FLOGVIT
.bible

Apostlenes gjerningerKapittel 9

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Saulus fortsatte å puste ut trusler og mord mot Herrens disipler. Han gikk til øverstepresten
Saulus anda enno av trugsmål og drap mot Herrens læresveinar og gjekk til øvstepresten
og ba om brev til synagogene i Damaskus, slik at han kunne føre alle han fant som tilhørte Veien, både menn og kvinner, i lenker til Jerusalem.
og bad om brev til synagogane i Damaskus, så han kunne føra alle han fann som høyrde til Vegen, både menn og kvinner, bundne til Jerusalem.
Men da han var underveis og nærmet seg Damaskus, strålte plutselig et lys fra himmelen rundt ham.
Medan han var på veg og nærma seg Damaskus, stråla det brått eit lys frå himmelen rundt han.
Han falt til jorden og hørte en stemme som sa til ham: «Saul, Saul, hvorfor forfølger du meg?»
Han fall til jorda og høyrde ei røyst som sa til han: «Saul, Saul, kvifor forfølgjer du meg?»
Han sa: «Hvem er du, Herre?» Og han svarte: «Jeg er Jesus, som du forfølger.
Han sa: «Kven er du, Herre?» Og han svara: «Eg er Jesus, han som du forfølgjer.
Men reis deg og gå inn i byen, og der vil det bli fortalt deg hva du må gjøre.»
Men reis deg og gå inn i byen, så skal det verta sagt deg kva du skal gjera.»
Mennene som reiste sammen med ham, sto målløse. De hørte stemmen, men så ingen.
Mennene som reiste saman med han, stod mållause. Dei høyrde lyden, men såg ingen.
Saulus reiste seg opp fra jorden, men selv med åpne øyne kunne han ikke se noe. De leide ham ved hånden og førte ham inn i Damaskus.
Saulus reiste seg frå jorda, men då han opna auga, kunne han ikkje sjå noko. Dei leidde han ved handa og førte han inn i Damaskus.
I tre dager kunne han ikke se, og han verken spiste eller drakk.
I tre dagar var han utan syn, og han korkje åt eller drakk.
I Damaskus var det en disippel som het Ananias. Herren sa til ham i et syn: «Ananias!» Han svarte: «Her er jeg, Herre.»
I Damaskus var det ein læresvein som heitte Ananias. Herren sa til han i eit syn: «Ananias!» Han svara: «Her er eg, Herre.»
Herren sa til ham: «Reis deg og gå til gaten som kalles Den rette, og spør i Judas' hus etter en mann fra Tarsus som heter Saulus. For se, han ber.
Herren sa til han: «Reis deg og gå til den gata som heiter Den beine, og spør i huset til Judas etter ein mann frå Tarsus som heiter Saulus. For sjå, han bed.
Og i et syn har han sett en mann som heter Ananias komme inn og legge hendene på ham, slik at han kan få synet tilbake.»
Og han har sett i eit syn ein mann som heiter Ananias koma inn og leggja hendene på han, så han kan få synet att.»
Men Ananias svarte: «Herre, jeg har hørt av mange om denne mannen, hvor mye ondt han har gjort mot dine hellige i Jerusalem.
Men Ananias svara: «Herre, eg har høyrt frå mange om denne mannen, kor mykje vondt han har gjort mot dine heilage i Jerusalem.
Og her har han fullmakt fra overprestene til å legge i lenker alle som påkaller ditt navn.»
Og her har han fullmakt frå øvsteprestane til å binda alle som kallar på ditt namn.»
Men Herren sa til ham: «Gå! For han er et utvalgt redskap for meg til å bære mitt navn fram for hedningefolk, konger og Israels barn.
Men Herren sa til han: «Gå! For han er eit utvalt reiskap for meg til å bera namnet mitt fram for folkeslag og kongar og for Israels born.
For jeg skal vise ham hvor mye han må lide for mitt navns skyld.»
For eg skal visa han kor mykje han må lida for mitt namn si skuld.»
Ananias gikk av sted og kom inn i huset. Han la hendene på ham og sa: «Saul, bror, Herren har sendt meg – Jesus, som viste seg for deg på veien du kom – for at du skal få synet igjen og bli fylt av Den Hellige Ånd.»
Då gjekk Ananias av stad og kom inn i huset. Han la hendene på han og sa: «Saul, bror, Herren har sendt meg – Jesus, han som synte seg for deg på vegen du kom – så du kan få synet att og verta fylt av Den Heilage Ande.»
Straks falt det noe som lignet skjell fra øynene hans, og han kunne se igjen. Han sto opp og ble døpt.
Og straks fall det noko som skjel frå auga hans, og han fekk synet att. Han stod opp og vart døypt.
Og da han hadde fått mat, kom han til krefter igjen. Han ble noen dager hos disiplene i Damaskus.
Og då han hadde fått mat, kom han til krefter att. Han vart verande nokre dagar hjå læresveinane i Damaskus.
Og straks forkynte han Jesus i synagogene, at han er Guds Sønn.
Og straks forkynte han Jesus i synagogane, at han er Guds Son.
Alle som hørte det, ble forundret og sa: «Er ikke dette han som i Jerusalem ville utrydde dem som påkaller dette navnet? Og kom han ikke hit for å føre dem i lenker til overprestene?»
Alle som høyrde det, vart fulle av undring og sa: «Er ikkje dette han som herja med dei som kalla på dette namnet i Jerusalem? Og hit kom han for å føra dei bundne til øvsteprestane?»
Men Saulus ble stadig sterkere og brakte jødene som bodde i Damaskus i forlegenhet ved å bevise at Jesus er Messias.
