FLOGVIT
.bible

MatteusKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis lignelsene7 lignelser om Guds rike

I Matteus 13 forteller Jesus syv lignelser om himmelriket. De avslører hemmeligheter om hvordan Guds rike virker i verden.

1

Såmannen

Såkornet faller på fire slags jord - vei, steingrunn, blant torner, og god jord. Handler om hvordan mennesker tar imot Guds ord.

v.3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
2

Ugresset

En fiende sår ugress blant hveten. Begge vokser sammen til innhøstingen (dommen).

v.24, 25, 26, 27, 28, 29, 30
3

Sennepsfrøet

Det minste frøet blir til et stort tre. Guds rike starter smått, men vokser til noe enormt.

v.31, 32
4

Surdeigen

Litt surdeig gjennomsyrer hele deigen. Guds rike sprer seg usynlig, men gjennomgripende.

v.33
5

Skatten i åkeren

En mann finner en skatt og selger alt for å kjøpe åkeren. Guds rike er verdt alt.

v.44
6

Den kostbare perlen

En kjøpmann finner en verdifull perle og selger alt for å kjøpe den.

v.45, 46
7

Fiskenoten

Noten samler all slags fisk. Ved tidens ende skilles de gode fra de onde.

v.47, 48, 49, 50
Parallelle tekster3 paralleller i dette kapitlet
Lignelsen om sennepsfrøetMML

Guds rike sammenlignes med det minste frøet som blir til et stort tre.

Matteus(du leser)

31Ei anna likning la han fram for dei og sa: «Himmelriket er likt eit sennepsfrø som ein mann tok og sådde i åkeren sin.

32Det er det minste av alle frø, men når det veks opp, er det større enn alle andre hagevekstar og vert til eit tre, så fuglane under himmelen kjem og held til i greinene på det.

MarkusMark 4:30-32

30Og han sa: «Kva skal vi likna Guds rike med, eller kva likning skal vi bruka om det?

31Det er som eit sennepsfrø: Når det blir sådd i jorda, er det det minste av alle frø på jorda.

32Men når det er sådd, veks det opp og blir større enn alle andre hagevekstar og får så store greiner at fuglane under himmelen kan byggja reir i skuggen av det.»

LukasLuk 13:18-19

18Så sa han: «Kva er Guds rike likt? Kva skal eg samanlikna det med?

19Det er likt eit sennepsfrø som ein mann tok og sådde i hagen sin. Det voks og vart til eit tre, og fuglane under himmelen bygde reir i greinene på det.»

Avvist i NasaretMML

Lukas har den mest detaljerte beretningen med Jesajas-lesningen.

Matteus(du leser)

53Då Jesus hadde fullført desse likningane, drog han bort derifrå.

54Han kom til heimstaden sin og lærte folket i synagogen deira, så dei vart fulle av undring og sa: «Kvar har han denne visdommen frå, og desse mektige gjerningane?

55Er ikkje dette son til tømmermannen? Heiter ikkje mor hans Maria, og brørne hans Jakob og Josef og Simon og Judas?

56Og systrene hans, bur dei ikkje alle her hos oss? Kvar har han då alt dette frå?»

57Og dei tok anstøyt av han. Men Jesus sa til dei: «Ein profet er ikkje vanæra andre stader enn på heimstaden sin og i sitt eige hus.»

58Og han gjorde ikkje mange mektige gjerningar der, på grunn av vantrua deira.

MarkusMark 6:1-6

1Han drog bort derifrå og kom til heimbyen sin, og læresveinane følgde han.

2Då det vart sabbat, tok han til å undervisa i synagogen. Mange som høyrde han, vart fulle av undring og sa: «Kvar har han dette frå? Kva er dette for visdom han har fått? Og slike mektige gjerningar som skjer ved hendene hans!

3Er ikkje dette tømraren, son til Maria og bror til Jakob, Joses, Judas og Simon? Og bur ikkje systrene hans her hos oss?» Og dei tok anstøyt av han.

