FLOGVIT
.bible

Apostlenes gjerningerKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
I menigheten i Antiokia var det profeter og lærere: Barnabas, Simeon som ble kalt Niger, Lukius fra Kyréne, Manaen som var oppfostret sammen med landsfyrsten Herodes, og Saulus.
I kyrkjelyden i Antiokia var det profetar og lærarar: Barnabas, Simeon som vart kalla Niger, Lukius frå Kyréne, Manaen som var oppfostra saman med landsfyrsten Herodes, og Saulus.
Mens de tjente Herren og fastet, sa Den Hellige Ånd: «Sett av Barnabas og Saulus for meg til den gjerningen jeg har kalt dem til.»
Medan dei heldt gudsteneste for Herren og fasta, sa Den Heilage Ande: «Set ut Barnabas og Saulus for meg til det arbeidet eg har kalla dei til.»
Da fastet de og ba, la hendene på dem og sendte dem av sted.
Då fasta dei og bad, la hendene på dei og sende dei av stad.
Etter at de var utsendt av Den Hellige Ånd, dro de ned til Selevkia, og derfra seilte de til Kypros.
Dei vart utsendte av Den heilage Ande og drog ned til Seleukia, og derfrå segla dei til Kypros.
Da de kom til Salamis, forkynte de Guds ord i jødenes synagoger. De hadde også Johannes med som medhjelper.
Då dei kom til Salamis, forkynte dei Guds ord i synagogane til jødane. Dei hadde òg Johannes med som medhjelpar.
De reiste gjennom hele øya til Pafos. Der traff de en jødisk trollmann og falsk profet som het Barjesus.
Dei drog gjennom heile øya til Pafos, og der fann dei ein jødisk mann, ein trollmann og falsk profet, som heitte Barjesus.
Han var hos prokonsulen Sergius Paulus, en forstandig mann. Denne kalte til seg Barnabas og Saulus fordi han ønsket å høre Guds ord.
Han heldt til hos landshøvdingen Sergius Paulus, ein forstandig mann. Landshøvdingen kalla til seg Barnabas og Saulus og ønskte å høyra Guds ord.
Men Elymas, trollmannen – for det er hva navnet hans betyr – motarbeidet dem og prøvde å vende prokonsulen bort fra troen.
Men Elymas, trollmannen – for det er det namnet hans tyder – stod imot dei og prøvde å venda landshøvdingen bort frå trua.
Da ble Saulus, som også kalles Paulus, fylt av Den Hellige Ånd. Han så fast på ham
Då vart Saulus, som òg heitte Paulus, fylt av Den heilage Ande. Han såg fast på han,
og sa: «Du som er full av all slags svik og ondskap, du djevelens sønn, du fiende av all rettferdighet! Vil du aldri slutte å forvrenge Herrens rette veier?
og sa: «Du som er full av alt svik og all vondskap, du djevelens son, du fiende av all rettferd! Vil du aldri halda opp med å gjera dei rette vegane til Herren krokete?
Se nå, Herrens hånd er over deg! Du skal bli blind og for en tid ikke kunne se solen.» Straks falt det tåke og mørke over ham, og han gikk omkring og lette etter noen som kunne lede ham ved hånden.
Sjå no, Herrens hand er over deg. Du skal bli blind og ikkje sjå sola ei tid.» Straks fall det dimme og mørker over han, og han gjekk rundt og leita etter nokon som kunne leia han.
Da prokonsulen så det som hadde skjedd, kom han til tro, overveldet av Herrens lære.
Då landshøvdingen såg det som hadde hendt, kom han til tru. Han var overvelda av læra om Herren.
Paulus og hans følge seilte fra Pafos og kom til Perge i Pamfylia. Der forlot Johannes dem og vendte tilbake til Jerusalem.
Paulus og følgjet hans sigla frå Pafos og kom til Perge i Pamfylia. Der skilde Johannes lag med dei og drog tilbake til Jerusalem.
Fra Perge reiste de videre og kom til Antiokia i Pisidia. På sabbatsdagen gikk de inn i synagogen og satte seg.
Frå Perge drog dei vidare og kom til Antiokia i Pisidia. På sabbatsdagen gjekk dei inn i synagogen og sette seg.
Etter opplesningen av loven og profetene sendte synagogeforstanderne bud til dem og sa: «Brødre, hvis dere har et ord til oppmuntring for folket, så tal!»
Etter at det var lese frå lova og profetane, sende synagogeforstandarane bod til dei og sa: «Brør, om de har eit ord til oppmuntring for folket, så tal!»
