FLOGVIT
.bible

JosvaKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Heile forsamlinga av Israels born samla seg i Sjilo, og dei sette opp møteteltet der. Landet låg no underlagt dei.
Då sa Josva til Israels born: «Kor lenge vil de drygja med å gå inn og ta landet som Herren, dykkar fedregud, har gjeve dykk?
Vel ut tre menn for kvar stamme, så skal eg senda dei ut. Dei skal gå gjennom landet og skriva det opp etter arvedelane, og så koma attende til meg.
Dei skal dela det i sju delar. Juda skal bli verande på sitt område i sør, og Josefs hus skal bli verande på sitt område i nord.
De skal skriva opp landet i sju delar og koma til meg her med det. Så skal eg kasta lodd for dykk her, framfor Herren vår Gud.
For levittane har ingen del blant dykk, sidan prestetenesta for Herren er deira arv. Og Gad, Ruben og halve Manasse-stammen har alt fått sin arv på austsida av Jordan, som Moses, Herrens tenar, gav dei.»
Mennene reiste seg og gjekk, og Josva baud dei som skulle skriva opp landet: «Gå og ferdast gjennom landet og skriv det opp. Kom så attende til meg, og her i Sjilo skal eg kasta lodd for dykk framfor Herren.»
Mennene gjekk og ferdast gjennom landet og skreiv det opp i ei bok, by for by, i sju delar. Så kom dei tilbake til Josva i leiren i Sjilo.
Josva kasta lodd for dei i Sjilo, framfor Herren. Der fordelte Josva landet til Israels born etter delane deira.
Loddet kom opp for Benjamins stamme etter ættene deira. Området dei fekk ved loddkasting, låg mellom Judas born og Josefs born.
Grensa deira på nordsida gjekk frå Jordan, opp til fjellsida nord for Jeriko, og vidare vestover opp i fjellet. Ho enda i øydemarka ved Bet-Aven.
Derifrå gjekk grensa over til Luz, til fjellsida sør for Luz, det vil seia Betel. Så gjekk grensa ned til Atrot-Addar, til fjellet som ligg sør for Nedre Bet-Horon.
Der bøygde grensa av og svinga sørover på vestsida, frå fjellet som ligg rett sør for Bet-Horon, og enda ved Kirjat-Baal, det vil seia Kirjat-Jearim, ein by som høyrer til Judas born. Dette var vestsida.
Sørsida gjekk frå utkanten av Kirjat-Jearim. Grensa gjekk vestover og ut til Neftoah-kjelda.
Grensa gjekk ned til enden av fjellet som ligg ovanfor Hinnoms son sin dal, i den nordlege delen av Refaim-dalen. Ho gjekk ned gjennom Hinnom-dalen til sørsida av jebusittåsen og vidare ned til En-Rogel.
Ho bøygde nordover og gjekk til En-Sjemesj, deretter til Gelilot, som ligg rett imot Adummim-kliva. Så gjekk ho ned til Bohans stein, Bohans son av Ruben.
Grensa gjekk så til nordsida av Bet-Hogla og enda ved den nordlege bukta av Saltsjøen, ved den sørlege enden av Jordan. Dette var sørgrensa.
Jordan var grensa på austsida. Dette var arven til Benjamins born, med grensene rundt omkring, etter ættene deira.
Byane som høyrde til Benjamins stamme etter ættene deira, var: Jeriko, Bet-Hogla, Emek-Kesis,
Kefar-Ammoni, Ofni og Geba – tolv byar med landsbyane som høyrde til.
Rekem, Jirpeel, Tarala,
Sela, Ha-Elef, Jebus – det vil seia Jerusalem – Gibat-Kirjat – fjorten byar med landsbyane som høyrde til. Dette var arven til Benjamins born etter ættene deira.
←→