FLOGVIT
.bible

DommerneKapittel 21

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeRut →
Israels menn hadde sverget i Mispa og sagt: «Ingen av oss skal gi sin datter til en benjaminitt til hustru.»
Israelsmennene hadde svore i Mispa og sagt: «Ingen av oss skal gje dotter si til ein benjaminitt som kone.»
Folket kom til Betel og ble der til kvelden for Guds ansikt. De løftet sin røst og gråt bittert.
Folket kom til Betel og sat der til om kvelden framfor Gud. Dei lyfte røysta si og gret høgt og sårt.
De sa: «Herre, Israels Gud, hvorfor har dette skjedd i Israel, at én stamme i dag mangler fra Israel?»
Dei sa: «Kvifor, Herre, Israels Gud, har dette hendt i Israel, at éin stamme i dag er borte frå Israel?»
Neste morgen sto folket tidlig opp og bygde et alter der. De ofret brennoffer og fredsoffer.
Dagen etter stod folket tidleg opp og bygde eit altar der. Dei bar fram brennoffer og fredsoffer.
Israels sønner sa: «Hvem av alle Israels stammer kom ikke opp til forsamlingen for Herren?» For det var avlagt en høytidelig ed om at den som ikke kom opp til Herren i Mispa, skulle dø.
Israelittane spurde: «Kven av alle Israels stammar kom ikkje opp til Herren i forsamlinga?» For dei hadde svore ein høgtidleg eid om at den som ikkje kom opp til Herren i Mispa, skulle døy.
Israels sønner følte medynk med sin bror Benjamin og sa: «I dag er én stamme hogd bort fra Israel.
Israelittane fekk medkjensle med Benjamin, bror sin, og sa: «I dag er éin stamme hoggen av frå Israel.»
Hva skal vi gjøre for dem som er igjen, så de kan få hustruer? Vi har jo sverget ved Herren at vi ikke vil gi dem noen av våre døtre til hustruer.»
«Kva skal vi gjera for dei som er att, så dei kan få koner? Vi har jo svore ved Herren at vi ikkje vil gje dei døtrene våre til koner.»
De spurte: «Er det noen av Israels stammer som ikke kom opp til Herren i Mispa?» Og se, ingen fra Jabesj i Gilead hadde kommet til leiren, til forsamlingen.
Dei spurde: «Kven frå Israels stammar kom ikkje opp til Herren i Mispa?» Og sjå, ingen frå Jabesj i Gilead hadde kome til leiren, til forsamlinga.
Da folket ble mønstret, var det ingen der fra innbyggerne i Jabesj i Gilead.
Folket vart mønstra, og sjå, ingen av innbyggjarane i Jabesj i Gilead var der.
Så sendte menigheten tolv tusen av de tapre krigerne dit og befalte dem: «Gå og slå innbyggerne i Jabesj i Gilead med sverdets egg, både kvinner og barn.
Då sende forsamlinga tolv tusen av dei tapraste mennene dit og baud dei: «Gå og slå innbyggjarane i Jabesj i Gilead med sverd, også kvinnene og borna.»
Slik skal dere gjøre: Alle menn og enhver kvinne som har ligget med en mann, skal dere vie til undergang.»
«Dette er det de skal gjera: Kvar mann og kvar kvinne som har lege med ein mann, skal de slå med bann.»
Blant innbyggerne i Jabesj i Gilead fant de fire hundre unge jomfruer som ikke hadde ligget med noen mann. Dem førte de til leiren i Sjilo, som ligger i Kanaans land.
Mellom innbyggjarane i Jabesj i Gilead fann dei fire hundre unge jomfruer som ikkje hadde lege med nokon mann. Dei førte dei til leiren i Sjilo, som ligg i Kanaan-landet.
Hele menigheten sendte bud til benjaminittene ved Rimmon-klippen og tilbød dem fred.
Heile forsamlinga sende bod til benjaminittane som var ved Rimmon-klippen, og lyste fred til dei.
