FLOGVIT
.bible

HoseaKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Når jeg vil lege Israel, åpenbares Efraims synd og Samarias ondskap. For de driver med svik, tyven bryter inn, og røverbanden plyndrer på gaten.
Når eg vil lækja Israel, då vert skulda til Efraim avdekt og vondskapen i Samaria. For dei driv med svik, tjuven bryt seg inn, og røvarflokkar herjar ute på gata.
De tenker ikke i sitt hjerte at jeg husker all deres ondskap. Nå omringer deres gjerninger dem, de ligger åpent for mitt ansikt.
Dei tenkjer ikkje i hjarta sitt at eg hugsar all vondskapen deira. No omringar gjerningane deira dei, dei ligg ope framfor andletet mitt.
Med sin ondskap gleder de kongen, og med sine løgner gleder de stormennene.
Med vondskapen sin gleder dei kongen, og med lygna si gleder dei fyrstane.
Alle er de ekteskapsbrytere, lik en ovn som bakeren har fyrt opp. Han slutter å røre fra deigen er eltet til den er hevet.
Alle saman er horkarar, dei er som ein omn som bakaren har fyrt opp. Han sluttar å maka elden frå han har elta deigen til han er gjæra.
På vår konges dag ble stormennene syke av heten fra vin. Han rakte ut hånden til spottere.
På dagen til kongen vår vert fyrstane sjuke av glød frå vin. Han rekte ut handa si til spottarane.
For deres hjerte er som en ovn mens de ligger på lur. Hele natten sover deres baker, om morgenen flammer den opp som luende ild.
For dei kjem nær med hjarta sitt som ein omn medan dei ligg på lur. Heile natta søv bakaren deira, om morgonen brenn det som logande eld.
Alle brenner de som en ovn og fortærer sine dommere. Alle deres konger er falt, ingen av dem roper til meg.
Alle saman vert heite som ein omn og sluker domarane sine. Alle kongane deira har falle, ingen av dei ropar til meg.
Efraim blander seg med folkene. Efraim er som en kake som ikke er snudd.
Efraim blandar seg med folka. Efraim er som ei kake som ikkje er snudd.
Fremmede fortærer hans kraft, men han vet det ikke. Grå hår er strødd på ham, men han vet det ikke.
Framande et opp krafta hans, men han skjønar det ikkje. Grått hår har spreidd seg på han, men han veit det ikkje.
Israels stolthet vitner mot ham. De vender ikke om til Herren sin Gud og søker ham ikke, tross alt dette.
Israels hovmod vitnar mot han. Dei vender ikkje om til Herren, sin Gud, og dei søkjer han ikkje trass i alt dette.
Efraim er som en due, enfoldig og uten forstand. De roper til Egypt, de går til Assur.
Efraim er som ei due, lettlurt og utan vit. Dei ropar på Egypt, dei går til Assyria.
Når de går, brer jeg ut mitt nett over dem. Som himmelens fugler drar jeg dem ned. Jeg tukter dem slik det er kunngjort for deres menighet.
Når dei går, skal eg kasta garnet mitt over dei. Som fuglane under himmelen skal eg draga dei ned. Eg skal tukta dei slik det er forkynt for forsamlinga deira.
Ve dem, for de har flyktet fra meg! Ødeleggelse over dem, for de har gjort opprør mot meg! Jeg ville løse dem ut, men de taler løgn om meg.
Ve over dei, for dei har flykta frå meg! Øydelegging over dei, for dei har gjort opprør mot meg! Eg ville løysa dei ut, men dei tala løgn om meg.
De roper ikke til meg av hjertet, men jamrer på sine leier. For korn og vin skjærer de seg, men fra meg vender de seg bort.
Dei ropar ikkje til meg av hjarta, men dei jamrar seg på sengene sine. For korn og ny vin ritar dei seg, dei set seg opp mot meg.
Jeg lærte dem opp og styrket deres armer, men mot meg tenker de ondt.
Eg tukta dei og styrkte armane deira, men mot meg tenkjer dei ut vondt.
De vender om, men ikke oppover. De er som en sviktende bue. Deres stormenn skal falle for sverdet på grunn av sin rasende tunge. Dette blir til spott for dem i Egypt.
Dei vender om, men ikkje til det høge. Dei er som ein boge som svik. Fyrstane deira skal falla for sverd på grunn av den frekke tunga deira. Dette skal verta til spott for dei i Egypt.
←→