FLOGVIT
.bible

DommerneKapittel 6

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Israelittene gjorde det som var ondt i Herrens øyne, og Herren ga dem i midianittenes hånd i sju år.
Israelittane gjorde det som var vondt i Herrens auge, og Herren gav dei i hendene på midjanitane i sju år.
Midianittenes hånd lå tungt over Israel. For å berge seg for midianittene laget israelittene seg huler i fjellene, grotter og festninger.
Midjanitane fekk overtaket på Israel. På grunn av midjanitane laga israelittane seg gøymestader i fjellkløfter, holer og festningar.
Hver gang Israel hadde sådd, kom midianittene, amalekittene og folkene fra øst og dro opp mot dem.
Kvar gong israelittane hadde sådd, kom midjanitane, amalekittane og folka frå aust og gjekk til åtak på dei.
De slo leir mot dem og ødela avlingen i landet helt til Gasa. De etterlot ingen føde i Israel, verken sau, okse eller esel.
Dei slo leir mot dei og øydela avlingane i landet heilt til Gaza. Dei lét ikkje noko att til livberging i Israel, korkje sauer, oksar eller esel.
For de dro opp med buskapen og teltene sine, og de kom som gresshopper i mengde. Både de og kamelene deres var uten tall. De kom inn i landet for å ødelegge det.
For dei kom med buskapen og telta sine, dei kom som ei grashoppesverm i mengd. Både dei og kamelane deira var utan tal. Dei kom inn i landet for å øydeleggja det.
Israel ble dypt fornedret på grunn av midianittene, og israelittene ropte til Herren.
Israel vart svært utarma på grunn av midjanitane, og israelittane ropa til Herren.
Da israelittene ropte til Herren på grunn av midianittene,
Då israelittane ropa til Herren på grunn av midjanitane,
sendte Herren en profet til israelittene. Han sa til dem: «Så sier Herren, Israels Gud: Jeg førte dere opp fra Egypt og ledet dere ut av trellehuset.
sende Herren ein profet til israelittane. Han sa til dei: «Så seier Herren, Israels Gud: Eg førte dykk opp frå Egypt og leidde dykk ut frå trældomshuset.
Jeg fridde dere fra egypternes hånd og fra alle som undertrykte dere. Jeg drev dem bort foran dere og ga dere deres land.
Eg berga dykk frå egyptarane og frå alle som undertrykte dykk. Eg dreiv dei bort framfor dykk og gav dykk landet deira.
Og jeg sa til dere: Jeg er Herren deres Gud. Dere skal ikke frykte gudene til amorittene, i deres land der dere nå bor. Men dere hørte ikke på min røst.»
Eg sa til dykk: Eg er Herren, dykkar Gud. De skal ikkje frykta gudane til amorittane, dei som bur i landet der de no held til. Men de høyrde ikkje på røysta mi.»
Herrens engel kom og satte seg under eiken i Ofra, som tilhørte Joasj av Abieser-ætten. Hans sønn Gideon var i ferd med å treske hvete i vinpressen for å skjule den for midianittene.
Herrens engel kom og sette seg under eika i Ofra, som høyrde til Joasj av Abieser-ætta. Gideon, son hans, var i ferd med å treskja kveite i vinpressa for å gøyma det for midjanitane.
Herrens engel viste seg for ham og sa: «Herren er med deg, du mektige kriger!»
Herrens engel synte seg for han og sa: «Herren er med deg, du mektige krigar!»
Gideon svarte ham: «Herre, om Herren er med oss, hvorfor har da alt dette rammet oss? Hvor er alle hans undergjerninger som fedrene våre fortalte om da de sa: Førte ikke Herren oss opp fra Egypt? Men nå har Herren forlatt oss og gitt oss i midianittenes hånd.»
Gideon svara: «Å, herre, om Herren er med oss, kvifor har då alt dette råka oss? Kvar er alle underverka som fedrane våre fortalde oss om då dei sa: Førte ikkje Herren oss opp frå Egypt? Men no har Herren forlate oss og gjeve oss i hendene på midjanitane.»
Da vendte Herren seg mot ham og sa: «Gå i denne din kraft og frels Israel fra midianittenes hånd. Er det ikke jeg som sender deg?»
Herren vende seg mot han og sa: «Gå i denne krafta di og frels Israel frå midjanitane. Er det ikkje eg som sender deg?»