4Jesus sa til dei: «Ein profet blir ikkje vanæra andre stader enn i heimbyen sin, blant slektningane sine og i sitt eige hus.»

5Han kunne ikkje gjera noka mektig gjerning der, bortsett frå at han la hendene på nokre få sjuke og lækte dei.

6Og han undra seg over vantrua deira. Så gjekk han omkring i landsbyane og underviste.

LukasLuk 4:16-30

16Han kom til Nasaret, der han hadde vakse opp, og på sabbatsdagen gjekk han inn i synagoga, slik han var van med, og reiste seg for å lesa.

17Dei gav han bokrullen til profeten Jesaja, og då han opna henne, fann han staden der det stod skrive:

18«Herrens Ande er over meg, for han har salva meg til å forkynna godt bodskap for fattige. Han har sendt meg for å ropa ut fridom for fangar og syn for blinde, for å setja undertrykte fri,

19og forkynna eit nådeår frå Herren.»

20Så rulla han saman bokrullen, gav henne til tenaren og sette seg. Alle i synagoga hadde auga festa på han.

21Han tok til å seia til dei: «I dag er dette skriftordet oppfylt medan de høyrer på.»

22Alle tala vel om han og undra seg over nådeorda som kom frå munnen hans. Dei sa: «Er ikkje dette son til Josef?»

23Han sa til dei: «De kjem sikkert til å bruka dette ordtaket mot meg: Lækjar, lækj deg sjølv! Det vi har høyrt du har gjort i Kapernaum, gjer det her òg i heimbygda di!»

24Og han sa: «Sanneleg seier eg dykk: Ingen profet blir teken imot i heimbygda si.

25Eg seier dykk som sant er: Det var mange enkjer i Israel på Elias si tid, då himmelen var stengd i tre år og seks månader og det kom ein stor hungersnaud over heile landet.

26Men Elia vart ikkje send til nokon av dei, berre til ei enkje i Sarepta i Sidon-området.

27Og det var mange spedalske i Israel på profeten Elisjas tid, men ingen av dei vart reinsa, berre syraren Naaman.»

28Alle i synagoga vart fulle av raseri då dei høyrde dette.

29Dei reiste seg og dreiv han ut av byen og førte han til kanten av fjellet som byen var bygd på, for å kasta han utfor.

30Men han gjekk midt gjennom flokken og drog sin veg.

Lignelsen om såmannenMML

En av de få lignelsene som blir forklart av Jesus selv.

Matteus(du leser)

1Den dagen gjekk Jesus ut av huset og sette seg ned ved sjøen.

2Då samla det seg så mykje folk omkring han at han gjekk ut i ein båt og sette seg der, medan heile folkemengda stod på stranda.

3Og han tala til dei om mykje i likningar og sa: «Sjå, ein såmann gjekk ut for å så.

4Og då han sådde, fall noko ved vegkanten, og fuglane kom og åt det opp.

5Noko fall på steingrunn, der det var lite jord. Det spirte fort, fordi jorda var så grunn.

6Men då sola steig, vart det svidd, og sidan det ikkje hadde rot, tørka det bort.

7Noko fall mellom tornebuskar, og tornebuskane voks opp og kvelte det.

8Men noko fall i god jord og bar grøde, nokre hundrefaldig, nokre sekstifaldig, nokre trettifaldig.

9Den som har øyre, høyr!»

10Læresveinane kom då til han og spurde: «Kvifor talar du til dei i likningar?»

11Han svara og sa til dei: «De har fått å kjenna løyndomane om himmelriket, men dei har ikkje fått det.

12For den som har, han skal få, og det i overflod. Men den som ikkje har, skal òg mista det han har.

13Difor talar eg til dei i likningar, fordi dei ser, men ser ikkje, og høyrer, men høyrer ikkje og forstår ikkje.

14På dei vert profetordet hos Jesaja oppfylt, det som seier: 'De skal høyra og høyra, men ikkje forstå, og sjå og sjå, men ikkje skjøna.