Benjamin vendte tilbake på den tiden, og de ga dem kvinnene de hadde latt leve av kvinnene fra Jabesj i Gilead. Men det var ikke nok til alle.
Så kom Benjamin tilbake på den tida, og dei gav dei kvinnene som dei hadde spart av kvinnene frå Jabesj i Gilead. Men det var ikkje nok til dei alle.
Folket hadde medynk med Benjamin, for Herren hadde slått en bresje i Israels stammer.
Folket hadde medkjensle med Benjamin, for Herren hadde gjort ein rivne i Israels stammar.
Menighetens eldste sa: «Hva skal vi gjøre for de gjenværende, så de kan få hustruer? For alle kvinner i Benjamin er utryddet.»
Dei eldste i forsamlinga sa: «Kva skal vi gjera for dei som er att, så dei kan få koner? For kvinnene i Benjamin er utrydda.»
De sa: «Det må være en arv for de overlevende fra Benjamin, så ikke en stamme blir utslettet fra Israel.
Dei sa: «Det må vera etterkomarar for dei overlevande frå Benjamin, så ikkje ein stamme i Israel blir utsletta.»
Men vi kan ikke gi dem hustruer av våre døtre, for Israels sønner har sverget og sagt: Forbannet være den som gir en hustru til Benjamin.»
«Men vi kan ikkje gje dei koner av døtrene våre, for israelittane har svore: Forbanna er den som gjev ei kone til Benjamin.»
Da sa de: «Se, det er en årlig høytid for Herren i Sjilo, nord for Betel, øst for veien som går opp fra Betel til Sikem, og sør for Lebona.»
Då sa dei: «Sjå, det er ein årleg høgtid for Herren i Sjilo, som ligg nord for Betel, aust for vegen som går frå Betel til Sikem, og sør for Lebona.»
De befalte benjaminittene: «Gå og legg dere i bakhold i vingårdene.
Dei baud benjaminittane: «Gå og gøym dykk i vingardane.»
Hold utkikk, og når Sjilos døtre kommer ut for å danse i rekkene, skal dere bryte frem fra vingårdene. Hver av dere skal rane seg en hustru blant Sjilos døtre og dra til Benjamins land.
«Hald auge med, og når jentene frå Sjilo kjem ut for å dansa i dansen, så kom ut frå vingardane og røv dykk kvar si kone mellom jentene frå Sjilo, og dra til Benjamin-landet.»
Når deres fedre eller brødre kommer for å klage til oss, skal vi si til dem: Vis dem nåde for vår skyld! For vi tok ikke hustruer til hver av dem i krigen. Og dere har ikke selv gitt dem noen – så dere har ingen skyld.»
«Når fedrane eller brørne deira kjem og klandrar oss, skal vi seia til dei: 'Gjer oss den velgjerninga å la dei få dei, for vi tok ikkje kvar mann si kone i krigen. Sidan de ikkje sjølve gav dei til dei, har de inga skuld.'»
Benjaminittene gjorde så. De tok seg hustruer etter sitt tall blant de dansende kvinnene de røvet. De dro av sted og vendte tilbake til sin arv. De bygde opp byene og bosatte seg i dem.
Benjaminittane gjorde som dei vart bedne om. Dei tok seg koner etter talet sitt av dei dansande kvinnene som dei rovna. Så drog dei av stad og vende tilbake til arvelandet sitt. Dei bygde opp att byane og busette seg i dei.
Israels sønner dro derfra på den tiden, hver til sin stamme og sin slekt. De dro ut derfra, hver til sin arv.
På den tida drog israelittane bort derifrå, kvar til sin stamme og si slekt. Dei fór ut derifrå, kvar til sin arvedel.
I de dager var det ingen konge i Israel. Hver mann gjorde det som var rett i hans egne øyne.
I dei dagane var det ingen konge i Israel. Kvar mann gjorde det som var rett i eigne auge.
←→