FLOGVIT
.bible

MarkusKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Fariseerne og noen skriftlærde som var kommet fra Jerusalem, samlet seg omkring ham.
Farisearane og nokre av dei skriftlærde som var komne frå Jerusalem, samla seg kring han.
De la merke til at noen av disiplene hans spiste brød med urene hender, det vil si uvaskede.
Dei såg at nokre av læresveinane hans åt brød med ureine hender, det vil seia utan å ha vaska dei.
For fariseerne og alle jødene spiser ikke uten først å ha vasket hendene omhyggelig, slik de holder fast ved de eldres overlevering.
For farisearane og alle jødane et ikkje utan å først ha vaska hendene grundig, sidan dei held fast på overleveringa frå dei eldste.
Og når de kommer fra torget, spiser de ikke uten å ha renset seg. Det er også mye annet de har overtatt og holder fast ved: vasking av begre, kanner, kobberkjeler og senger.
Og når dei kjem frå torget, et dei ikkje utan å ha vatna seg. Det er òg mange andre skikkar dei har teke imot og held fast på, som vasking av beger, mugger, koparkar og benker.
Fariseerne og de skriftlærde spurte ham: «Hvorfor følger ikke disiplene dine de eldres overlevering, men spiser brød med urene hender?»
Farisearane og dei skriftlærde spurde han: «Kvifor følgjer ikkje læresveinane dine overleveringa frå dei eldste, men et brød med ureine hender?»
Han svarte dem: «Jesaja profeterte rett om dere hyklere, slik det står skrevet: 'Dette folket ærer meg med leppene, men hjertet deres er langt borte fra meg.
Han svara dei: «Jesaja profeterte rett om dykk, hyklarar, slik det står skrive: 'Dette folket ærar meg med leppene, men hjartet deira er langt borte frå meg.
Forgjeves tilber de meg, for det de lærer, er menneskebud.'
Fåfengt dyrkar dei meg, for det dei lærer, er berre menneskebod.'
Og han sa til dem: «Ja, dere er flinke til å sette Guds bud til side for å holde fast ved deres egen overlevering.
Og han sa til dei: «De er verkeleg flinke til å setja Guds bod til side for å halda fast på dykkar eiga overlevering!
For Moses sa: 'Hedre din far og din mor,' og: 'Den som forbanner far eller mor, skal dø.'
For Moses sa: 'Æra far din og mor di,' og: 'Den som talar vondt om far eller mor, skal døy.'
Men dere sier: 'Hvis en mann sier til sin far eller mor: Det du kunne hatt til hjelp fra meg, er korban' – det vil si en gave til Gud –
Men de seier: 'Om ein mann seier til far sin eller mor si: Korban – det tyder gåve – det du kunne ha fått av meg til hjelp,'
da lar dere ham ikke lenger gjøre noe for sin far eller mor.
då lèt de han ikkje lenger få gjera noko for far eller mor.
Slik setter dere Guds ord ut av kraft ved den overleveringen dere har gitt videre. Og mye annet av samme slag gjør dere.»
Slik set de Guds ord ut av kraft med overleveringa dykkar som de har gjeve vidare. Og mykje anna av same slag gjer de.»
Så kalte han folkemengden til seg igjen og sa til dem: «Hør på meg, alle sammen, og forstå!
Så kalla han folket til seg att og sa til dei: «Høyr på meg, alle, og forstå!
Det finnes ikke noe utenfor mennesket som kan gjøre det urent ved å komme inn i det. Det er det som kommer ut av mennesket, som gjør mennesket urent.»
Det finst ikkje noko utanfrå som går inn i mennesket, som kan gjera det ureint. Men det som går ut frå mennesket, det er det som gjer mennesket ureint.»
Den som har ører å høre med, la ham høre!
Den som har øyre å høyra med, lat han høyra!
Da han hadde forlatt folkemengden og kommet inn i huset, spurte disiplene ham om lignelsen.
Då han hadde gått frå folkemengda og inn i eit hus, spurde læresveinane han om likninga.
Han sa til dem: «Er også dere så uforstandige? Skjønner dere ikke at ingenting som kommer inn i mennesket utenfra, kan gjøre det urent?
Han sa til dei: «Er de òg så uforstandige? Skjønar de ikkje at ingenting som kjem utanfrå og går inn i mennesket, kan gjera det ureint?
For det går ikke inn i hjertet, men ned i magen og ut i kloakken.» Dermed erklærte han all mat for ren.