15For hjarta til dette folket har vorte sløvt, øyra deira høyrer tungt, og auga sine har dei late att, så dei ikkje skal sjå med auga og høyra med øyra og forstå med hjarta og venda om, så eg kan lækja dei.'

16Men sæle er auga dykkar fordi dei ser, og øyra dykkar fordi dei høyrer.

17Sanneleg seier eg dykk: Mange profetar og rettferdige lengta etter å sjå det de ser, men fekk ikkje sjå det, og høyra det de høyrer, men fekk ikkje høyra det.

18Så høyr no kva likninga om såmannen tyder:

19Når nokon høyrer ordet om riket og ikkje forstår det, kjem den vonde og riv bort det som er sådd i hjarta hans. Dette er det som vart sådd ved vegkanten.

20Det som vart sådd på steingrunn, er den som høyrer ordet og straks tek imot det med glede.

21Men han har ikkje rot i seg og held berre ut ei tid. Når det kjem trengsle eller forfølging for ordet si skuld, fell han straks frå.

22Det som vart sådd mellom tornebuskar, er den som høyrer ordet, men bekymringane i denne verda og rikdommens bedrag kveler ordet, og det ber ikkje frukt.

23Men det som vart sådd i god jord, er den som høyrer ordet og forstår det. Han ber frukt og gjev avling, nokre hundrefaldig, nokre sekstifaldig, nokre trettifaldig.

MarkusMark 4:1-20

1Han tok til å undervisa ved sjøen att. Ei stor folkemengd samla seg rundt han, så han måtte gå om bord i ein båt og setja seg der ute på sjøen, medan heile folkemengda stod på land ved sjøen.

2Han lærte dei mykje i likningar, og i undervisninga si sa han til dei:

3«Høyr! Ein såmann gjekk ut for å så.

4Då han sådde, fall noko ved vegen, og fuglane kom og åt det opp.

5Noko fall på steingrunn der det var lite jord, og det spirte fort opp fordi jorda var så grunn.

6Men då sola steig, vart det svidd, og sidan det ikkje hadde rot, visna det.

7Noko fall mellom tornebuskar, og tornebuskane voks opp og kvelte det, så det ikkje gav grøde.

8«Høyr! Ein såmann gjekk ut for å så. Då han sådde, fall noko ved vegen, og fuglane kom og åt det opp. Noko fall på steingrunn der det var lite jord, og det spirte fort opp fordi jorda var så grunn. Men då sola steig, vart det svidd, og sidan det ikkje hadde rot, visna det. Noko fall mellom tornebuskar, og tornebuskane voks opp og kvelte det, så det ikkje gav grøde. Men noko fall i god jord og gav grøde som voks og auka; det bar tretti, seksti og hundrefaldig.»

9Og han sa: «Den som har øyre å høyra med, høyr!»

10Då han var åleine, spurde dei som var kring han, saman med dei tolv, om likningane.

11Han sa til dei: «Til dykk er løyndomen om Guds rike gjeven. Men for dei som står utanfor, kjem alt i likningar,

12så dei ser og ser, men ikkje ser klårt, og høyrer og høyrer, men ikkje forstår, så dei ikkje vender om og får tilgjeving.»

13Så sa han til dei: «Forstår de ikkje denne likninga? Korleis skal de då skjøna alle dei andre likningane?

14Såmannen sår ordet.

15Dei ved vegen er dei som ordet blir sådd i, men når dei høyrer det, kjem Satan straks og tek bort ordet som er sådd i dei.

16På same måten er det med dei som blir sådde på steingrunn: Når dei høyrer ordet, tek dei straks imot det med glede.

17Men dei har ikkje rot i seg og held berre ut ei stund. Når det kjem trengsel eller forfølging for ordet si skuld, fell dei straks frå.

18Andre er dei som blir sådde mellom tornebuskar. Dei høyrer ordet,

19men bekymringane i verda, den forførande rikdomen og lysta etter andre ting kjem til og kveler ordet, så det ikkje ber frukt.

