FLOGVIT
.bible

DommerneKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Israelittene fortsatte å gjøre det som var ondt i Herrens øyne, og Herren ga dem i filistrenes hånd i førti år.
Israelsfolket gjorde igjen det som var vondt i Herrens auge, og Herren gav dei i hendene på filistrane i førti år.
Det var en mann fra Sora, av danittenes slekt, som het Manoah. Hans kone var ufruktbar og hadde ikke født barn.
Det var ein mann frå Sora, av Dan-ætta, som heitte Manoah. Kona hans var barnlaus og hadde ikkje fødd born.
Herrens engel viste seg for kvinnen og sa til henne: «Se, du er ufruktbar og har ikke født, men du skal bli med barn og føde en sønn.
Herrens engel synte seg for kvinna og sa til henne: «Sjå, du er barnlaus og har ikkje fødd born, men du skal verta med barn og føda ein son.
Så vokt deg nå, og drikk ikke vin eller sterk drikk, og spis ikke noe urent.
Så ver no varsam og drikk ikkje vin eller sterk drikk, og et ikkje noko ureint.
For se, du skal bli med barn og føde en sønn. Ingen rakekniv skal komme på hans hode, for gutten skal være en Guds nasireer fra mors liv. Han skal begynne å frelse Israel fra filistrenes hånd.»
For sjå, du skal verta med barn og føda ein son. Ingen rakekniv skal koma på hovudet hans, for guten skal vera ein Guds nasirear frå mors liv. Han skal byrja å frelsa Israel frå filistrane si makt.»
Da gikk kvinnen og sa til sin mann: «En Guds mann kom til meg. Han så ut som en Guds engel, svært ærefryktinngytende. Jeg spurte ham ikke hvor han var fra, og han fortalte meg ikke navnet sitt.»
Kvinna gjekk og sa til mannen sin: «Ein Guds mann kom til meg, og han såg ut som ein Guds engel, svært ærefryktsvekkjande. Eg spurde han ikkje kvar han var frå, og han fortalde meg ikkje namnet sitt.
Men han sa til meg: «Du skal bli med barn og føde en sønn. Så drikk nå ikke vin eller sterk drikk, og spis ikke noe urent, for gutten skal være en Guds nasireer fra mors liv til sin dødsdag.»
Men han sa til meg: 'Sjå, du skal verta med barn og føda ein son. Så drikk no ikkje vin eller sterk drikk, og et ikkje noko ureint, for guten skal vera ein Guds nasirear frå mors liv til sin dødsdag.'»
Da ba Manoah til Herren og sa: «Å, Herre, la den Guds mann som du sendte, komme til oss igjen og lære oss hva vi skal gjøre med gutten som skal fødes.»
Då bad Manoah til Herren og sa: «Å, Herre, lat Guds mann som du sende, koma til oss ein gong til og læra oss kva vi skal gjera med guten som skal fødast.»
Gud hørte Manoahs røst, og Guds engel kom igjen til kvinnen mens hun satt ute på marken. Hennes mann Manoah var ikke hos henne.
Gud høyrde Manoah si røyst, og Guds engel kom igjen til kvinna medan ho sat ute på marka. Manoah, mannen hennar, var ikkje med henne.
Kvinnen skyndte seg og løp og fortalte sin mann. Hun sa til ham: «Se, mannen som kom til meg den dagen, har vist seg for meg.»
Kvinna skunda seg og sprang og fortalde det til mannen sin. Ho sa til han: «Sjå, mannen som kom til meg den dagen, har synt seg for meg.»
Manoah reiste seg og fulgte etter sin kone. Han kom til mannen og spurte ham: «Er du den mannen som talte til kvinnen?» Han svarte: «Det er jeg.»
Manoah stod opp og gjekk etter kona si. Han kom til mannen og sa til han: «Er du den mannen som tala til kvinna?» Han svara: «Ja, det er eg.»
