FLOGVIT
.bible

DommerneKapittel 11

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Jefta fra Gilead var en mektig kriger, men han var sønn av en skjøge. Gilead var far til Jefta.
Jefta, gileaditen, var ein mektig krigar. Han var son av ei hore, og Gilead var far hans.
Også Gileads kone fødte ham sønner. Da konens sønner vokste opp, jaget de Jefta bort og sa til ham: «Du skal ikke arve i vår fars hus, for du er sønn av en annen kvinne.»
Kona til Gilead fødde han søner. Då sønene hennar voks opp, jaga dei Jefta bort og sa til han: «Du skal ikkje arva noko i huset til far vår, for du er son av ei anna kvinne.»
Jefta flyktet fra sine brødre og bosatte seg i landet Tob. Der samlet det seg løse menn rundt Jefta, og de dro ut sammen med ham.
Jefta flykta frå brørne sine og busette seg i landet Tob. Der samla det seg lauskarar omkring Jefta, og dei drog ut saman med han.
Da ammonittene kjempet mot Israel, dro de eldste i Gilead for å hente Jefta fra landet Tob.
Då ammonittane gjekk til krig mot Israel, drog dei eldste i Gilead av stad for å henta Jefta frå landet Tob.
De sa til Jefta: «Kom og vær vår hærfører, så vi kan kjempe mot ammonittene.»
Dei sa til Jefta: «Kom og ver hærførar for oss, så vi kan kjempa mot ammonittane.»
Men Jefta sa til de eldste i Gilead: «Var det ikke dere som hatet meg og jaget meg bort fra min fars hus? Hvorfor kommer dere til meg nå når dere er i nød?»
Men Jefta sa til dei eldste i Gilead: «Var det ikkje de som hata meg og jaga meg bort frå huset til far min? Kvifor kjem de til meg no når de er i naud?»
De eldste i Gilead sa til Jefta: «Nettopp derfor har vi nå vendt tilbake til deg. Gå med oss og kjemp mot ammonittene, så skal du være overhode for alle som bor i Gilead.»
Dei eldste i Gilead svara Jefta: «Nettopp difor har vi no vendt tilbake til deg. Kom med oss og kjemp mot ammonittane, så skal du vera overhovud over alle som bur i Gilead.»
Jefta sa til de eldste i Gilead: «Hvis dere fører meg tilbake for å kjempe mot ammonittene og Herren gir dem i mine hender, skal jeg da være deres overhode?»
Jefta sa til dei eldste i Gilead: «Om de tek meg heim att for å kjempa mot ammonittane, og Herren gjev dei i mi hand, skal eg då vera overhovudet dykkar?»
De eldste i Gilead sa til Jefta: «Herren er vitne mellom oss: Vi skal gjøre som du sier.»
Dei eldste i Gilead sa til Jefta: «Herren skal vera vitne mellom oss! Vi skal gjera som du seier.»
Så dro Jefta med de eldste i Gilead, og folket satte ham over seg som overhode og hærfører. Jefta la fram alle sine ord for Herrens ansikt i Mispa.
Så gjekk Jefta med dei eldste i Gilead, og folket sette han til overhovud og hærførar over seg. Og Jefta bar fram alle orda sine for Herren i Mispa.
Jefta sendte budbærere til ammonittenes konge og spurte: «Hva har du med meg å gjøre, siden du kommer for å føre krig mot mitt land?»
Jefta sende bod til kongen over ammonittane og spurde: «Kva har du med meg å gjera, sidan du kjem for å føra krig mot landet mitt?»
Ammonittenes konge svarte Jeftas sendebud: «Israel tok landet mitt da de dro opp fra Egypt, fra Arnon til Jabbok og helt til Jordan. Gi det nå tilbake i fred.»
Kongen over ammonittane svara Jeftas sendebod: «Då Israel drog opp frå Egypt, tok dei landet mitt, frå Arnon til Jabbok og heilt til Jordan. Gjev det no tilbake i fred!»
Jefta sendte igjen budbærere til ammonittenes konge.
Jefta sende på nytt bod til kongen over ammonittane.
