FLOGVIT
Tema
.bible

OrdspråkeneKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Min sønn, ta vare på mine ord, og gjem mine bud hos deg.
Son min, ta vare på orda mine og gøym boda mine hos deg.
Hold mine bud, så skal du leve, vokt min lære som din øyensten.
Hald boda mine, så skal du leva, og vakta læra mi som augnesteinen din.
Bind dem om dine fingre, skriv dem på ditt hjertes tavle.
Bind dei om fingrane dine, skriv dei på tavla i hjartet ditt.
Si til visdommen: «Du er min søster», og kall innsikten din fortrolige.
Sei til visdomen: «Du er syster mi», og kall innsikta din nære venn.
Da kan de bevare deg fra den fremmede kvinnen, fra den ukjente som bruker glatte ord.
Så ho kan verna deg mot den framande kvinna, mot den ukjende som talar med sleipe ord.
For gjennom vinduet i mitt hus, gjennom gitteret, så jeg ut.
For frå vindauget i huset mitt, gjennom gitteret, såg eg ut.
Jeg la merke til de uerfarne, og blant de unge så jeg en gutt uten forstand.
Eg la merke til dei uerfarne, eg såg mellom dei unge ein gut utan vit.
Han gikk gjennom gaten nær hennes hjørne og tok veien mot hennes hus.
Han gjekk over torget, nær hjørnet hennar, og steig fram på vegen mot huset hennar.
I skumringen, ved dagens ende, i nattens dypeste mørke.
I skumringa, då kvelden kom, i nattens mørke og kolsvarte natt.
Se, da kom en kvinne ham i møte, kledd som en hore, med listig hjerte.
Og sjå, ei kvinne kom imot han, kledd som ei hore, med svik i hjartet.
Høyrøstet og ustyrlig er hun, hennes føtter blir ikke hjemme.
Ho er høglytt og ustyrleg, føtene hennar held seg ikkje heime.
Snart er hun på gaten, snart på torgene, ved hvert hjørne ligger hun på lur.
Snart på gata, snart på torget, ved kvart eit hjørne ligg ho på lur.
Hun grep tak i ham og kysset ham, og med frekk mine sa hun til ham:
Ho greip tak i han og kyste han, med frekt andlet sa ho til han:
«Fredsoffer har jeg gitt, i dag har jeg innfridd mine løfter.
«Eg hadde fredsoffer å bera fram, i dag har eg innfridd lovnadane mine.
Derfor gikk jeg ut for å møte deg, for å søke deg, og jeg fant deg.
Difor gjekk eg ut for å møta deg, for å leita etter deg, og eg fann deg.
Jeg har bredt tepper på min seng, fargerike stoffer fra Egypt.
Eg har reidd opp senga mi med tepper, med farga linklede frå Egypt.
Jeg har duftet mitt leie med myrra, aloe og kanel.
Eg har dufta leiet mitt med myrra, aloë og kanel.
Kom, la oss beruse oss med kjærlighet til morgenen, la oss nyte elskovens gleder.
Kom, lat oss nyta kjærleik til morgonen, lat oss kosa oss med elskov.
For mannen er ikke hjemme, han har reist langt av sted.
For mannen er ikkje heime, han har fare på ei lang reise.
Pengepungen tok han med seg, han kommer ikke hjem før fullmånedagen.»
Pengepungen tok han med seg, han kjem ikkje heim att før på den fastsette dagen.»
Hun fikk ham til å gi etter med all sin overtalelse, med sine glatte lepper drev hun ham av sted.
Ho lokka han med si overtalande tale, med sleipe lepper forførte ho han.
Med ett følger han etter henne, som en okse som går til slakting, som en dåre i fotlenker til tukt.
Brått følgjer han etter henne, som ein okse som går til slakting, som ein hjort som spring mot snara,
Til en pil spalter hans lever, som en fugl som haster mot snaren – uten å vite at det koster ham livet.
Til ei pil gjennomborer levra hans, lik ein fugl som skyndar seg mot snara, utan å vita at det gjeld livet hans.
Så hør nå på meg, mine sønner, lytt til ordene fra min munn.
Så høyr no på meg, born, og gjev akt på orda frå munnen min.
La ikke ditt hjerte vike av til hennes veier, gå ikke vill på hennes stier.
Lat ikkje hjartet ditt bøya av mot vegane hennar, villa deg ikkje bort på stigane hennar.
For hun har felt mange ofre, og tallrike er alle hun har drept.
For mange er dei ho har felt, og mektige er alle ho har drepe.
Hennes hus er veier til dødsriket, de fører ned til dødens kamre.
Huset hennar er vegen til dødsriket, som fører ned til dødens kammer.
←→