FLOGVIT
.bible

Apostlenes gjerningerKapittel 8

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Saulus var enig i drapet på ham. Den dagen brøt det ut en stor forfølgelse mot menigheten i Jerusalem, og alle ble spredt utover områdene i Judea og Samaria, bortsett fra apostlene.
Saulus samtykte i drapet på han. Den dagen braut det ut ei stor forfølging mot forsamlinga i Jerusalem, og alle vart spreidde utover områda i Judea og Samaria, bortsett frå apostlane.
Noen gudfryktige menn begravde Stefanus og holdt stor sorg over ham.
Nokre gudfryktige menn gravla Stefanus og heldt ei stor sørgjefeiring over han.
Men Saulus herjet menigheten. Han gikk inn i hus etter hus, dro ut både menn og kvinner og fikk dem kastet i fengsel.
Men Saulus herja forsamlinga. Han gjekk inn i hus etter hus, drog ut både menn og kvinner og kasta dei i fengsel.
De som var blitt spredt, dro rundt og forkynte Ordet.
Dei som var spreidde, drog omkring og forkynte Ordet.
Filip dro ned til en by i Samaria og forkynte Kristus for dem.
Filip drog ned til byen i Samaria og forkynte Kristus for dei.
Folkemengdene ga samstemmig akt på det Filip sa, da de hørte ham og så de tegnene han gjorde.
Folkemengda gav samstemt akt på det Filip sa, då dei høyrde han og såg teikna han gjorde.
For urene ånder fór ut fra mange som var besatt av dem, mens de ropte med høy røst, og mange lamme og halte ble helbredet.
For ureine ånder fór ut frå mange med høg røyst, og mange lamme og halte vart lækte.
Og det ble stor glede i den byen.
Og det vart stor glede i den byen.
Men det var en mann ved navn Simon som tidligere hadde drevet med magi i byen og forbløffet folket i Samaria. Han påsto at han var noe stort.
No var det ein mann ved namn Simon som tidlegare hadde drive med trolldom i byen og forbløffa folket i Samaria. Han sa at han sjølv var ein stor mann.
Alle, fra liten til stor, ga akt på ham og sa: «Denne mannen er Guds kraft, den som kalles Den store.»
Alle, frå den minste til den største, høyrde på han og sa: «Denne mannen er Guds kraft, den som blir kalla Den store.»
De ga akt på ham fordi han i lang tid hadde forbløffet dem med sin magi.
Dei høyrde på han fordi han i lang tid hadde forbløffa dei med trolldommen sin.
Men da de trodde Filip, som forkynte evangeliet om Guds rike og Jesu Kristi navn, ble de døpt, både menn og kvinner.
Men då dei kom til tru på Filip, som forkynte evangeliet om Guds rike og Jesu Kristi namn, vart dei døypte, både menn og kvinner.
Simon selv kom også til tro, og etter å ha blitt døpt holdt han seg nær til Filip. Da han så de store tegnene og mektige gjerningene som skjedde, ble han helt overveldet.
Også Simon sjølv kom til tru, og etter at han var døypt, heldt han seg stadig til Filip. Og han vart forbløffa då han såg dei store teikna og kraftgjerningane som skjedde.
Da apostlene i Jerusalem hørte at Samaria hadde tatt imot Guds ord, sendte de Peter og Johannes til dem.
Då apostlane i Jerusalem fekk høyre at Samaria hadde teke imot Guds ord, sende dei Peter og Johannes til dei.
Da de kom ned, ba de for dem om at de måtte få Den Hellige Ånd.
Då dei kom ned, bad dei for dei, at dei måtte få Den Heilage Ande.
For Ånden var ennå ikke falt på noen av dem; de var bare døpt til Herren Jesu navn.
For Anden hadde enno ikkje falle på nokon av dei; dei var berre døypte til Herren Jesu namn.
Da la de hendene på dem, og de mottok Den Hellige Ånd.
Då la dei hendene på dei, og dei fekk Den Heilage Ande.
Da Simon så at Ånden ble gitt ved apostlenes håndspåleggelse, tilbød han dem penger
Då Simon såg at Anden vart gjeven ved at apostlane la hendene på dei, tilbaud han dei pengar
og sa: «Gi også meg denne myndigheten, slik at den jeg legger hendene på, får Den Hellige Ånd.»
og sa: «Gjev meg òg denne makta, så den eg legg hendene på, får Den Heilage Ande.»
Men Peter sa til ham: «Måtte pengene dine gå til grunne sammen med deg, fordi du trodde du kunne kjøpe Guds gave for penger!
Men Peter sa til han: «Måtte pengane dine gå til grunne saman med deg, fordi du trudde du kunne kjøpe Guds gåve for pengar!
Du har ingen del eller lodd i dette, for ditt hjerte er ikke rett for Gud.
Du har ikkje del eller lut i dette, for hjartet ditt er ikkje rett framfor Gud.
Vend derfor om fra denne ondskapen din og be til Herren, om kanskje denne tanken i ditt hjerte kan bli tilgitt deg.
