FLOGVIT
.bible

Apostlenes gjerningerKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Etter dette forlot Paulus Aten og kom til Korint.
Etter dette drog Paulus frå Aten og kom til Korint.
Der fant han en jøde som het Akvilas, født i Pontos, som nylig hadde kommet fra Italia sammen med sin kone Priskilla, fordi keiser Claudius hadde befalt at alle jøder skulle forlate Roma. Paulus oppsøkte dem,
Der fann han ein jøde som heitte Akvilas, fødd i Pontos, som nyleg hadde kome frå Italia saman med kona si Priskilla, fordi keisar Klaudius hadde gjeve påbod om at alle jødar skulle forlata Roma. Paulus gjekk til dei,
og siden de hadde samme håndverk, ble han boende hos dem og arbeidet sammen med dem. De var nemlig teltmakere av yrke.
og fordi han hadde same handverk som dei, vart han buande hjå dei og arbeidde der. Dei var nemleg teltmakarar av yrke.
Hver sabbat talte han i synagogen og forsøkte å overbevise både jøder og grekere.
Kvar sabbat tala han i synagogen og prøvde å overtala både jødar og grekarar.
Da Silas og Timoteus kom ned fra Makedonia, ble Paulus helt opptatt med ordet og vitnet for jødene at Jesus er Messias.
Då Silas og Timoteus kom ned frå Makedonia, vart Paulus heilt driven av ordet og vitna for jødane at Jesus er Messias.
Men da de satte seg imot ham og spottet, ristet han klærne sine og sa til dem: «Deres blod være over deres eget hode! Jeg er uten skyld. Fra nå av går jeg til hedningene.»
Men då dei sette seg imot han og spotta, riste han kleda sine og sa til dei: «Blodet dykkar skal koma over dykkar eige hovud! Eg er utan skuld. Frå no av går eg til heidningane.»
Så gikk han derfra og inn i huset til en mann som het Titius Justus, en som fryktet Gud. Huset hans lå vegg i vegg med synagogen.
Så gjekk han derifrå og inn i huset til ein mann som heitte Titius Justus, ein som dyrka Gud. Huset hans låg vegg i vegg med synagogen.
Krispus, synagogeforstanderen, kom til tro på Herren sammen med hele sitt hushold. Også mange andre korintere som hørte budskapet, kom til tro og ble døpt.
Krispus, synagogeforstandaren, kom til tru på Herren saman med heile huslyden sin. Og mange av korintarane som høyrde Paulus, kom til tru og vart døypte.
En natt talte Herren til Paulus i et syn: «Frykt ikke! Tal og ti ikke stille,
Ei natt tala Herren til Paulus i eit syn: «Ver ikkje redd! Tal, og tei ikkje!
for jeg er med deg, og ingen skal legge hånd på deg for å skade deg. For jeg har mye folk i denne byen.»
For eg er med deg, og ingen skal leggja hand på deg og gjera deg vondt. For eg har mykje folk i denne byen.»
Så ble han der i ett år og seks måneder og underviste dem i Guds ord.
Så vart han verande der i eitt år og seks månader og lærte dei Guds ord.
Mens Gallio var prokonsul i Akaia, gikk jødene samlet til angrep på Paulus og førte ham for dommersetet.
Medan Gallio var prokonsul i Akaia, gjekk jødane samstundes mot Paulus og førte han fram for domstolen.
De sa: «Denne mannen overtaler folk til å tilbe Gud i strid med loven.»
Dei sa: «Denne mannen lokkar folk til å tilbe Gud på ein måte som er i strid med lova.»
Da Paulus skulle til å ta ordet, sa Gallio til jødene: «Hvis dette hadde dreid seg om en forbrytelse eller en alvorlig ugjerning, dere jøder, ville jeg med rette ha hørt på dere.
Då Paulus skulle til å tala, sa Gallio til jødane: «Om det hadde vore tale om ei ugjerning eller eit alvorleg brotsverk, de jødar, då hadde det vore rimeleg at eg høyrde på dykk.