20Men dei som er sådde i den gode jorda, det er dei som høyrer ordet og tek imot det og ber frukt – trettifaldig, sekstifaldig og hundrefaldig.»

LukasLuk 8:4-15

4Då mykje folk samla seg, og folk frå by etter by kom til han, tala han i ei likning:

5«Ein såmann gjekk ut for å så kornet sitt. Og medan han sådde, fall noko ved vegen. Det vart trakka ned, og fuglane under himmelen åt det opp.

6Noko fall på steingrunn, og då det kom opp, tørka det bort fordi det ikkje hadde væte.

7Noko fall midt mellom tornebuskar, og tornebuskane voks opp saman med det og kvelte det.

8Men noko fall i god jord, og det voks opp og bar hundre gonger så mykje frukt.» Då han hadde sagt dette, ropa han ut: «Den som har øyre å høyra med, høyr!»

9Læresveinane hans spurde han kva denne likninga tydde.

10Han sa: «Dykk er det gjeve å kjenna løyndomane om Guds rike. Men til dei andre kjem det i likningar, så dei ser og likevel ikkje ser, og høyrer og likevel ikkje forstår.»

11Dette er likninga: Såkornet er Guds ord.

12Dei ved vegen er dei som høyrer, men så kjem djevelen og tek ordet bort frå hjarta deira, så dei ikkje skal tru og bli frelste.

13Dei på steingrunn er dei som tek imot ordet med glede når dei høyrer det. Men dei har ikkje rot; dei trur berre ei tid, og når prøvingar kjem, fell dei frå.

14Det som fall mellom tornebuskar, er dei som høyrer, men som på vegen gjennom livet blir kvelte av bekymringar, rikdom og nyting, så dei ikkje ber mogen frukt.

15Men det i den gode jorda, det er dei som høyrer ordet og tek vare på det i eit godt og ærleg hjarte, og ber frukt med tolmod.