Han sa til ham: «Så sier Jefta: Israel tok ikke Moabs land eller ammonittenes land.
Han sa til han: «Så seier Jefta: Israel tok ikkje landet til Moab eller landet til ammonittane.
For da de dro opp fra Egypt, vandret Israel gjennom ørkenen til Sivsjøen og kom til Kadesj.
Då dei drog opp frå Egypt, gjekk Israel gjennom øydemarka til Raudehavet og kom til Kadesj.
Israel sendte budbærere til Edoms konge og sa: 'La meg få dra gjennom ditt land.' Men Edoms konge ville ikke høre. De sendte også bud til Moabs konge, men han ville heller ikke. Så ble Israel i Kadesj.
Israel sende bod til kongen i Edom og sa: 'Lat meg få dra gjennom landet ditt.' Men kongen i Edom ville ikkje høyra. Dei sende òg bod til kongen i Moab, men han ville heller ikkje. Så vart Israel verande i Kadesj.
Deretter vandret de gjennom ørkenen og gikk utenom Edoms land og Moabs land. De kom østfra til Moabs land og slo leir på den andre siden av Arnon. De gikk ikke inn på Moabs område, for Arnon er Moabs grense.
Sidan gjekk dei gjennom øydemarka og rundt Edom og Moab. Dei kom til Moab frå aust og slo leir på hi sida av Arnon. Men dei gjekk ikkje inn på Moabs område, for Arnon er grensa til Moab.
Israel sendte budbærere til Sihon, amorittenes konge, som hersket i Hesjbon, og Israel sa til ham: 'La oss få dra gjennom ditt land til vårt sted.'
Israel sende bod til Sihon, amorittar-kongen som styrte i Hesjbon, og sa til han: 'Lat oss få dra gjennom landet ditt til staden vår.'
Men Sihon stolte ikke på Israel og lot dem ikke dra gjennom sitt område. Sihon samlet hele sitt folk, og de slo leir i Jahsa og kjempet mot Israel.
Men Sihon lét ikkje Israel dra gjennom området sitt. Han samla heile hæren sin og slo leir i Jahsa og gjekk til krig mot Israel.
Herren, Israels Gud, ga Sihon og hele hans folk i Israels hånd, og de slo dem. Slik tok Israel hele landet til amorittene som bodde der.
Herren, Israels Gud, gav Sihon og heile hæren hans i Israels hand. Dei slo dei, og Israel tok heile landet til amorittane som budde der.
De tok hele amorittenes område fra Arnon til Jabbok og fra ørkenen til Jordan.
Dei tok heile amorittar-området frå Arnon til Jabbok og frå øydemarka til Jordan.
Nå har Herren, Israels Gud, drevet ut amorittene for sitt folk Israel – og så skulle du ta det i eie?
No har Herren, Israels Gud, drive ut amorittane for folket sitt Israel. Og så vil du ta landet frå oss?
Tar du ikke i eie det som din gud Kemosj lar deg erobre? Og alt det Herren vår Gud driver bort for oss, det tar vi i eie.
Eig du ikkje det som guden din Kemosj driv ut for deg? Og alt det Herren vår Gud har drive ut for oss, det eig vi.
Er du kanskje bedre enn Balak, Sippors sønn, Moabs konge? Førte han strid med Israel, eller gikk han noen gang til krig mot dem?
Er du no betre enn Balak, son til Sippor, kongen i Moab? Låg han i strid med Israel? Gjekk han nokon gong til krig mot dei?
Israel har bodd i Hesjbon og tilhørende byer, i Aroer og tilhørende byer, og i alle byene langs Arnon i tre hundre år. Hvorfor tok dere dem ikke tilbake i den tiden?
Israel har budd i Hesjbon og bygdene ikring, i Aroer og bygdene ikring, og i alle byane langs Arnon i tre hundre år. Kvifor tok de det ikkje tilbake den gongen?
Jeg har ikke syndet mot deg, men du gjør meg urett ved å føre krig mot meg. Må Herren, dommeren, dømme i dag mellom Israels barn og Ammons barn.»
Eg har ikkje synda mot deg, men du gjer meg urett når du går til krig mot meg. Må Herren, domaren, dømma i dag mellom Israels born og Ammons born.»