Men Saulus vart berre sterkare og sette jødane som budde i Damaskus i stor forvirring, då han beviste at Jesus er Messias.
Da det var gått en god stund, la jødene planer om å drepe ham.
Då ei tid var gått, la jødane planar om å drepa han.
Men Saulus fikk vite om planene deres. De voktet også portene dag og natt for å drepe ham.
Men Saulus fekk kjennskap til planen deira. Dei vakta portane både dag og natt for å kunna drepa han.
Men disiplene hans tok ham om natten og firte ham ned gjennom muren i en kurv.
Men læresveinane hans tok han om natta og firte han ned gjennom muren i ei korg.
Da han kom til Jerusalem, forsøkte han å slutte seg til disiplene. Men alle var redde for ham, for de trodde ikke at han var en disippel.
Då han kom til Jerusalem, prøvde han å slutta seg til læresveinane. Men alle var redde han, for dei trudde ikkje at han var ein læresvein.
Men Barnabas tok ham med seg og førte ham til apostlene. Han fortalte dem hvordan Saulus hadde sett Herren på veien, og at Herren hadde talt til ham, og hvordan han i Damaskus hadde forkynt frimodig i Jesu navn.
Men Barnabas tok seg av han og førte han til apostlane. Han fortalde dei korleis Saulus hadde sett Herren på vegen, og at han hadde tala til han, og korleis han hadde tala frimodig i Jesu namn i Damaskus.
Og han gikk inn og ut blant dem i Jerusalem og talte frimodig i Herrens navn.
Og han gjekk inn og ut med dei i Jerusalem og tala frimodig i Herrens namn.
Han talte og diskuterte med de gresktalende jødene, men de forsøkte å drepe ham.
Han tala og diskuterte med dei gresktalande jødane, men dei prøvde å drepa han.
Da brødrene fikk vite det, førte de ham ned til Cæsarea og sendte ham videre til Tarsus.
Då brørne fekk vita det, førte dei han ned til Cæsarea og sende han av stad til Tarsus.
Så hadde menigheten fred over hele Judea, Galilea og Samaria. Den ble bygget opp og vandret i ærefrykt for Herren, og den vokste ved Den Hellige Ånds oppmuntring.
Så hadde kyrkja fred over heile Judea, Galilea og Samaria. Ho vart oppbygd og levde i ærefrykt for Herren, og ho voks ved Den Heilage Andes trøyst.
Da Peter reiste omkring overalt, kom han også ned til de hellige som bodde i Lydda.
Medan Peter reiste omkring alle stader, kom han også ned til dei heilage som budde i Lydda.
Der fant han en mann som het Æneas, som hadde ligget på sengen i åtte år. Han var lam.
Der fann han ein mann som heitte Æneas, som hadde lege til sengs i åtte år. Han var lam.
Peter sa til ham: «Æneas, Jesus Kristus helbreder deg. Stå opp og re opp sengen din!» Og straks sto han opp.
Peter sa til han: «Æneas, Jesus Kristus helbredar deg. Stå opp og rei senga di!» Og straks stod han opp.
Alle som bodde i Lydda og på Saron-sletten, så ham, og de vendte om til Herren.
Alle som budde i Lydda og på Saronsletta, såg han, og dei vende om til Herren.
I Joppa var det en kvinnelig disippel som het Tabita, som oversatt betyr Dorkas. Hun var full av gode gjerninger og gavmildhet som hun øste av.
I Jaffa var det ei kvinne som var læresvein. Ho heitte Tabita, det tyder Dorkas. Ho var rik på gode gjerningar og gav mange gåver til dei fattige.
I de dagene ble hun syk og døde. De vasket henne og la henne i et rom i øvre etasje.
I dei dagane vart ho sjuk og døydde. Dei vaska henne og la henne i eit rom i øvste høgda.
Siden Lydda ligger nær Joppa, og disiplene hadde hørt at Peter var der, sendte de to menn til ham med bønnen: «Ikke nøl med å komme til oss!»
Lydda ligg nær Jaffa, og då læresveinane høyrde at Peter var der, sende dei to menn til han og bad: «Skund deg og kom til oss!»
Peter sto opp og gikk med dem. Da han kom fram, førte de ham opp til rommet i øvre etasje. Alle enkene sto rundt ham og gråt, og de viste ham kjortler og kapper som Dorkas hadde laget mens hun var hos dem.
Peter stod opp og gjekk med dei. Då han kom fram, førte dei han opp i rommet i øvste høgda. Alle enkjene stod rundt han og gret og viste fram kjortlar og kapper som Dorkas hadde laga medan ho var hjå dei.
Peter sendte alle ut, knelte ned og ba. Så vendte han seg mot kroppen og sa: «Tabita, stå opp!» Hun åpnet øynene, og da hun så Peter, satte hun seg opp.
Peter sende alle ut, fall på kne og bad. Så vende han seg mot kroppen og sa: «Tabita, stå opp!» Ho opna auga, og då ho såg Peter, sette ho seg opp.
Han rakte henne hånden og reiste henne opp. Så kalte han inn de hellige og enkene og stilte henne levende fram for dem.
Han gav henne handa og hjelpte henne opp. Så kalla han inn dei heilage og enkjene og førte henne fram levande.
Dette ble kjent over hele Joppa, og mange kom til tro på Herren.
Dette vart kjent over heile Jaffa, og mange kom til tru på Herren.
Han ble i Joppa en god stund, hos en garver som het Simon.
Han vart verande ei god stund i Jaffa, hjå ein garvar som heitte Simon.
←→