Den dagen gjekk Jesus ut av huset og sette seg ned ved sjøen.
Samme dag gikk Jesus ut av huset og satte seg ved sjøen.
Då samla det seg så mykje folk omkring han at han gjekk ut i ein båt og sette seg der, medan heile folkemengda stod på stranda.
Store folkemengder samlet seg rundt ham, så han gikk om bord i en båt og satte seg der, mens hele folkemengden sto på stranden.
Og han tala til dei om mykje i likningar og sa: «Sjå, ein såmann gjekk ut for å så.
Han talte mye til dem i lignelser og sa: «Se, en såmann gikk ut for å så.
Og då han sådde, fall noko ved vegkanten, og fuglane kom og åt det opp.
Og da han sådde, falt noe ved veien, og fuglene kom og åt det opp.
Noko fall på steingrunn, der det var lite jord. Det spirte fort, fordi jorda var så grunn.
Noe falt på steingrunn hvor det ikke var mye jord, og det spirte straks opp fordi jorden var grunn.
Men då sola steig, vart det svidd, og sidan det ikkje hadde rot, tørka det bort.
Men da solen steg, ble det svidd, og siden det ikke hadde rot, visnet det.
Noko fall mellom tornebuskar, og tornebuskane voks opp og kvelte det.
Noe falt blant tornebusker, og tornebuskene vokste opp og kvalte det.
Men noko fall i god jord og bar grøde, nokre hundrefaldig, nokre sekstifaldig, nokre trettifaldig.
Men noe falt i god jord og bar frukt: noe hundre ganger, noe seksti ganger, noe tretti ganger.
Den som har øyre, høyr!»
Den som har ører, la ham høre!»
Han svara og sa til dei: «De har fått å kjenna løyndomane om himmelriket, men dei har ikkje fått det.
Han svarte dem: «Dere er det gitt å kjenne himmelrikets hemmeligheter, men de andre er det ikke gitt.
For den som har, han skal få, og det i overflod. Men den som ikkje har, skal òg mista det han har.
For den som har, skal få, og det i overflod. Men den som ikke har, skal bli fratatt selv det han har.
Difor talar eg til dei i likningar, fordi dei ser, men ser ikkje, og høyrer, men høyrer ikkje og forstår ikkje.
Derfor taler jeg til dem i lignelser. For de ser, men ser ikke, og de hører, men hører ikke og forstår ikke.
På dei vert profetordet hos Jesaja oppfylt, det som seier: 'De skal høyra og høyra, men ikkje forstå, og sjå og sjå, men ikkje skjøna.
På dem blir Jesajas profeti oppfylt, den som sier: «Dere skal høre og høre, men ikke forstå, og se og se, men ikke oppfatte.
For hjarta til dette folket har vorte sløvt, øyra deira høyrer tungt, og auga sine har dei late att, så dei ikkje skal sjå med auga og høyra med øyra og forstå med hjarta og venda om, så eg kan lækja dei.'
For dette folkets hjerte er blitt sløvt, og med ørene hører de tungt, og øynene sine har de lukket, så de ikke ser med øynene og hører med ørene og forstår med hjertet og vender om, så jeg kan helbrede dem.»
Men sæle er auga dykkar fordi dei ser, og øyra dykkar fordi dei høyrer.
Men salige er deres øyne fordi de ser, og deres ører fordi de hører.
Sanneleg seier eg dykk: Mange profetar og rettferdige lengta etter å sjå det de ser, men fekk ikkje sjå det, og høyra det de høyrer, men fekk ikkje høyra det.
Sannelig, jeg sier dere: Mange profeter og rettferdige lengtet etter å se det dere ser, men fikk ikke se det, og høre det dere hører, men fikk ikke høre det.
Så høyr no kva likninga om såmannen tyder:
Hør da lignelsen om såmannen:
Når nokon høyrer ordet om riket og ikkje forstår det, kjem den vonde og riv bort det som er sådd i hjarta hans. Dette er det som vart sådd ved vegkanten.
Når noen hører ordet om riket og ikke forstår det, kommer den onde og river bort det som er sådd i hjertet hans. Dette er det som ble sådd ved veien.
Det som vart sådd på steingrunn, er den som høyrer ordet og straks tek imot det med glede.
Det som ble sådd på steingrunn, er den som hører ordet og straks tar imot det med glede.
Men han har ikkje rot i seg og held berre ut ei tid. Når det kjem trengsle eller forfølging for ordet si skuld, fell han straks frå.
Men han har ikke rot i seg og holder bare ut en tid. Når det kommer trengsel eller forfølgelse på grunn av ordet, faller han straks fra.
