FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 9

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Frykt og redsle for dykk skal liggja over alle dyra på jorda og alle fuglane under himmelen, over alt som kryp på marka og alle fiskane i havet. Dei er gjevne i dykkar hand.
Alt som lever og rører seg, skal vera mat for dykk. Slik eg gav dykk dei grøne plantane, gjev eg dykk no alt saman.
Men kjøt med livet i seg, det vil seia blodet, skal de ikkje eta.
Og blodet dykkar, som er livet dykkar, vil eg krevja att. Eg vil krevja det att frå kvart dyr, og frå mennesket vil eg krevja menneskelivet att, frå kvar ein som drep bror sin.
Den som utøyser menneskeblod, ved menneske skal blodet hans bli utøyst, for i Guds bilete skapte han mennesket.
Og de, ver fruktbare og bli mange! Vrimla på jorda og bli talrike der!
Gud sa til Noah og sønene hans:
og med kvar levande skapning som er hos dykk, fuglar, fe og alle ville dyr hos dykk, alle som gjekk ut av arka, alle dyr på jorda.
Eg opprettar mi pakt med dykk: Aldri meir skal alt kjøt bli utryda av vatnet frå ei storflaum, og aldri meir skal det koma ei storflaum som øydelegg jorda.»
Og Gud sa: «Dette er teiknet på pakta eg set mellom meg og dykk og kvar levande skapning som er hos dykk, for alle ætter i all æve:
Bogen min har eg sett i skya, og han skal vera teikn på pakta mellom meg og jorda.
Når eg samlar skyer over jorda og regnbogen syner seg i skya,
då vil eg minnast pakta mi mellom meg og dykk og kvar levande skapning av alt kjøt. Aldri meir skal vatnet bli til ei storflaum som øydelegg alt kjøt.
Når bogen er i skya, vil eg sjå han og minnast den evige pakta mellom Gud og kvar levande skapning av alt kjøt som er på jorda.»
Gud sa til Noah: «Dette er teiknet på pakta eg har oppretta mellom meg og alt kjøt som er på jorda.»
Sønene til Noah som gjekk ut av arka, var Sem, Kam og Jafet. Kam var far til Kanaan.
Desse tre var sønene til Noah, og frå dei spreidde menneska seg ut over heile jorda.
Noah, ein mann av jorda, tok til å dyrka. Han planta ein vingard.
Kam, far til Kanaan, såg far sin naken og fortalde det til dei to brørne sine utanfor.
Då tok Sem og Jafet ei kappe, la ho over akslene sine, gjekk baklengs inn og dekte over far sin medan han var naken. Dei hadde andleta vende bort og såg ikkje far sin naken.
Då Noah vakna av rusen, fekk han vita kva den yngste sonen hans hadde gjort mot han.
Då sa han: «Forbanna er Kanaan! Den ringaste træl skal han vera for brørne sine.»
Og han sa: «Velsigna er Herren, Sems Gud! Kanaan skal vera træl for dei.»
Gud gje Jafet vidt land! Han skal bu i telta til Sem, og Kanaan skal vera træl for dei.»
Noah levde tre hundre og femti år etter storfloda.
Alle dagane til Noah vart ni hundre og femti år. Så døydde han.
←→