Da reiste Paulus seg, ga tegn med hånden og sa: «Israelittiske menn og dere som frykter Gud, hør!
Då reiste Paulus seg, gav teikn med handa og sa: «Israelittar og de som fryktar Gud, høyr!
Dette folkets Gud, Israels Gud, utvalgte våre fedre. Han opphøyet folket da de bodde som fremmede i Egypt, og med løftet arm førte han dem ut derfra.
Gud for dette folket Israel valde ut fedrane våre.
I omkring førti år holdt han ut med dem i ørkenen.
I om lag førti år heldt han ut med dei i øydemarka.
Han tilintetgjorde sju folkeslag i Kanaans land og ga dem deres land som arv.
Han støytte ned sju folkeslag i Kanaans land og gav dei landet deira til arv.
Alt dette tok omkring fire hundre og femti år. Deretter ga han dem dommere fram til profeten Samuel.
Alt dette tok om lag fire hundre og femti år. Deretter gav han dei domarar fram til profeten Samuel.
Så ba de om en konge, og Gud ga dem Saul, sønn av Kisj, en mann av Benjamins stamme, i førti år.
Så bad dei om ein konge, og Gud gav dei Saul, son til Kisj, ein mann av Benjamin-stammen, i førti år.
Etter at han var avsatt, oppreiste han David til konge for dem. Om ham vitnet han og sa: 'Jeg har funnet David, Isais sønn, en mann etter mitt hjerte, som skal gjøre hele min vilje.'
Etter at han hadde avsett han, reiste han opp David til konge for dei. Om han vitna han og sa: 'Eg har funne David, son til Isai, ein mann etter mitt hjarte, som skal gjera alt det eg vil.'
Av hans ætt har Gud etter sitt løfte ført fram Jesus som frelser for Israel.
Av hans ætt har Gud etter lovnaden ført ein frelsar fram for Israel, Jesus.
Før hans komme hadde Johannes forkynt omvendelsens dåp for hele Israels folk.
Før han kom, hadde Johannes forkynt omvendingsdåp for heile Israels folk.
Da Johannes var i ferd med å fullføre sitt løp, sa han: 'Hvem tror dere jeg er? Det er ikke meg. Men se, etter meg kommer en som jeg ikke er verdig til å løse sandalene av.'
Då Johannes fullførte løpet sitt, sa han: 'Kva trur de at eg er? Eg er ikkje den. Men sjå, etter meg kjem ein som eg ikkje er verdig å løysa sandalen av foten på.'
Brødre, sønner av Abrahams ætt, og dere blant dere som frykter Gud: Til oss er dette frelsens ord blitt sendt.
Brør, de som er av Abrahams ætt, og de mellom dykk som fryktar Gud, det er til oss dette frelsesordet er sendt.
For de som bor i Jerusalem og deres ledere kjente ham ikke. Ved å dømme ham oppfylte de profetenes ord som leses hver sabbat.
For dei som bur i Jerusalem, og leiarane deira, kjende han ikkje. Ved å døma han oppfylte dei profetorda som blir lesne kvar sabbat.
Selv om de ikke fant noen grunn til dødsstraff, ba de Pilatus om å få ham henrettet.
Endå dei ikkje fann noka skuld som fortente døden, bad dei Pilatus om å få han avretta.
Da de hadde fullført alt som var skrevet om ham, tok de ham ned fra treet og la ham i en grav.
Då dei hadde fullført alt som var skrive om han, tok dei han ned frå treet og la han i ei grav.
Men Gud oppreiste ham fra de døde.
Men Gud reiste han opp frå dei døde.
I mange dager viste han seg for dem som hadde fulgt ham fra Galilea til Jerusalem. De er nå hans vitner for folket.
I mange dagar viste han seg for dei som hadde følgt han frå Galilea til Jerusalem. Dei er no hans vitne for folket.
Og vi forkynner dere det gode budskapet: Løftet som ble gitt til fedrene,
Og vi forkynner dykk det glade bodskapet om lovnaden som vart gjeven til fedrane:
det har Gud oppfylt for oss, barna deres, ved å oppreise Jesus. Som det også står skrevet i den andre salmen: 'Du er min Sønn, jeg har født deg i dag.'
Denne lovnaden har Gud oppfylt for oss, borna deira, ved at han reiste opp Jesus, slik det òg står skrive i den andre salmen: 'Du er Son min, eg har født deg i dag.'
At han oppreiste ham fra de døde, så han aldri mer skal vende tilbake til forråtnelse, har han sagt slik: 'Jeg vil gi dere de hellige og pålitelige løftene til David.'