Da sa Manoah: «Når dine ord går i oppfyllelse, hva skal være regelen for gutten, og hva skal han gjøre?»
Manoah sa: «Når no orda dine går i oppfylling, korleis skal guten leva, og kva skal han gjera?»
Herrens engel svarte Manoah: «Kvinnen må holde seg fra alt det jeg nevnte for henne.
Herrens engel sa til Manoah: «Kvinna må halda seg frå alt det eg sa til henne.
Hun skal ikke spise noe som kommer fra vinstokken, ikke drikke vin eller sterk drikk, og ikke spise noe urent. Alt det jeg har befalt henne, skal hun holde.»
Ho skal ikkje eta noko som kjem frå vintreet, og ho skal ikkje drikka vin eller sterk drikk, og ho skal ikkje eta noko ureint. Alt det eg har pålagt henne, skal ho halda.»
Manoah sa til Herrens engel: «La oss få holde deg tilbake, så vi kan lage til et kje for deg.»
Manoah sa til Herrens engel: «Lat oss få halda deg att, så vi kan laga til eit kje for deg.»
Men Herrens engel svarte Manoah: «Selv om du holder meg tilbake, vil jeg ikke spise av din mat. Men vil du ofre et brennoffer, så ofre det til Herren.» For Manoah visste ikke at det var Herrens engel.
Herrens engel sa til Manoah: «Sjølv om du held meg att, vil eg ikkje eta av maten din. Men om du vil ofra eit brennoffer, så ofra det til Herren.» For Manoah visste ikkje at det var Herrens engel.
Manoah spurte Herrens engel: «Hva er navnet ditt? Når ditt ord går i oppfyllelse, vil vi ære deg.»
Manoah sa til Herrens engel: «Kva er namnet ditt, så vi kan æra deg når ordet ditt går i oppfylling?»
Herrens engel svarte ham: «Hvorfor spør du etter mitt navn? Det er ufattelig.»
Herrens engel sa til han: «Kvifor spør du etter namnet mitt? Det er underfullt.»
Manoah tok kjeet og grødeofferet og ofret det på klippen for Herren. Og Herren gjorde underfulle ting mens Manoah og hans kone så på.
Manoah tok kjeet og grødeofferet og ofra det på berget til Herren. Og engelen gjorde underfulle ting medan Manoah og kona hans såg på.
Da flammen steg opp fra alteret mot himmelen, fór Herrens engel opp i flammen fra alteret mens Manoah og hans kone så på, og de falt med ansiktet mot jorden.
Då logen steig opp frå altaret mot himmelen, fór Herrens engel opp i logen frå altaret. Manoah og kona hans såg det og kasta seg ned med andletet mot jorda.
Herrens engel viste seg ikke mer for Manoah og hans kone. Da forstod Manoah at det var Herrens engel.
Herrens engel synte seg ikkje meir for Manoah og kona hans. Då skjøna Manoah at det var Herrens engel.
Manoah sa til sin kone: «Vi kommer til å dø, for vi har sett Gud.»
Manoah sa til kona si: «Vi kjem til å døy, for vi har sett Gud.»
Men hans kone sa til ham: «Hadde Herren villet drepe oss, ville han ikke ha tatt imot brennoffer og grødeoffer fra vår hånd, og han ville ikke ha vist oss alt dette eller latt oss høre slikt nå.»
Men kona hans sa til han: «Om Herren ville drepa oss, ville han ikkje ha teke imot brennoffer og grødeoffer frå handa vår. Han ville ikkje ha synt oss alt dette, og han ville ikkje no ha late oss høyra slikt.»
Kvinnen fødte en sønn og ga ham navnet Samson. Gutten vokste opp, og Herren velsignet ham.
Kvinna fødde ein son og kalla han Samson. Guten voks opp, og Herren velsigna han.
Herrens Ånd begynte å drive ham i Dans leir, mellom Sora og Esjtaol.
Herrens Ande byrja å driva han i Dan-leiren, mellom Sora og Estaol.
←→