Vend om frå denne vondskapen din og be til Herren, om kanskje denne tanken i hjartet ditt kan bli tilgjeven deg.
For jeg ser at du er full av bitter galle og bundet av urettferdighet.»
For eg ser at du er full av bitter galle og bunden av urett.»
Simon svarte: «Be dere til Herren for meg, så ikke noe av det dere har sagt, skal ramme meg.»
Simon svara og sa: «Be de til Herren for meg, så ikkje noko av det de har sagt, skal koma over meg.»
Etter at de hadde vitnet og talt Herrens ord, vendte de tilbake til Jerusalem og forkynte evangeliet i mange av samaritanenes landsbyer.
Etter at dei hadde vitna og tala Herrens ord, vende dei attende til Jerusalem og forkynte evangeliet i mange samaritanske landsbyar.
En Herrens engel talte til Filip og sa: «Stå opp og gå sørover, til veien som går ned fra Jerusalem til Gaza.» Den er øde.
Ein engel frå Herren tala til Filip og sa: «Stå opp og gå mot sør, til vegen som går ned frå Jerusalem til Gaza.» Dette er ein øydemark.
Han sto opp og dro av sted. Og se, der var en etiopisk evnukk, en høy embetsmann hos Kandake, dronningen over etiopierne. Han hadde ansvar for hele skattkammeret hennes og var kommet til Jerusalem for å tilbe.
Så stod han opp og gjekk. Og sjå, der var ein etiopisk hoffmann, ein mektig embetsmann under Kandake, dronninga over etiopiarane. Han hadde ansvar for heile skattkammeret hennar og hadde kome til Jerusalem for å tilbe.
Nå var han på vei hjem og satt i vognen sin og leste profeten Jesaja.
No var han på heimveg og sat i vogna si og las profeten Jesaja.
Ånden sa til Filip: «Gå bort og hold deg nær denne vognen.»
Anden sa til Filip: «Gå bort og hald deg nær til denne vogna.»
Filip løp bort til ham og hørte at han leste profeten Jesaja. Han spurte: «Forstår du det du leser?»
Filip sprang bort til han og høyrde at han las profeten Jesaja, og sa: «Forstår du det du les?»
Han svarte: «Hvordan kan jeg det uten at noen veileder meg?» Og han ba Filip komme opp og sette seg ved siden av ham.
Han svara: «Korleis kan eg det utan at nokon rettleier meg?» Og han bad Filip stiga opp og setja seg saman med han.
Skriftavsnittet han leste, var dette: «Som et får ble han ført bort for å slaktes, og som et lam er stille for den som klipper det, slik åpner han ikke sin munn.
Skriftavsnittet han las, var dette: «Som ein sau vart han leidd til slakting, og som eit lam som teier framfor den som klipper det, slik opnar han ikkje munnen sin.
I hans fornedrelse ble hans rett nektet ham. Hvem kan fortelle om hans slekt? For hans liv blir tatt bort fra jorden.»
I fornedring vart dommen hans teken bort. Kven kan fortelja om hans ætt? For livet hans blir teke bort frå jorda.»
Evnukken svarte Filip og sa: «Jeg ber deg, hvem er det profeten sier dette om? Om seg selv eller om en annen?»
Hoffmannen spurde Filip: «Eg bed deg, kven er det profeten talar om her? Om seg sjølv eller om ein annan?»
Da åpnet Filip sin munn, og med utgangspunkt i dette skriftstedet forkynte han evangeliet om Jesus for ham.
Då opna Filip munnen sin, og han tok utgangspunkt i dette skriftordet og forkynte evangeliet om Jesus for han.
Mens de fortsatte nedover veien, kom de til et sted med vann. Evnukken sa: «Se, her er vann! Hva er til hinder for at jeg kan bli døpt?»
Medan dei fór framover på vegen, kom dei til eit vatn, og hoffmannen sa: «Sjå, her er vatn! Kva hindrar meg i å bli døypt?»
Filip sa: «Hvis du tror av hele ditt hjerte, er det tillatt.» Han svarte: «Jeg tror at Jesus Kristus er Guds Sønn.»
Filip sa: «Dersom du trur av heile hjartet ditt, er det mogleg.» Han svara: «Eg trur at Jesus Kristus er Guds Son.»
Han befalte at vognen skulle stanse, og de gikk begge ned i vannet, både Filip og evnukken, og han døpte ham.
Så baud han vogna å stansa, og begge steig ned i vatnet, både Filip og hoffmannen, og han døypte han.
Da de kom opp av vannet, rykket Herrens Ånd Filip bort. Evnukken så ham ikke lenger, men fortsatte på sin vei med glede.
Då dei kom opp av vatnet, rykte Herrens Ande Filip bort, og hoffmannen såg han ikkje meir, men drog vidare på vegen sin med glede.
Filip ble funnet i Asjdod, og mens han dro gjennom området, forkynte han evangeliet i alle byene helt til han kom til Cæsarea.
Filip vart funnen i Ashdod, og han drog gjennom alle byane og forkynte evangeliet til han kom til Cæsarea.
←→