Og at han reiste han opp frå dei døde, så han aldri meir skal venda tilbake til forråtning, har han sagt slik: 'Eg vil gje dykk dei heilage og trufaste lovnadene til David.'
Derfor sier han også et annet sted: 'Du skal ikke la din Hellige se forråtnelse.'
Difor seier han òg ein annan stad: 'Du skal ikkje la din Heilage sjå forråtning.'
For David sovnet inn etter å ha tjent Guds plan i sin egen generasjon. Han ble samlet til sine fedre og så forråtnelse.
For David sovna inn etter å ha tent Guds plan i si tid. Han vart samla til fedrane sine og såg forråtning.
Men han som Gud oppreiste, så ikke forråtnelse.
Men han som Gud reiste opp, såg ikkje forråtning.
Derfor skal dere vite, brødre, at gjennom ham forkynnes tilgivelse for syndene for dere, og at fra alt det dere ikke kunne bli rettferdiggjort fra ved Moseloven,
Så skal de vita, brør, at ved han blir tilgjeving for synder forkynt dykk, og at frå alt det de ikkje kunne bli rettferdiggjorde frå ved Moselova,
blir enhver som tror, rettferdiggjort ved ham.
blir kvar den som trur, rettferdiggjord ved han.
Pass derfor på at det som er sagt hos profetene, ikke rammer dere:
Sjå då til at det ikkje kjem over dykk det som er sagt hos profetane:
'Se, dere spottere, undre dere og gå til grunne! For jeg gjør en gjerning i deres dager, en gjerning dere ikke ville tro selv om noen fortalte dere det.'
'Sjå, de spottarar, undra dykk og gå til grunne! For eg gjer eit verk i dykkar dagar, eit verk de ikkje vil tru, om nokon så fortalde dykk det.'
Da de gikk ut, ba folk dem om å tale om dette også neste sabbat.
Då dei gjekk ut, bad folk dei om å tala om dette neste sabbat òg.
Etter at forsamlingen var oppløst, fulgte mange av jødene og de gudfryktige proselyttene med Paulus og Barnabas. Disse talte med dem og oppmuntret dem til å holde fast ved Guds nåde.
Då forsamlinga vart oppløyst, følgde mange av jødane og dei gudfryktige proselyttane Paulus og Barnabas. Dei tala til dei og oppmoda dei til å halda fast ved Guds nåde.
Neste sabbat samlet nesten hele byen seg for å høre Herrens ord.
Neste sabbat samla nesten heile byen seg for å høyra Herrens ord.
Men da jødene så folkemengden, ble de fylt av sjalusi og motsa det Paulus sa, og spottet.
Då jødane såg folkemengda, vart dei fylte av misunning og sa imot det Paulus tala, og spotta.
Da talte Paulus og Barnabas frimodig og sa: «Det var nødvendig at Guds ord først ble talt til dere. Men siden dere avviser det og ikke anser dere selv verdige til det evige liv, se, så vender vi oss til hedningene.
Då tala Paulus og Barnabas ope ut og sa: «Det var naudsynt at Guds ord først vart tala til dykk. Men sidan de støyter det frå dykk og ikkje reknar dykk verdige til det evige livet, sjå, så vender vi oss til heidningane.
For slik har Herren befalt oss: 'Jeg har satt deg til et lys for folkeslagene, for at du skal bringe frelse til jordens ende.'»
For slik har Herren bode oss: 'Eg har sett deg til eit lys for folkeslaga, så du skal vera til frelse heilt til enden av jorda.'»
Da hedningene hørte dette, gledet de seg og priste Herrens ord. Og alle de som var bestemt til evig liv, kom til tro.
Og alle dei som var bestemte til evig liv, kom til tru.
Herrens ord spredte seg over hele området.
Herrens ord spreidde seg over heile området.
Men jødene hisset opp de fornemme, gudfryktige kvinnene og byens ledende menn. De satte i gang en forfølgelse mot Paulus og Barnabas og drev dem ut av sitt område.
Men jødane eggja opp dei gudfryktige kvinnene av høg stand og dei fremste mennene i byen. Dei fekk i gang forfølging mot Paulus og Barnabas og dreiv dei ut frå området sitt.
Da ristet de støvet av føttene mot dem og dro til Ikonium.
Dei rista støvet av føtene mot dei og drog til Ikonium.
Og disiplene ble fylt av glede og Den Hellige Ånd.
Og læresveinane vart fylte med glede og Den heilage Ande.
←→