HoseaKapittel 11

Da Israel var ung, elsket jeg ham, og fra Egypt kalte jeg min sønn.
Då Israel var ung, elska eg han, og frå Egypt kalla eg son min.
Jo mer de ble kalt, desto mer gikk de bort. De ofret til Ba'al-gudene og brente røkelse for utskårne bilder.
Dei kalla på dei, men dei gjekk bort frå dei. Dei ofra til Ba'al-gudane og brende røykjelse for utskorne bilete.
Det var jeg som lærte Efraim å gå og tok dem opp i mine armer, men de forsto ikke at jeg helbredet dem.
Det var eg som lærte Efraim å gå og tok han opp på armane mine, men dei forstod ikkje at eg lækte dei.
Med menneskelige bånd dro jeg dem, med kjærlighetens tau. Jeg var for dem som en som letter åket over deres kjever, og jeg bøyde meg ned til ham og ga ham mat.
Med menneskelege band drog eg dei, med kjærleikens reip. Eg var for dei som ein som lyfter åket frå kjakane deira, og eg bøygde meg ned til han og gav han mat.
Han skal ikke vende tilbake til Egypt, men Assur skal være hans konge, fordi de nektet å vende om.
Dei skal ikkje venda attende til landet Egypt, men Assur skal vera kongen deira, for dei nekta å venda om.
Sverdet skal rase i hans byer og tilintetgjøre hans portbommer, og det skal fortære dem på grunn av deres planer.
Sverdet skal rasa i byane deira og øydeleggja bommane deira og fortæra dei på grunn av planane deira.
Mitt folk er fast bestemt på å falle fra meg. De roper til Den Høyeste, men ingen av dem opphøyer ham.
Folket mitt held fast ved fråfallet frå meg. Dei ropar til Den Høgste, men ingen reiser seg opp.
Hvordan kan jeg gi deg opp, Efraim? Hvordan kan jeg overgi deg, Israel? Hvordan kan jeg gjøre deg som Adma, behandle deg som Sebojim? Mitt hjerte vender seg i meg, all min medlidenhet er vakt.
Korleis kan eg gje deg opp, Efraim? Korleis kan eg overgje deg, Israel? Korleis kan eg gjera deg som Adma, gjera deg lik Sebojim? Hjartet mitt vender seg i meg, all mi medkjensle vert vekt.
Jeg vil ikke fullbyrde min brennende vrede, jeg vil ikke igjen ødelegge Efraim. For jeg er Gud og ikke et menneske, Den Hellige midt iblant dere, og jeg vil ikke komme inn i byen for å ødelegge.
Eg vil ikkje fullføra min brennande vreide, eg vil ikkje igjen øydeleggja Efraim. For eg er Gud og ikkje eit menneske, Den Heilage midt iblant deg, og eg kjem ikkje i vreide.
De skal følge Herren, han som brøler som en løve. Ja, han skal brøle, og hans barn skal komme skjelvende fra vest.
Dei skal følgja Herren. Han skal brøla som ei løve. Ja, han skal brøla, og borna skal koma skjelvande frå vest.
Skjelvende skal de komme som fugler fra Egypt, som duer fra Assurs land. Og jeg skal la dem bo i sine hjem, sier Herren.
Dei skal koma skjelvande som fuglar frå Egypt og som duer frå landet Assur. Og eg skal la dei bu i heimane sine, seier Herren.