Men dreier det seg om stridsspørsmål om ord og navn og deres egen lov, får dere ordne opp selv. Jeg vil ikke være dommer i slike saker.»
Men er det strid om ord og namn og lova dykkar, så får de ordna opp i det sjølve. Eg vil ikkje vera dommar i slike saker.»
Så jaget han dem bort fra dommersetet.
Så jaga han dei bort frå domstolen.
Da grep alle tak i Sostenes, synagogeforstanderen, og slo ham rett foran dommersetet. Men Gallio brydde seg ikke om noe av dette.
Då greip dei alle Sostenes, synagogeforstandaren, og slo han framfor domstolen. Men Gallio brydde seg ikkje om noko av dette.
Paulus ble der enda en god stund. Så tok han farvel med brødrene og seilte til Syria, sammen med Priskilla og Akvilas. I Kenkreæ klippet han håret kort, for han hadde avlagt et løfte.
Paulus vart verande der endå ei god stund. Så tok han farvel med syskena og segla til Syria, saman med Priskilla og Akvilas. I Kenkreæ klipte han håret, for han hadde gjort ein lovnad.
De kom til Efesos, og der lot han de to bli igjen. Selv gikk han inn i synagogen og samtalte med jødene.
Dei kom til Efesos, og der lét han dei andre bli att. Sjølv gjekk han inn i synagogen og samtalte med jødane.
Da de ba ham bli lenger, sa han nei,
Dei bad han bli lengre, men han sa nei.
men tok farvel og sa: «Jeg skal komme tilbake til dere, om Gud vil.» Så seilte han fra Efesos.
Han tok farvel og sa: «Eg kjem attende til dykk, om Gud vil.» Så segla han frå Efesos.
Han gikk i land i Cæsarea, dro opp til Jerusalem og hilste på menigheten, og reiste så ned til Antiokia.
Han kom til Cæsarea, drog opp og helsa på kyrkjelyden, og fór så ned til Antiokia.
Etter å ha tilbrakt en tid der, dro han videre og reiste gjennom Galatia-området og Frygia fra sted til sted og styrket alle disiplene.
Etter å ha vore der ei tid drog han ut att og fór gjennom det galatiske landet og Frygia frå stad til stad og styrkte alle læresveinane.
En jøde ved navn Apollos, født i Alexandria, kom til Efesos. Han var en lærd mann med stor kunnskap i Skriftene.
Ein jøde som heitte Apollos, fødd i Aleksandria, kom til Efesos. Han var ein lærd mann og hadde god kjennskap til Skriftene.
Han hadde fått opplæring i Herrens vei, og han talte med brennende iver og underviste nøyaktig om det som gjaldt Jesus, selv om han bare kjente til Johannes' dåp.
Han hadde fått opplæring i Herrens veg, og med brennande iver tala og underviste han nøyaktig om det som gjaldt Jesus, endå han berre kjende Johannes-dåpen.
Han begynte å tale frimodig i synagogen. Da Priskilla og Akvilas hørte ham, tok de ham til seg og forklarte Guds vei enda grundigere for ham.
Han tok til å tala frimodig i synagogen. Då Priskilla og Akvilas høyrde han, tok dei han med seg og forklarte Guds veg meir nøyaktig for han.
Da han ønsket å reise til Akaia, oppmuntret brødrene ham og skrev et anbefalingsbrev til disiplene om å ta imot ham. Da han kom dit, ble han ved nåden til stor hjelp for dem som var kommet til tro.
Då han ville fara over til Akaia, oppmuntra syskena han og skreiv til læresveinane at dei skulle ta vel imot han. Og då han kom dit, vart han til stor hjelp for dei som ved nåden var komne til tru.
For med kraft gjendrev han jødene offentlig og beviste ut fra Skriftene at Jesus er Messias.
For med kraft gjendreiv han jødane offentleg og viste ut frå Skriftene at Jesus er Messias.
←→