Det som vart sådd mellom tornebuskar, er den som høyrer ordet, men bekymringane i denne verda og rikdommens bedrag kveler ordet, og det ber ikkje frukt.
Det som ble sådd blant tornebusker, er den som hører ordet, men verdens bekymringer og rikdommens bedrag kveler ordet, og det blir uten frukt.
Men det som vart sådd i god jord, er den som høyrer ordet og forstår det. Han ber frukt og gjev avling, nokre hundrefaldig, nokre sekstifaldig, nokre trettifaldig.
Men det som ble sådd i den gode jorden, er den som hører ordet og forstår det. Han bærer frukt: hundre ganger, seksti ganger, tretti ganger.»
Ei anna likning la han fram for dei og sa: «Himmelriket kan liknast med ein mann som sådde godt såkorn i åkeren sin.
Han la fram en annen lignelse for dem: «Himmelriket kan lignes med en mann som sådde godt korn i åkeren sin.
Men medan folka sov, kom fienden hans og sådde ugras mellom kveiten og gjekk bort.
Men mens folk sov, kom fienden hans og sådde ugress blant hveten og gikk sin vei.
Då grøda voks opp og sette aks, synte ugraset seg òg.
Da plantene vokste opp og satte aks, kom også ugresset til syne.
Tenarane til husbonden kom då til han og sa: 'Herre, var det ikkje godt såkorn du sådde i åkeren din? Kvar kjem då ugraset frå?'
Tjenerne kom til husbonden og sa: 'Herre, var det ikke godt korn du sådde i åkeren din? Hvor kommer da ugresset fra?'
Han svara: 'Ein fiende har gjort dette.' Tenarane sa til han: 'Vil du at vi skal gå og samla det inn?'
Han svarte: 'Dette har en fiende gjort.' Tjenerne sa til ham: 'Vil du at vi skal gå og samle det sammen?'
'Nei,' sa han, 'for når de samlar ugraset, kan de koma til å riva opp kveiten saman med det.
Men han sa: 'Nei, for når dere samler ugresset, kan dere samtidig rykke opp hveten.
Lat begge veksa saman fram til hausten. Og når hausten kjem, vil eg seia til haustfolka: Samla først ugraset og bind det i buntar til å brennast. Men kveiten skal de samla inn i løa mi.'»
La begge vokse sammen til høsten. Når høsttiden kommer, skal jeg si til innhøsterne: Sank først ugresset sammen og bind det i bunter for å brenne det. Men hveten skal dere samle inn i låven min.'»
Ei anna likning la han fram for dei og sa: «Himmelriket er likt eit sennepsfrø som ein mann tok og sådde i åkeren sin.
Han la fram en annen lignelse for dem: «Himmelriket er likt et sennepsfrø som en mann tok og sådde i åkeren sin.
Det er det minste av alle frø, men når det veks opp, er det større enn alle andre hagevekstar og vert til eit tre, så fuglane under himmelen kjem og held til i greinene på det.
Det er det minste av alle frø, men når det har vokst opp, er det større enn alle hagevekster og blir til et tre, så himmelens fugler kommer og finner ly i grenene.»
Endå ei likning fortalde han dei: «Himmelriket er likt ein surdeig som ei kvinne tok og blanda inn i tre skjepper mjøl, til alt var gjennomsyra.»
Han fortalte dem enda en lignelse: «Himmelriket er likt en surdeig som en kvinne tok og gjemte i tre mål mel, til hele deigen var gjennomsyret.»
Alt dette tala Jesus til folkemengda i likningar. Utan likningar tala han ikkje til dei.
Alt dette talte Jesus til folkemengdene i lignelser. Uten lignelser talte han ikke noe til dem,
Slik skulle det oppfyllast som er tala gjennom profeten: «Eg vil opna munnen min med likningar, eg vil kunngjera det som har vore løynt frå verda vart grunnlagd.»
for at det skulle bli oppfylt som er talt gjennom profeten: «Jeg vil åpne min munn i lignelser, jeg vil forkynne det som har vært skjult fra verdens grunnvoll ble lagt.»
Så sende han folkemengda bort og gjekk inn i huset. Læresveinane kom då til han og sa: «Forklar oss likninga om ugraset i åkeren.»
Så lot han folkemengden gå og gikk inn i huset. Disiplene hans kom til ham og sa: «Forklar oss lignelsen om ugresset i åkeren.»
Han svara: «Den som sår det gode såkornet, er Menneskesonen.
Han svarte: «Den som sår det gode kornet, er Menneskesønnen.
Åkeren er verda. Det gode såkornet er borna til riket. Ugraset er borna til den vonde.