Han svarte: «Herre, hvordan skal jeg frelse Israel? Se, min ætt er den ringeste i Manasse, og jeg er den yngste i min fars hus.»
Han svara: «Å, Herre, korleis kan eg frelsa Israel? Sjå, ætta mi er den ringaste i Manasse, og eg er den yngste i familien min.»
Herren sa til ham: «Jeg vil være med deg, og du skal slå midianittene som var de én mann.»
Herren sa til han: «Eg skal vera med deg, og du skal slå midjanitane som var dei berre éin mann.»
Han sa til ham: «Om jeg har funnet nåde for dine øyne, så gi meg et tegn på at det er du som taler med meg.
Då sa Gideon: «Om eg har funne nåde for augo dine, så gjev meg eit teikn på at det er du som talar med meg.
Gå ikke herfra før jeg kommer tilbake til deg med min offergave og legger den frem for deg.» Han svarte: «Jeg skal bli til du kommer tilbake.»
Gå ikkje herifrå før eg kjem tilbake til deg med offergåva mi og legg henne fram for deg.» Han svara: «Eg skal venta til du kjem att.»
Gideon gikk inn og tilberedte et kje og usyret brød av en efa mel. Kjøttet la han i en kurv og kjøttkraften hadde han i en gryte. Så bar han det ut til ham under eiken og satte det frem.
Gideon gjekk inn og laga til eit kje og usyra brød av ein efa mjøl. Kjøtet la han i ein korg, og krafta helte han i ei gryte. Så bar han det ut til han under eika og sette det fram.
Guds engel sa til ham: «Ta kjøttet og de usyrede brødene og legg dem på denne klippen, og hell ut kjøttkraften.» Og han gjorde det.
Guds engel sa til han: «Ta kjøtet og dei usyra brøda og legg dei på dette berget, og hell ut krafta.» Han gjorde det.
Da rakte Herrens engel ut staven han hadde i hånden og rørte ved kjøttet og de usyrede brødene. Ild slo opp fra klippen og fortærte kjøttet og de usyrede brødene. Og Herrens engel forsvant fra hans øyne.
Herrens engel rette ut staven han hadde i handa, og rørte ved kjøtet og dei usyra brøda. Då steig det eld opp frå berget og fortærte kjøtet og dei usyra brøda. Og Herrens engel vart borte for augo hans.
Da forsto Gideon at det var Herrens engel, og han sa: «Ve meg, Herre Gud! For jeg har sett Herrens engel ansikt til ansikt.»
Då skjøna Gideon at det var Herrens engel, og han sa: «Å, Herre Gud! Eg har sett Herrens engel andlet til andlet!»
Men Herren sa til ham: «Fred være med deg! Frykt ikke, du skal ikke dø.»
Men Herren sa til han: «Fred vere med deg! Ver ikkje redd, du skal ikkje døy.»
Gideon bygde et alter for Herren der og kalte det «Herren er fred». Det står ennå den dag i dag i Ofra, som tilhører Abieser-ætten.
Då bygde Gideon eit altar der for Herren og kalla det «Herren er fred». Det står enno den dag i dag i Ofra, som høyrer til Abieser-ætta.
Den natten sa Herren til ham: «Ta din fars okse, den andre oksen som er sju år gammel, og riv ned Ba'al-alteret som tilhører din far, og hogg ned Asjera-stolpen som står ved det.
Same natta sa Herren til han: «Ta den unge oksen til far din, og den andre oksen på sju år, og riv ned Ba'al-altaret som far din har, og hogg ned Asjera-stolpen som står ved sida av det.
Bygg så et alter for Herren din Gud på toppen av denne festningen, i god orden. Ta den andre oksen og ofr den som brennoffer med veden fra Asjera-stolpen du hogger ned.»
Bygg så eit altar for Herren din Gud på toppen av denne festninga, på rett vis. Ta den andre oksen og ofra han som brennoffer med veden frå Asjera-stolpen du høgg ned.»
Gideon tok ti av tjenerne sine og gjorde som Herren hadde sagt. Men fordi han fryktet sin fars hus og byens menn, gjorde han det om natten og ikke om dagen.
Gideon tok ti av tenarane sine og gjorde som Herren hadde sagt til han. Men fordi han var redd for familien sin og folka i byen, gjorde han det om natta og ikkje om dagen.