For det går ikkje inn i hjartet, men ned i magen, og går ut att.» Med dette erklærte han all mat for rein.
Og han sa: «Det er det som kommer ut av mennesket, som gjør mennesket urent.
Og han sa: «Det som går ut frå mennesket, det er det som gjer mennesket ureint.
For innenfra, fra menneskehjertet, kommer de onde tankene: utukt, tyveri, mord,
For innanfrå, frå menneskehjartet, kjem dei vonde tankane: hor, tjuveri, mord,
ekteskapsbrudd, grådighet, ondskap, svik, utskeielser, ondt øye, blasfemi, hovmod, uforstand.
ekteskapsbrot, grådugskap, vondskap, svik, utskeiingar, misunneleg auge, spott, hovmod og dårskap.
Alt dette onde kommer innenfra og gjør mennesket urent.»
Alt dette vonde kjem innanfrå og gjer mennesket ureint.»
Han brøt opp derfra og dro til området ved Tyros. Han gikk inn i et hus og ville ikke at noen skulle vite det, men han kunne ikke holde seg skjult.
Han braut opp derifrå og drog til området ved Tyrus. Han gjekk inn i eit hus og ville ikkje at nokon skulle få vita det, men han kunne ikkje halda seg skjult.
En kvinne som hadde hørt om ham, og som hadde en liten datter med en uren ånd, kom straks og kastet seg ned for føttene hans.
Med ein gong fekk ei kvinne høyra om han. Ho hadde ei lita dotter som hadde ei urein ånd i seg. Ho kom og kasta seg ned for føtene hans.
Kvinnen var gresk, av syrisk-fønikisk ætt, og hun ba ham drive demonen ut av datteren hennes.
Kvinna var gresk, av syrofønikisk ætt. Ho bad han driva den vonde ånda ut av dotter hennar.
Men han sa til henne: «La først barna bli mette. Det er ikke rett å ta barnas brød og kaste det til de små hundene.»
Men han sa til henne: «Lat først borna bli mette. For det er ikkje rett å ta brødet frå borna og kasta det til hundane.»
Hun svarte ham: «Herre, men de små hundene under bordet spiser jo av smulene til barna.»
Ho svara han: «Herre, men hundane under bordet et då smulane etter borna.»
Da sa han til henne: «For dette ordets skyld, gå hjem. Demonen har fart ut av datteren din.»
Då sa han til henne: «Fordi du sa dette, så gå heim. Den vonde ånda har fare ut av dotter di.»
Hun gikk hjem og fant barnet liggende på sengen, og demonen hadde fart ut.
Ho gjekk heim og fann barnet liggjande på senga, og den vonde ånda hadde fare ut.
Så dro han bort fra området ved Tyros og tok veien gjennom Sidon til Galileasjøen, midt gjennom Dekapolis-området.
Så drog han bort frå området ved Tyrus og tok vegen gjennom Sidon til Galileasjøen, midt gjennom Dekapolis-området.
De førte til ham en mann som var døv og hadde vanskelig for å tale, og de ba ham legge hånden på ham.
Der førte dei til han ein mann som var døv og hadde vanskeleg for å tala, og dei bad han leggja handa på han.
Han tok ham til side, bort fra folkemengden, stakk fingrene i ørene hans, spyttet og rørte ved tungen hans.
Han tok han bort frå folkemengda, så dei var åleine. Så stakk han fingrane sine i øyra hans, spytta og rørte ved tunga hans.
Så løftet han blikket mot himmelen, sukket og sa til ham: «Effata!» – det betyr: «Åpne deg!»
Han såg opp mot himmelen, sukka og sa til han: «Effata!» – det tyder: «Lat deg opna!»
Straks ble ørene hans åpnet, båndet på tungen hans ble løst, og han talte tydelig.
Straks vart øyra hans opna, og bandet på tunga hans vart løyst, og han tala reint.
Jesus forbød dem å si det til noen. Men jo mer han forbød dem, desto mer forkynte de det.
Jesus forbaud dei å fortelja det til nokon. Men jo meir han forbaud dei det, dess meir forkynte dei det.
Og de var overvettes forundret og sa: «Alt han har gjort, er godt. Han får de døve til å høre og de stumme til å tale.»
Dei var overvelda og fulle av undring og sa: «Alt han har gjort, er godt! Han får døve til å høyra og stumme til å tala.»
←→