Åkeren er verden. Det gode kornet er rikets barn. Ugresset er den ondes barn.
Fienden som sådde det, er djevelen. Hausten er enden på verda, og haustfolka er englane.
Fienden som sådde det, er djevelen. Høsten er verdens ende. Innhøsterne er englene.
Slik som ugraset vert samla og brent i eld, slik skal det vera ved enden av verda.
Og slik som ugresset blir sanket sammen og brent i ild, slik skal det være ved verdens ende.
Menneskesonen skal senda ut englane sine, og dei skal samla ut or riket hans alt som fører til fall, og dei som gjer urett.
Menneskesønnen skal sende ut sine engler, og de skal sanke ut av hans rike alt som fører til fall, og alle som gjør urett.
Dei skal kasta dei i eldovnen. Der skal dei gråta og skjera tenner.
De skal kaste dem i ildovnen. Der skal det være gråt og tenners gnissel.
Då skal dei rettferdige lysa som sola i riket til Far sin. Den som har øyre, høyr!
Da skal de rettferdige skinne som solen i sin Fars rike. Den som har ører, la ham høre!»
Himmelriket er likt ein skatt som var løynd i ein åker. Ein mann fann han og gøymde han att. I si glede gjekk han bort og selde alt han eigde, og kjøpte den åkeren.
«Himmelriket er likt en skatt som var gjemt i en åker. En mann fant den og gjemte den igjen. I sin glede gikk han bort og solgte alt han eide, og kjøpte den åkeren.
Himmelriket er òg likt ein kjøpmann som var på leit etter vakre perler.
Himmelriket er også likt en kjøpmann som søkte etter vakre perler.
Då han fann ei svært verdifull perle, gjekk han bort og selde alt han eigde, og kjøpte henne.
Da han fant én svært verdifull perle, gikk han bort og solgte alt han eide, og kjøpte den.
Himmelriket er òg likt eit not som vart kasta i sjøen og samla fisk av alle slag.
Himmelriket er også likt en not som ble kastet i sjøen og fanget fisk av alle slag.
Då det var fullt, drog dei det opp på stranda. Så sette dei seg ned og samla den gode fisken i kar, men den dårlege kasta dei ut.
Da den var full, dro de den opp på stranden. De satte seg ned og samlet de gode i kar, men kastet ut de dårlige.
Slik skal det vera ved enden av verda. Englane skal gå ut og skilja dei vonde frå dei rettferdige
Slik skal det være ved verdens ende: Englene skal gå ut og skille de onde fra de rettferdige
og kasta dei i eldovnen. Der skal dei gråta og skjera tenner.
og kaste dem i ildovnen. Der skal de gråte og skjære tenner.»
«Har de forstått alt dette?» Dei svara: «Ja.»
«Har dere forstått alt dette?» De svarte: «Ja.»
Då sa han til dei: «Difor er kvar skriftlærd som har vorte ein lærling i himmelriket, lik ein hushaldar som hentar fram nytt og gammalt frå skattkammeret sitt.»
Da sa han til dem: «Derfor er enhver skriftlærd som er blitt disippel i himmelriket, lik en husbond som henter fram nytt og gammelt fra sitt forråd.»
Då Jesus hadde fullført desse likningane, drog han bort derifrå.
Da Jesus hadde fullført disse lignelsene, dro han derfra.
Han kom til heimstaden sin og lærte folket i synagogen deira, så dei vart fulle av undring og sa: «Kvar har han denne visdommen frå, og desse mektige gjerningane?
Han kom til hjembyen sin og underviste dem i synagogen deres, så de ble slått av undring og sa: «Hvor har han denne visdommen fra, og disse kraftgjerningene?»
Er ikkje dette son til tømmermannen? Heiter ikkje mor hans Maria, og brørne hans Jakob og Josef og Simon og Judas?
«Er ikke dette tømmermannens sønn? Heter ikke moren hans Maria, og brødrene hans Jakob, Josef, Simon og Judas?
Og systrene hans, bur dei ikkje alle her hos oss? Kvar har han då alt dette frå?»
Og søstrene hans, bor ikke alle hos oss? Hvor har han da alt dette fra?»
Og dei tok anstøyt av han. Men Jesus sa til dei: «Ein profet er ikkje vanæra andre stader enn på heimstaden sin og i sitt eige hus.»
Og de tok anstøt av ham. Men Jesus sa til dem: «En profet er ikke uten ære andre steder enn i sin hjemby og i sitt eget hus.»
Og han gjorde ikkje mange mektige gjerningar der, på grunn av vantrua deira.
Der gjorde han ikke mange kraftgjerninger på grunn av deres vantro.
←→