frykt!
Det er sant. Ved vantru vart dei brotne av, og du står ved tru. Ver ikkje hovmodig, men ottast!
For sparte ikke Gud de naturlige grenene, vil han heller ikke spare deg.
For sparte ikkje Gud dei naturlege greinene, vil han heller ikkje spara deg.
Se altså Guds godhet og strenghet: Strenghet mot dem som falt, men Guds godhet mot deg, om du blir i hans godhet. Ellers vil også du bli hugget av.
Sjå då Guds godleik og strengleik: Strengleik mot dei som fall, men Guds godleik mot deg, dersom du held fram i hans godleik. Elles blir du òg hoggen av.
Og de andre, hvis de ikke fortsetter i vantro, vil bli podet inn igjen. For Gud har makt til å pode dem inn igjen.
Og dei andre vil òg bli poda inn, om dei ikkje held fram i vantrua. For Gud har makt til å poda dei inn att.
For ble du hugget av fra det ville oliventreet du av naturen tilhørte, og mot naturen podet inn i et edelt oliventre, hvor mye mer skal ikke da disse naturlige grenene bli podet inn i sitt eget oliventre!
For vart du hoggen av frå det ville oliventreet du av naturen høyrde til, og mot naturen poda inn i eit godt oliventre, kor mykje meir skal ikkje då dei naturlege greinene bli poda inn att i sitt eige oliventre!
Søsken, jeg vil ikke at dere skal være uvitende om denne hemmeligheten, så dere ikke blir kloke i egne øyne: En delvis forherdelse har rammet Israel inntil hedningene i fullt tall har kommet inn.
Brør, eg vil ikkje at de skal vera uvitande om denne løyndomen, så de ikkje skal vera sjølvkloke: Forherding har delvis kome over Israel, heilt til fulltalet av heidningane har kome inn.
Og slik skal hele Israel bli frelst, som det står skrevet: «Fra Sion skal Befrieren komme, han skal vende bort ugudelighet fra Jakob.»
Og slik skal heile Israel bli frelst, som det står skrive: «Frå Sion skal friaren koma, han skal venda gudløysa bort frå Jakob.»
«Og dette er min pakt med dem, når jeg tar bort deres synder.»
«Og dette er mi pakt med dei, når eg tek bort syndene deira.»
Når det gjelder evangeliet, er de fiender for deres skyld. Men når det gjelder utvelgelsen, er de elsket for fedrenes skyld.
Når det gjeld evangeliet, er dei fiendar for dykkar skuld. Men når det gjeld utveljinga, er dei elska for fedrane si skuld.
For Guds nådegaver og kall kan ikke tas tilbake.
For Guds nådegåver og kall kan ikkje takast tilbake.
For slik dere en gang var ulydige mot Gud, men nå har fått barmhjertighet ved deres ulydighet,
For liksom de ein gong var ulydige mot Gud, men no har fått miskunn på grunn av deira ulydnad,
slik har også disse nå vært ulydige, for at de også selv skal få barmhjertighet ved den barmhjertighet som er vist dere.
slik har no òg desse vore ulydige mot den miskunn de har fått, for at dei no òg skal få miskunn.
For Gud har innesluttet alle under ulydighet, for å kunne vise barmhjertighet mot alle.
For Gud har innestengd alle i ulydnad, så han kunne miskunna alle.
Å, dyp av rikdom og visdom og kunnskap hos Gud! Hvor uransakelige hans dommer er, og hvor usporlige hans veier!
Å, for eit djup av rikdom og visdom og kunnskap hos Gud! Kor uransakelege hans domar er, og kor ugranskande hans vegar!
For hvem har kjent Herrens sinn? Eller hvem har vært hans rådgiver?
For kven har kjent Herrens sinn? Eller kven har vore rådgjevaren hans?
Eller hvem har gitt ham noe først, så han skulle få noe tilbake?
Eller kven har gjeve han noko først, så han skulle få vederlag?
For av ham og ved ham og til ham er alle ting. Ham tilhører æren i evighet! Amen.
For av han og ved han og til han er alle ting. Han vere æra i all æve! Amen.
←→