Da byens menn sto opp om morgenen, se, da var Ba'al-alteret revet ned og Asjera-stolpen ved det var hogd ned. Og den andre oksen var ofret på det nye alteret som var bygd.
Då folka i byen stod opp tidleg om morgonen, såg dei at Ba'al-altaret var rive ned og Asjera-stolpen ved sida av det var hoggen ned. Den andre oksen var ofra på det nye altaret som var bygt.
De spurte hverandre: «Hvem har gjort dette?» De undersøkte og lette, og de sa: «Gideon, sønn av Joasj, har gjort dette.»
Dei sa til kvarandre: «Kven har gjort dette?» Dei granska og undersøkte saka og fann ut: «Gideon, son til Joasj, har gjort dette.»
Da sa byens menn til Joasj: «Før sønnen din ut, han skal dø! For han har revet ned Ba'al-alteret og hogd ned Asjera-stolpen ved det.»
Då sa folka i byen til Joasj: «Før son din ut, han skal døy! For han har rive ned Ba'al-altaret og hogge ned Asjera-stolpen som stod ved sida av det.»
Joasj sa til alle som sto mot ham: «Vil dere føre Ba'als sak? Vil dere frelse ham? Den som fører hans sak, skal være død innen morgenen gryr. Er han gud, så la ham føre sin egen sak, siden noen har revet ned alteret hans.»
Men Joasj sa til alle som stod imot han: «Vil de strida for Ba'al? Vil de forsvara han? Den som stridar for han, skal døy innan morgonen kjem! Er han gud, så lat han strida for seg sjølv, sidan nokon har rive ned altaret hans.»
Den dagen kalte de ham Jerubba'al og sa: «La Ba'al stride mot ham, for han rev ned alteret hans.»
Den dagen kalla dei Gideon for Jerubbaal og sa: «Lat Ba'al strida mot han, sidan han reiv ned altaret hans.»
Alle midianittene, amalekittene og folkene fra øst samlet seg og dro over Jordan og slo leir i Jisreel-dalen.
Alle midjanitane, amalekittane og folka frå aust samla seg, drog over og slo leir i Jisreeldalen.
Herrens Ånd kom over Gideon. Han støtte i hornet, og Abieser-ætten ble kalt til våpen og fulgte ham.
Herrens Ande kledde Gideon, og han bles i hornet. Abieser-ætta vart kalla saman og følgde han.
Han sendte budbærere til hele Manasse, og de ble også kalt til våpen og fulgte ham. Han sendte også budbærere til Asjer, Sebulon og Naftali, og de dro opp for å møte dem.
Han sende bodbærarar ut over heile Manasse, og dei vart òg kalla saman for å følgja han. Han sende òg bodbærarar til Asjer, Sebulon og Naftali, og dei kom opp og møtte dei.
Gideon sa til Gud: «Om du virkelig vil frelse Israel ved min hånd, slik du har sagt,
Gideon sa til Gud: «Om du verkeleg vil frelsa Israel ved mi hand, slik du har sagt,
se, da legger jeg en ullfell på treskeplassen. Hvis det bare blir dugg på fellen og hele marken rundt er tørr, da vet jeg at du vil frelse Israel ved min hånd, slik du har sagt.»
så legg eg no eit ullskinn på treskjeplassen. Om dogga berre fell på skinnet og heile marka rundt er tørr, då veit eg at du vil frelsa Israel ved mi hand, slik du har sagt.»
Og slik ble det. Da han sto opp neste morgen og klemte ut fellen, presset han dugg av den, en hel skål med vann.
Og slik vart det. Då han stod opp tidleg neste morgon og klemde ut filla, vreid han ei heil skål med vatn ut av henne.
Gideon sa til Gud: «La ikke din vrede flamme opp mot meg når jeg taler bare denne ene gangen til. La meg få prøve bare én gang til med fellen. La det nå være tørt bare på fellen, mens det er dugg over hele marken.»
Då sa Gideon til Gud: «Lat ikkje vreiden din loga mot meg om eg talar berre denne eine gongen til. Lat meg få prøva berre éin gong til med filla. Lat no berre filla vera tørr, medan det er dogg over heile marka.»
Og Gud gjorde det slik den natten. Det var tørt bare på fellen, mens det lå dugg over hele marken.
Og Gud gjorde slik den natta. Berre filla var tørr, medan det var dogg over heile marka.
←→