FLOGVIT
.bible

HoseaKapittel 9

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Gled deg ikke, Israel, juble ikke som de andre folk! For du har drevet hor, bort fra din Gud. Du har elsket skjøgelønn på alle treskeplasser.
Gled deg ikkje, Israel, jubla ikkje som andre folk! For du har vore utru mot din Gud. Du har elska horeløn på alle treskjeplassane.
Treskeplass og vinpresse skal ikke mette dem, og mosten skal svikte dem.
Treskjeplass og vinpresse skal ikkje gje dei mat, og den nye vinen skal svikte dei.
De skal ikke bli boende i Herrens land. Efraim skal vende tilbake til Egypt, og i Assyria skal de spise uren mat.
Dei skal ikkje få bu i Herrens land. Efraim må attende til Egypt, og i Assyria skal dei eta urein mat.
De skal ikke utøse vin som drikkoffer for Herren, og deres slaktoffer skal ikke behage ham. Det blir som sørgebrød for dem – alle som spiser av det, blir urene. For deres brød er bare for dem selv, det kommer ikke inn i Herrens hus.
Dei skal ikkje ausa ut vin som offer til Herren, og offera deira skal ikkje vera han til hugnad. Maten deira blir som sørgjebrød for dei; alle som et av han, blir ureine. For maten deira er berre for dei sjølve, han kjem ikkje inn i Herrens hus.
Hva vil dere gjøre på høytidsdagen, på Herrens festdag?
Kva vil de gjera på høgtidsdagen, på Herrens festdag?
For se, de drar bort fra ødeleggelsen. Egypt skal samle dem, Memfis skal begrave dem. Nesler skal overta deres skatter av sølv, torner skal fylle deres telt.
Sjå, om dei flyr frå øydelegginga – Egypt skal samla dei, Memfis skal gravleggja dei. Nesler skal ta over sølvskattane deira, tornebuskar skal fylla telta deira.
Straffens dager er kommet, gjengjeldelsens dager er kommet – Israel skal få kjenne det! Profeten er en dåre, åndens mann er gal! For din misgjerning er stor og fiendskapet sterkt.
Oppgjersdagane kjem, vedergjeldsens dagar kjem – Israel skal få kjenna det! Profeten er ein narr, åndsmannen er galen – på grunn av di store skuld og det store hatet mot deg.
Efraim speider sammen med min Gud – en profet. Men en fuglefangersnare er på alle hans veier, fiendskap i hans Guds hus.
Efraim held vakt saman med min Gud – men profeten, det er fuglefangarsnarer på alle vegane hans, fiendskap i hans Guds hus.
De har sunket dypt i fordervelse som i Gibeas dager. Han skal huske deres skyld, han skal straffe deres synder.
Dei har gjort seg djupt skuldige, som i Gibeas dagar. Han skal minnast skulda deira og straffa syndene deira.
Som druer i ørkenen fant jeg Israel, som tidlig frukt på fikentreet så jeg deres fedre. Men de kom til Baal-Peor og viet seg til skammen, og de ble like avskyelige som det de elsket.
Som druer i øydemarka fann eg Israel. Som tidlege fiken på fikentreet såg eg fedrane dykkar. Men då dei kom til Baal-Peor, vigde dei seg til skamma og vart like avskyelege som det dei elska.
Efraims herlighet skal fly bort som en fugl – ingen fødsel, ikke svangerskap, ikke unnfangelse.
Efraims herlegdom skal flyga bort som ein fugl – inga fødsel, ikkje svangerskap, ikkje unnfanging.
Selv om de fostrer opp sine barn, skal jeg gjøre dem barnløse, uten et menneske igjen. Ja, ve også over dem når jeg vender meg fra dem!
Sjølv om dei fostrar opp borna sine, skal eg ta dei frå dei før dei blir vaksne. Ja, ve dei når eg vender meg frå dei!
Efraim, slik jeg så det, var som Tyros, plantet på en vakker eng. Men Efraim må føre sine barn ut til slakteren.
Efraim, slik eg såg det, var planta på ei grøn eng som Tyrus. Men no må Efraim føra borna sine ut til drapsmannen.
Gi dem, Herre – hva skal du gi dem? Gi dem ufruktbart morsliv og uttørkede bryster!
Gjev dei, Herre – kva skal du gje dei? Gjev dei morsliv som kastar foster, og bryst utan mjølk!
All deres ondskap skjedde i Gilgal, for der begynte jeg å hate dem. På grunn av deres onde gjerninger skal jeg drive dem ut av mitt hus. Jeg vil ikke fortsette å elske dem, alle deres ledere er opprørere.
All vondskapan deira starta i Gilgal, der tok eg til å hata dei. For dei vonde gjerningane deira vil eg driva dei ut av huset mitt. Eg vil ikkje elska dei lenger, alle leiarane deira er opprørarar.
Efraim er slått, deres rot er tørket bort, de bærer ingen frukt. Selv om de føder barn, skal jeg drepe deres dyrebare livsfrukt.
Efraim er nedslegen, rota deira er tørka ut, dei ber inga frukt. Sjølv om dei fødde born, ville eg drepa dei dyrebare som kom frå morsliv.
Min Gud skal forkaste dem fordi de ikke hørte på ham. De skal flakke om blant folkeslagene.
Min Gud skal forkasta dei, for dei har ikkje lyda han. Dei skal bli omvandrande mellom folkeslaga.
←→