Men ammonittenes konge hørte ikke på det budskapet Jefta sendte ham.
Men kongen over ammonittane høyrde ikkje på det Jefta sende bod om.
Da kom Herrens Ånd over Jefta. Han dro gjennom Gilead og Manasse, videre gjennom Mispa i Gilead, og fra Mispa i Gilead dro han mot ammonittene.
Herrens Ande kom over Jefta. Han drog gjennom Gilead og Manasse, og vidare gjennom Mispa i Gilead. Frå Mispa i Gilead drog han mot ammonittane.
Jefta avla et løfte til Herren og sa: «Hvis du virkelig gir ammonittene i min hånd,
Jefta gav ein lovnad til Herren og sa: «Om du gjev ammonittane i mi hand,
da skal det som kommer ut av døren i mitt hus for å møte meg når jeg vender tilbake i fred fra ammonittene, tilhøre Herren, og jeg skal ofre det som brennoffer.»
så skal den som kjem ut av døra i huset mitt og møter meg når eg kjem velberga heim frå ammonittane, høyra Herren til, og eg skal ofra vedkomande som brennoffer.»
Så dro Jefta over til ammonittene for å kjempe mot dem, og Herren ga dem i hans hånd.
Så drog Jefta mot ammonittane for å kjempa mot dei, og Herren gav dei i hans hand.
Han slo dem fra Aroer helt til Minnit – tjue byer – og til Abel-Keramim. Det var et veldig nederlag, og ammonittene ble ydmyket for Israels barn.
Han slo dei frå Aroer heilt til Minnit, tjue byar, og til Abel-Keramim. Det var eit veldig nederlag, og ammonittane vart underkua av Israels born.
Hun var hans eneste barn; foruten henne hadde han verken sønn eller datter.
Då Jefta kom heim til Mispa, til huset sitt, kom dottera hans ut og møtte han med handtrommer og dans. Ho var einaste barnet hans; han hadde korkje son eller dotter utanom henne.
Da han så henne, flerret han klærne sine og sa: «Å, min datter! Du har knust meg fullstendig. Du er blitt min ulykke! For jeg har åpnet min munn for Herren, og jeg kan ikke ta det tilbake.»
Då han såg henne, reiv han sund kleda sine og sa: «Å, dottera mi! Du har bøygd meg heilt ned! Du har vorte mi ulukke! For eg har opna munnen min for Herren, og eg kan ikkje ta det tilbake.»
Hun sa til ham: «Far, du har åpnet din munn for Herren. Gjør med meg som du har lovet, etter at Herren har gitt deg hevn over dine fiender, ammonittene.»
Ho sa til han: «Far min, har du opna munnen din for Herren, så gjer med meg det du har lova, sidan Herren har gjeve deg hemn over fiendane dine, ammonittane.»
Så sa hun til sin far: «La dette bli gjort for meg: Gi meg to måneder, så jeg kan gå opp i fjellene og gråte over min jomfrudom, jeg og mine venninner.»
Så sa ho til far sin: «Lat meg få dette: Gjev meg to månader så eg kan gå opp i fjella og gråta over jomfrudomen min, eg og venninnene mine.»
Han sa: «Gå.» Og han sendte henne av sted i to måneder. Hun gikk med sine venninner og gråt over sin jomfrudom i fjellene.
Han sa: «Gå!» Og han sende henne av stad i to månader. Ho gjekk med venninnene sine og gret over at ho var jomfru, oppe i fjella.
Da de to månedene var omme, vendte hun tilbake til sin far, og han gjorde med henne som han hadde lovet. Hun hadde aldri vært sammen med noen mann. Og det ble en skikk i Israel:
Då to månader var gått, kom ho tilbake til far sin, og han gjorde med henne som han hadde lova. Ho hadde aldri vore saman med nokon mann. Det vart ein skikk i Israel
År etter år går Israels døtre for å minnes Jeftas datter fra Gilead, fire dager i året.
at kvart år gjekk døtrene i Israel ut for å minnast dottera til Jefta frå Gilead, fire dagar i året.
←→