FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 12

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Den som elsker veiledning, elsker kunnskap, men den som hater irettesettelse, er dum.
Den som elskar rettleiing, elskar kunnskap, men den som hatar tilrettevising, er uforstandig.
En god mann får velvilje fra Herren, men en mann med onde planer dømmer han skyldig.
Ein god mann vinn velvilje hos Herren, men ein som legg vonde planar, dømer han skuldig.
Et menneske står ikke fast ved ondskap, men de rettferdiges rot skal ikke rokkes.
Ingen får fotfeste ved vondskap, men rota til dei rettferdige skal ikkje rokkast.
En dyktig kvinne er sin manns krone, men en som gjør ham til skamme, er som råte i hans knokler.
Ei dugande kone er ei krone for mannen sin, men ei som valdar skam, er som rotne i beina hans.
De rettferdiges tanker er rettskafne, de ugudeliges råd er svik.
Tankane til dei rettferdige er rette, men råda frå dei ugudelege er svik.
De ugudeliges ord er et bakhold for blod, men de oppriktiges munn redder dem.
Orda til dei ugudelege er eit bakhaldsangrep for blod, men munnen til dei rettvise bergar dei.
De ugudelige styrtes og er ikke mer, men de rettferdiges hus blir stående.
Dei ugudelege vert styrta og er ikkje meir, men huset til dei rettferdige står fast.
En mann prises etter sin forstand, men den med forvrengt sinn blir foraktet.
Ein mann vert rosa etter vitet sitt, men den som har eit forvrengt hjarte, vert forakta.
Bedre å være ringeaktet og ha en tjener, enn å skryte av seg selv og mangle brød.
Betre å vera lite akta, men ha ein tenar, enn å gjera seg stor og mangla brød.
En rettferdig kjenner sitt dyrs behov, men de ugudeliges barmhjertighet er grusom.
Den rettferdige tek seg av dyra sine, men sjølv medkjensla til dei ugudelege er grufull.
Den som dyrker sin jord, får nok brød, men den som jager etter tomhet, mangler forstand.
Den som dyrkar jorda si, får nok brød, men den som jagar etter tomme ting, manglar vit.
Den ugudelige begjærer de ondes bytte, men de rettferdiges rot gir frukt.
Den ugudelege trår etter bytet til vonde menn, men rota til dei rettferdige ber frukt.
I leppenes synd er en ond snare, men den rettferdige slipper ut av trengselen.
I leppesynd ligg ei vond snare, men den rettferdige slepp ut or trengsla.
Av munnens frukt mettes en mann med godt, og det et menneskes hender gjør, får han tilbake.
Av frukta frå munnen sin vert ein mann metta med godt, og det hendene hans gjer, kjem attende til han.
Dårens vei er rett i hans egne øyne, men den som lytter til råd, er vis.
Dåren meiner vegen hans er rett, men den som er vis, lyttar til råd.
Dårens sinne merkes straks, men den kloke skjuler fornærmelsen.
Dåren viser sinnet sitt med ein gong, men den kloke løyner skam.
Den som taler sannhet, vitner rettferdig, men et falskt vitne taler svik.
Den som talar sanning, legg fram det som er rett, men eit falskt vitne talar svik.
Den som taler tankeløst, sårer som sverdstikk, men de vises tunge leger.
Det finst dei som talar tankelaust, som sverdstøyt, men tunga til dei vise lækjer.
Sannferdige lepper består for evig, men løgntungen bare et øyeblikk.
Sannferdige lepper varer til evig tid, men ei løgnaktig tunge varer berre eit augeblink.
Svik er i hjertet til dem som planlegger ondt, men de som gir råd til fred, har glede.
Svik er i hjartet til dei som planlegg vondt, men dei som rår til fred, har glede.
Ingen ulykke rammer den rettferdige, men de ugudelige fylles av ondskap.
Inga ulukke råkar den rettferdige, men dei ugudelege er fulle av vondt.
Løgnaktige lepper er en styggedom for Herren, men de som handler i trofasthet, er til behag for ham.
Løgnaktige lepper er ein styggedom for Herren, men dei som handlar trufast, er til glede for han.
Et klokt menneske skjuler sin kunnskap, men dårenes hjerte roper ut sin dårskap.
Ein klok mann held kunnskapen løynd, men hjartet til dårar ropar ut dårskap.
Flittige hender skal herske, men latskap fører til tvangsarbeid.
Flittige hender skal herska, men den late må gjera tvangsarbeid.
Bekymring i et menneskes hjerte tynger det ned, men et godt ord gjør det glad.
Uro i hjartet tyng ein mann ned, men eit godt ord gjer han glad.
Den rettferdige utforsker veien for sin neste, men de ugudeliges vei fører dem vill.
Den rettferdige undersøkjer vegen sin nøye, men vegen til dei ugudelege fører dei vill.
Den bedragelige steker ikke sitt vilt, men den flittiges rikdom er verdifull.
Den svikefulle steikjer ikkje viltet sitt, men rikdomen til den flittige er kostbar.
På rettferdighetens sti er liv, og på dens vei er det ingen død.
På rettferds veg er det liv, og på den stigen er det ikkje død.
←→